مصطفی ایزدی
دکتر مهدی خزعلی، آیتالله زاده ابوالقاسم خزعلی، پس از اینکه مانند بسیاری از صالحان و مدافعان اسلام و انقلاب اسلامی به اتهام بیاعتقادی به ارزشها رد صلاحیت شده، به امام و مقتدایش، علیابنالحسین(ع) اقتدا کرده و همانگونه که آن حضرت در مسجد شام در برابر یزید فاسق به وحدانیت خدا و رسالت جدش شهادت داده تا خارجیاش نخوانند، ایشان نیز در برابر کسانی که او را ردصلاحیت کردهاند، شهادت داده که خمینی کبیر(ره) دو یادگار برای امت به جا نهاد؛ یکی انقلاب اسلامی و دیگری ولایت فقیه. و اقرار نموده در طول سالهای انقلاب در عمل ثابت کرده که تا پای جان در حفظ و نگهداری دو ثقل و دو یادگار امام امت ایستاده است (اعتماد ملی ـ 15/11/86). این شهادتنامه را که خواندم، تصمیم گرفتم چند خطی به عنوان نامه سرگشاده برای این پزشک اصلاحطلب قلمی کنم، شاید در عالم ملکوت به گوش زمینیان و در زمین به گوش ملکوتیان! برسد.
آقای دکتر! آنهایی که در هیات اجرایی مستقر در فرمانداری و نیز آنهایی که در هیات نظارت وابسته به شورای نگهبان ردصلاحیتتان کردهاند، شما را به خوبی میشناسند. میدانند که فرزند آیتالله خزعلی با آن سوابق روشن هستید. به خوبی میدانند ـ چون رفتهاند تحقیق کردهاند که دربارهتان تصمیم بگیرند! ـ شما نوه همان میرزای کلباسی هستید که یکبار به اشتباه نوبت آب همسایهای به باغچه خانهاش وارد شد و تا آخر عمر از میوه آن درختان نخورد.
به خوبی میدانند که برادر شهید هستید و خودتان در جبهههای جنگ تا مرز شهادت پیش رفتهاید. میدانند که چقدر زحمت کشیدهاید تا برای اسلام و ایران فرد مفیدی باشید. پس چرا ردصلاحیت شدهاید؟ خیلیهای دیگر نیز ردصلاحیت شدهاند، اما جرم شما بسیار بیشتر از آنها است. چرا؟ چون شما بزرگ شده بیت روحانیای هستید که امروزه همه هم و غم خود را برای اثبات حقانیت و ولایت امام امیرالمومنین(ع) و فرزندان معصومش، صرف میکند.
کسی که هفته ولایت و امامت را با مسئولیتی که به عنوان دبیرکل تشکیلات مربوط به بزرگداشت عید سعید غدیر دارد رونق و جلوه بیشتری داده است. کسی مثل شما با این وابستگی نباید در جامعه اسلامی ایران منتقد باشد! شما با شهریه امام زمان(عج) بزرگ شدهاید، این جرم کمی است با آن پدر و آن برادر شهید و آن پدربزرگ و آن شهریهای که خوردهاید، لب به انتقاد بگشایید؟
انتقاد از کسانی که فرزندشان در خانه تیمی نفاق در برابر جمهوری اسلامی کشته شده است، آن هم توسط کسی که پدرش چندین سال، شانه به شانه همین آقایان مینشست، حتما ردصلاحیت شدن دارد! آقای دکتر! مثل اینکه خیلی تعجب کردهاید که شما را به دلیل عدم التزام عملی به نظام اسلامی ردصلاحیت کردهاند؟ اصلا تعجب نکنید! یا پسر آیتالله خزعلی بودن، یا انتقاد کردن. وقتی انتقاد میکنید. از انحرافات سخن میگویید و راه اصلاح در پیش گرفتهاید. راه خودتان را از پدری که نزدیک به 80 سال برای اسلام و ولایت زحمت کشیده، جدا کردهاید! راه خودتان را از برادر شهیدتان جدا کردهاید! راه خودتان را از فرهنگی که پدربزرگتان داشت جدا کردهاید! آن روز که راهی جبهه دفاع از حقانیت انقلاب اسلامی، در برابر تجاوز بعثیها شدید، فکر نمیکردید، روزی فرا میرسد که به بعضی از دوستان پدرتان، دلسوزانه انتقاد خواهید کرد؟
آقای دکتر خزعلی! شک نکنید که مخاطبان امام علیبنالحسین(ع)، میدانستند فرزندان پیامبر اسلام(ص) خارجی نیستند. اتهام خارجی بودن، بهانهای برای فریب عوام بود. با خاندان نبوت از آن رو برخورد کردند که این ذوات مطهر قصد اصلاح کرده بودند، در پی فریضه امر به معروف و نهی از منکر بودند، اسلام را در خطر میدیدند.
من نمیدانم چرا ناگزیر شدهاید از خودتان بگویید؟ به جای این آب در هاون کوبیدن برای اثبات اعتقاد خود به دین و آیین و ولایت، همه چیز را تایید کنید. تایید کردن که یک طرفه نیست. تایید کنید تا تاییدتان کنند. در تایید کردن فواید بسیاری وجود دارد. اولا به مجلسی میروید که اجازه میدهد، بعضی از آقایان شبها بدون ترس و لرز بخوابند. ثانیا معلوم میشود که هیچ آیتالله زادهای منتقد نیست. ضمنا متقاعد میشوید که به شرایط مملکت هیچ انتقادی وارد نیست. و مهمتر از همه، خودشان شما را به حساب منتقدان میگذارند و به شما جایزه میدهند. همانگونه که در جشنواره مطبوعات سال جاری به بعضی از تاییدکنندگان و مدافعان صد درصد وضع موجود، به عنوان منتقد جایزه دادند!
عرضم را خلاصه کنم. جناب آقای دکتر خزعلی، اتهام شما همان چیزی است که در یادداشت «ناگزیرم از خودم بگویم» تلاش کردید، اعتقاد خودتان را به آن اثبات کنید، وگرنه شما نه در مجلس ششم تحصن کردید، نه قصد خروج از حاکمیت داشتید، نه زیر آن نامه 135 نفر را امضا کردید و نه جورج بوش برای موفقیت شما در راهیابی به مجلس هشتم دعا کرد، بلکه مشکل شما همان منتقد بودن در حین فرزند آیتالله خزعلی و برادر شهید و نوه مرحوم میرزای کلباسی و فعال در عرصه مقابله با تهاجم فرهنگی بودن است! همین. شما را به خیر و ما را به سلامت.