دولت برده‌ها

حسین شریعتمداری
خانم «انگلا مرکل» صدراعظم آلمان طی سخنانی درباره فعالیت هسته ای کشورمان گفته است «جمهوری اسلامی ایران لیاقت آن را ندارد که برنامه هسته ای آن قابل تحمل باشد»! اظهارات او که در کنفرانس امنیتی مونیخ مطرح شده بود اگرچه با اعتراض شدید چند تن از نمایندگان حزب سوسیال دموکرات روبرو شد و «کریستین لانگه» سخنگوی این حزب در اعتراض خود به طور تلویحی «مرکل» را فاقد درک سیاسی دانست ولی کم شعوری کمترین علت و خوشبینانه ترین توضیح درباره اظهارات غیرمسئولانه خانم صدراعظم است.
خانم مرکل پیرامون مفهوم «لیاقت» در اظهارات خویش توضیحی نداده است ولی باید پرسید اگر منظور از «لیاقت»، همان شایستگی یک ملت برای حاکمیت بر سرنوشت و حفظ عزت و اقتدار خویش است، این «لیاقت» برای ملت ایران که 28 سال متوالی در مقابل تمامی وحشی گری ها، توطئه ها، زورگویی ها و جنایت های آمریکا و اروپا ایستاده و امروزه قطب قدرتمند اسلام در جهان را رهبری می کند، یک واقعیت اثبات شده است.
ظاهراً خانم مرکل فراموش کرده است که فقط یکی از مقاطع زمانی 28 سال اخیر، دوران 8 ساله جنگ تحمیلی بود که در آن به اعتراف صریح آمریکا و اروپا، تمامی جهان در یک سو و ایران اسلامی به تنهایی در سوی دیگر آن میدان ایستاده بود. همان کارزار تمام عیاری که در آن، دولت آلمان مأموریت تأمین بمب های شیمیایی برای رژیم صدام را برعهده داشت.
به یقین خانم مرکل فراموش نکرده است ایشان صدراعظم کشوری است که بعد از جنگ جهانی دوم و تا چند سال قبل، تحت قیمومیت مستقیم 4 کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و شوروی سابق اداره می شد و هرگاه برخی از مطبوعات آلمانی خواستار استقلال آلمان از این قیمومیت چهارگانه می شدند، پاسخ آمریکایی ها، فرانسوی ها، انگلیسی ها و روس ها این بود که «آلمان لیاقت استقلال را ندارد.»!
البته به قول برخی از مطبوعات و محافل آلمانی برای خانم مرکل مقایسه قیمت جواهراتش با خانم های همسایه و فامیل ها بیشتر از رسیدگی به مسائل حکومتی اهمیت دارد و از این روی احتمال این که عقل خانم صدراعظم به این چیزها برسد بسیار اندک است.
بنابراین به ایشان توصیه می کنیم برای اطلاع از قیمومیت آشکار 4 کشور یادشده بر کشورش و پاسخ معروف آنها که «آلمان لیاقت استقلال ندارد» به آرشیو هفته نامه «اشپیگل»، روزنامه «دی ولت» و برخی از مطبوعات معروف و پرسابقه آلمان مراجعه کنند و بعد، قضاوت بفرمایند که چه کسانی «لیاقت» ندارند و این «بی لیاقتی» را با افتخار! پذیرفته‌اند!
کاش خانم صدراعظم به جدول اسامی نمایندگان مجلس آلمان و مذهب و سوابق آنها که در آخرین بولتن رسمی پارلمان کشورش درج شده است هم نیم نگاهی بیاندازد و سپس، اگر جرأت دارد توضیح بدهد چرا در حالی که تعداد یهودیان آلمان فقط 150 هزار نفر است، بیش از 100 کرسی نمایندگی مجلس کشورش در اختیار یهودیان غیرآلمانی تبار است!؟ سؤال ساده ای است و البته پاسخ به این سؤال که نشان می دهد دولت بی‌لیاقت آلمان، خود و مردم این کشور را به برده صهیونیست ها تبدیل کرده ، شرم آور نیز هست... نیست؟!