سروش ارشاد
یکی از مهمترین اقدامات دولت جدید، سفرهای استانی رئیسجمهور و تشکیل جلسات هیات دولت در استانها هر دو هفته یکبار است. به گونهای که این اقدام دولت همواره از سوی دولتمردان و حامیان رئیسجمهور، به عنوان یکی از ویژگیهای اصلی دولت احمدینژاد یاد میشود و این اقدام را طرحی ابتکاری برای ارتباط با مردم و حل مشکلاتشان میپندارند.
اما در کنار طرفداران این طرح، منتقدانی نیز وجود دارند که به یک طیف سیاسی نیز تعلق ندارند. اخیرا مصوبات هیات دولت در این سفرها، از سوی برخی نمایندگان، غیرکارشناسی، غیرقانونی و احساسی قلمداد شد. اما دولت این اظهارنظرها را بدون واکنش نگذاشت و سخنگوی دولت، اظهارنظر نمایندگان منتقد را احساسی دانست.
ضمن اینکه غلامحسین الهام سخنگوی دولت مدعی شد علیه دولت، جنگ روانی در حال انجام است و شکستخوردگان در انتخابات دست به این اقدام زدهاند.
با این تفاسیر روشن شدن چند مساله خالی از لطف نیست:
1ـ بر همگان واضح است که در حال حاضر اصلاحطلبان، سکوت سیاسی پیشه کردهاند و به اختیار یا به اجبار فعلا انتقادات خود را از عملکرد دولت اعلام نمیکنند و نمیخواهند متهم شوند که در مسیر دولتی که موافق دیدگاههای آنها نیست، سنگاندازی میکنند. بنابراین تصور نمیشود که اصلاحطلبان، جنگ روانی را در حال حاضر برای تخریب فعالیتهای دولت انجام دهند.
2ـ باید به این نکته توجه کرد که اگر جریانهای غیرهمسو با دولت بخواهند به جنگ روانی علیه دولت بپردازند، با کدام ابزار و وسیله میتوانند این امر را عملی کنند به طور نمونه جریان اصلاحطلب چه رسانه گستردهای در اختیار دارد که به این امر روی بیاورد.
3- آنچه که از اخبار حاکی است، گلایهمندان دولت در مجلس، بیشتر در فراکسیون اکثریت نمایندگان جای دارند و مهمترین انتقادات در این مدت عمر دولت، از زبان نمایندگان اصولگرا مطرح شده است. در جریان رای اعتماد وزرای دولت جدید در مجلس، به وضوح این امر نمایان بود که تا به امروز نیز از طریق مصاحبههای نمایندگان مذکور میتوان این امر را فهمید.
بنابراین همانطور که بارها گفتهایم. نیکوست که دولتمردان اگر اسنادی از تخریب و جنگ روانی علیه دولت از سوی جریانهای سیاسی در اختیار دارند به صورت علنی و شفاف بیان کنند و مصادیق آن را برای مردم اعلام دارند تا افکار عمومی با دید بازتری بتواند امور کشور را بررسی کنند و از همه مهمتر آنکه پس از پایان دولت جدید که «عدالت» را مهمترین شعار خود عنوان کرده، ناکامیها را به دوش موانع و سنگاندازیهای جریانهای غیر همسو نیندازد.