حمله به گروه‌های داخلی در روز اتحاد ملی!

سومین مراسم 22 بهمن که با سخنرانی محمود احمدی‌نژاد در کسوت ریاست جمهوری برگزار شد، با دو سال قبلی تفاوت‌های عمده داشت.

فعالیت هر چه گسترده‌تر دیپلمات‌های ایران برای به نتیجه رساندن تعاملات مثبت با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و افزایش فشار آمریکا بر اعضای شورای امنیت برای تسریع در تصویب سومین قطعنامه تحریم ایران، یکی از تفاوت‌های عمده سال اخیر با دو سال قبل بود. تفاوت دیگر که از بعضی جهات اهمیت بیشتری نسبت به موضوع اول داشت، نزدیکی انتخابات مجلس هشتم بود.

سومین تفاوت نیز با نامگذاری سال جاری به نام سال اتحاد ملی ارتباط داشت. بر همین اساس به نظر می‌رسید که راهپیمایی سال جاری به فرصتی برای تقویت اتحاد ملی با هدف کاهش تهدید خارجی و تشویق صاحبان گرایش‌های مختلف به حضور گسترده‌تر در انتخابات تبدیل خواهد شد.

این موضوع به خصوص از آن جهت اهمیت داشت که بسیاری از فعالان سیاسی اصلاح‌طلب و حتی عده‌ای از سیاستمداران نزدیک به جناح محافظه‌کار، در هفته‌های گذشته نسبت به کاهش انگیزه‌ حضور در انتخابات به خاطر رد صلاحیت‌های گسترده هشدار داده بودند.

اما برای نخستین بار در طول سال‌های بعد از انقلاب اسلامی، بخش عمده‌ای از سخنرانی رئیس‌جمهور صرف حمله به مخالفان دولت تا حد متهم ساختن آنها به «تشویق دشمن برای حمله به ایران» شد.

او این بار نیز مانند بسیاری از سخنرانی‌های سه سال اخیر، از برخی عبارات مبهم و بدون مشخص کردن مصادیق استفاده کرد تا ثابت کند علت مخالفت بعضی از سیاستمداران با دولت نهم، ایستادگی این دولت در برابر زیاده‌خواهان خارجی و تسلیم‌پذیری برخی منتقدان داخلی دولت در برابر استکبار جهانی است.

البته شاید برخی مشاوران و حامیان رئیس‌جمهور دچار این توهم شده‌اند که اتهام‌افکنی‌های اینچنینی، انتقاد یا حتی مخالفت با آمارهای دولتی و ادعاهای مطرح شده توسط دولتمردان را پرهزینه می‌سازد و به این طریق، عده‌ای از ورود به عرصه نقد دولت منصرف خواهند شد.

اگر این فرضیه درست باشد می‌توان حملات سنگین به منتقدان و مخالفان داخلی دولت نهم که بلافاصله با برخی آمار و ارقام از فعالیت‌های دولت نهم پیگیری شد را در همین راستا ارزیابی کرد. رئیس‌جمهور در سخنرانی خود از موفقیت‌های بی‌نظیر دو‌لت نهم در 5/2 سال اخیر سخن گفت که به ادعای او در بعضی موارد معادل ده سال قبل از آن و در عرصه‌هایی مانند مسکن (واگذاری زمین) برابر اقدامات انجام شده در 28 سال گذشته بوده است.

احمدی‌نژاد بدون اشاره به اینکه انتقاد به برخی سفرهای خارجی او ـ از جمله حضور در کنفرانس شورای همکاری خلیج ‌فارس ـ توسط چهره‌های سرشناسی از جناح‌های گوناگون انجام شده است از اینکه «رفتن یا نرفتن او به سفرهای خارجی» مورد ایراد و انتقاد قرار می‌گیرد، ابراز نارضایتی کرد.

در مورد سفرهای استانی هم او بار دیگر به بی‌نظیر بودن این اقدام دولت خود اشاره کرد و منتقدان این سفرها را مورد انتقاد قرار داد.

در حالی که بیشترین اعتراض‌ها، نه به اصل سفرها بلکه به مصوبات و وعده‌هایی است که در این سفرها داده می‌شود و این اعتراضات توسط بسیاری از نمایندگان اصولگرای مجلس نیز بیان شده که نام باهنر رئیس فراکسیون اصولگرایان نیز در جمع منتقدان برخی اقدامات و اظهارات در سفرهای استانی وجود داشته است.

دولت نهم در همه عرصه‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و دیپلماسی خارجی، مدعی ابداعات و ابتکارات جدید است که البته کارآمدی برخی از ابتکارات توسط فعالان سیاسی وابسته به جناح‌های گوناگون و بسیاری از کارشناسان مستقل، مورد تردید جدی واقع شده است.

پس شاید سخنرانی رئیس‌جمهور در 22 بهمن 86 را هم بتوان به عنوان یکی از نوآوری‌های دولت نهم و روش ویژه این دولت برای تقویت اتحاد ملی دانست!