اعلام جنگ بدون مرز با اسرائیل

کریم جعفری

ضاحیه در جنوب بیروت پایتخت لبنان روز گذشته شاهد تشییع پیکر شهید حاج‌عماد مغنیه از فرماندهان ارشد مقاومت اسلامی این کشور بود اما تنها بالاتر از ضاحیه، سران جریان 14 مارس در کارناوالی که به مناسبت سومین سالمرگ رفیق حریری نخست‌وزیر اسبق این کشور راه انداخته بودند، سخنرانی‌ کردند تا به این ترتیب دو سوم جمعیت بیروت، روز گذشته را در بیرون از منزل خود سر کنند. ترور شهید مغنیه توسط جوخه‌های ترور اسرائیلی امری نیست که مقامات این رژیم بخواهند با شانه خالی کردن از انجام آن، خود را از آن بری کنند.

شاهد این مدعا آنکه، روز پنجشنبه ایهود اولمرت نخست‌وزیر این رژیم که تازه از سفر آلمان برگشته بود سراسیمه به کنست ـ پارلمان این رژیم ـ رفت تا در میان هم‌ حزبی‌های خود و دیگر نمایندگان آن که از ورود او متعجب شده بودند، این گونه ترورها را تنها راه حیات این رژیم و امیدواری مردمی بداند که به امید روزگاری بهتر به این سرزمین اشغال شده آمده‌اند.

به گفته یکی از نمایندگان عرب کنست که با شبکه الجزیره مصاحبه می‌کرد، اولمرت با چهره‌ای برافروخته وارد کنست شد و ترس و شادی را همزمان می‌شد در او دید، خوشحال از اینکه پس از 20 سال دستگاه جاسوسی بدسابقه اسرائیل تحت فشارهای او موفق شده این ترور را انجام دهد و پس از گزارش وینوگراد برگ برنده‌ای در دست داشته باشد و ترس از انتقام‌جویی حزب‌الله لبنان که یک روز بعد از زبان دبیر‌کل آن در مراسم تشییع حاج‌رضوان جاری شد.

اما پیش از آنکه به سخنان سیدحسن نصرالله و تبعات آن بپردازیم نکته‌ای را باید یادآوری کرد و آن نکته نیز چیزی نیست جز عملکرد جریان 14 مارس و در راس آن دولت فواد سنیوره.

سنیوره که این روزها در مخمصه ماندن و رفتن گیر افتاده است در حالی که پس از ترور هم‌ حزبی‌های خودش در لبنان عزای عمومی اعلام می‌کرد و تمام کشور نیمه تعطیل لبنان را به تعطیلی می‌کشاند، در ماجرای ترور فرمانده بزرگ مقاومت که جنگ 33 روزه را فرماندهی می‌کرد، دم برنیاورد و تنها به تسلیتی اکتفا کرد تا به این ترتیب خوشحالی ضمنی خود را از ترور حاج‌رضوان اعلام کند.

در بعد دیگر قضیه می‌توان عزت‌نفس و بزرگی و کرامتی را دید که روز گذشته در جنوب بیروت شاهد آن بودیم.

دبیرکل حزب‌الله در سخنان خود با گرامیداشت سالروز ترور رفیق حریری او را همپایه دیگر شهدای مقاومت برشمرد و تاکید کرد عاملان و  بانیان آن به سزای اعمال خود خواهند رسید، اما در مرکز بیروت و در جایی که سعد حریری در میان محافظان فرانسوی خود و در حالی که روبان سیاهی به کت خود به مناسبت عزادار بودن آویزان کرده بود، خندان از میان جمعیتی که در مراسم سالمرگ پدرش حاضر شده بودند، به سخنرانی پرداخت.

اما او چه گفت؟ او نه تنها هیچ اشاره‌ای به شهادت فرمانده بزرگ مقاومت و فرزند برومند لبنان نکرد، بلکه مقاومت را هم بار دیگر مورد حمله قرار داد و در سخنانی که نشان از پشتگرمی او می‌داد به مقامات دمشق یاد‌آور شد: تا زمانی که رئیس‌جمهور لبنان انتخاب نشده باشد نشست سران عرب هم در دمشق برگزار نخواهد شد.

البته سخنان ورشکسته‌‌های سیاسی‌ای چون ولید جنبلاط که دست گدایی به سوی آمریکا‌یی‌ها برای 5 میلیون دلار دراز کرده بود و سمیر جعجع که افراد تحت فرماندهی‌اش روزی بیروت را صحنه ترور‌های خونین کرده بودند، جای خود دارد.

اما در جنوب بیروت،‌ دبیرکل حزب‌الله در سخنانی که از شبکه‌های معتبر خبری جهان به صورت زنده پخش شد، سخنانی را ایراد کرد که بدون شک آینده خاورمیانه را رقم خواهد زد. سخنان دبیرکل حزب‌الله که به صورت مستقیم رژیم صهیونیستی را هدف قرار داده‌ بود در زمانی ایراد شد که مقامات این رژیم فکر می‌کردند با این ترور مغنیه روزگار آنها بهتر خواهد شد، اما نصرالله به آنها یادآوری کرد که جنگ 33 روزه هنوز پایان نیافته و باز هم این ما هستیم که آینده را مشخص خواهیم کرد.

این سخنان معنایی جز این ندارد که قطعنامه صادر شده توسط شورای امنیت که به این جنگ پایان داد از درجه اعتبار ساقط شده است.

تاکید دبیرکل حزب‌الله بر این نکته که ترور مغنیه در خارج از لبنان رخ داده و رژیم صهیونیستی با این اقدام خود دایره جنگ را به خارج از لبنان کشانده است به این رژیم یادآوری کرد: از این پس ما هم به همین شیوه با شما خواهیم جنگید، اما زمان،‌ مکان، نوع و هدف را خود تعیین خواهیم کرد، این سخن هیچ معنایی ندارد جز اینکه رژیم اسرائیل با این اقدام خود باز اشتباه بزرگ دیگری را مرتکب شده است. مقامات اطلاعاتی این رژیم که خود به توانایی‌ها و امکانات جنگی حزب‌الله در خارج از مرزهای این کشور آگاهی دارند بهتر از هر کسی می‌دانند که معنی این سخنان چیست و آنان که در حوزه مسائل امنیتی کار می‌کنند بهتر می‌دانند که از این پس خاورمیانه و هر جایی که مقامات اسرائیلی و همدستان آنها حضور دارند چه شکلی از مبارزه را تجربه خواهند کرد.

سیدحسن نصرالله که در خلال جنگ 33 روزه ثابت کرد هیچگاه دروغ نمی‌گوید و مانند بسیاری اهل بلوف زدن نیست، باز هم بهتر از اسرائیلی‌ها می‌داند در چه زمان باید خون عماد مغنیه بجوشد و دامن قاتلان وی را بگیرد و همین نکته است که رنگ از روی اولمرت برده بود و او می‌داند چه توفانی در پیش است.

دیگر اینکه دبیر‌کل حزب‌الله پیامی هم به رهبران جریان داخلی داد. او که تاکنون نسبت به اظهارات افرادی مانند جنبلاط که حرف از بیرون آوردن سلاح مقاومت از دست رزمندگان آن کرده بود، واکنشی نشان نداده بود، ‌به آنها هم یاد‌آوری کرد که اگر می‌خواهند لبنانی بمانند می‌توانند در کشور زندگی کنند و در غیر این صورت بهتر است پیش اربابان خود در واشنگتن و تل‌آویو بروند. نکته نغز آنکه نصرالله به این افراد یادآوری کرد این مقاومت است که در لبنان حرف اول را می‌زند و او از اعضای 14 مارس مدارکی را در دست دارد که وابستگی آنها را به آمریکا و اسرائیل ثابت خواهد کرد.

به هر حال آنچه در پایان گفت این است که منطقه خاورمیانه و تمام منابع اسرائیل از این به بعد زیر ذره‌بین حزب‌الله خواهد بود و این همان چیزی است که خود مقامات تل‌آویو و واشنگتن خواسته‌اند.