3 کارشناس ارشد امور جهانی در واشنگتن تبدیل شدن ایران به یک قدرت اتمی را غیرقابل اجتناب دانستند.
«تریتا پارسی» کارشناس روابط ایران و آمریکا در دانشگاه جان هاپکینز، «جفری کمپ» مدیر برنامه مناطق استراتژیک مرکز نیکسون در واشنگتن و «جوزف سیرنیسیونی» کارشناس مؤسسه صلح بین المللی کارنگی، با حضور در میزگردی که یکی از مراکز تحقیقاتی واشنگتن به نام «شورای امور جهانی» بانی آن بود به بحث در این باره پرداختند که آیا ایران به یک قدرت اتمی تبدیل خواهد شد یا خیر. به گزارش بی بی سی و مهر «تریتا پارسی» اولین سخنران این میزگرد بود. پارسی سخنان خود را با اشاره به این موضوع آغاز کرد که ایران به دلیل داشتن متحدانی مانند حماس و جهاد اسلامی در سرزمینهای اشغالی، سیاست بازدارنده مؤثری را علیه اسرائیل طراحی کرده و به پیش برده است و افزود: با این وجود حضور جدی ارتش آمریکا در اطراف ایران، تهدیدی علیه این کشور محسوب می شود و طبیعی است که تهران به دنبال ایجاد بازدارندگی در مقابل احتمال تهدید آمریکا باشد.
پارسی با اشاره به اینکه آمریکاییها به درستی می گویند که ایران باید اقدامات زیادی برای جلب اعتماد جهانی نسبت به برنامه های خود انجام دهد، افزود: اما ایران نیز به نوبه خود دلایل زیادی دارد که نسبت به آمریکا بی اعتماد باشد.
این کارشناس امور بین الملل با اشاره به کمک های آمریکا به رژیم صدام حسین از جمله ارسال مواد شیمیایی به عراق در زمان جنگ این کشور با ایران، گفت: ایرانیان از جنگ این درس را فرا گرفتند که تنها باید به خود اتکا کنند و روی هیچ کشور و سازمانی حتی سازمان ملل متحد و کنوانسیون ژنو نیز نمی توانند حساب کنند.
پارسی در بخش دیگری از اظهاراتش تأکید کرد که اعتماد یک جاده دوطرفه است و در شرایطی که کنگره آمریکا بودجه ای برای تغییر حکومت ایران اختصاص می دهد، برای رهبران این کشور دشوار است که به آمریکا اعتماد کنند. وی سپس به اظهارات برخی گروه ها درون رژیم صهیونیستی اشاره کرد که دستیابی ایران به سلاح هسته ای را «تحول مثبتی» برای صلح خاورمیانه می دانند. زیرا نهایتاً حکومت اسراییل را وادار به حل و فصل اختلافات خود با اعراب می کند.
در ادامه گزارش که شبکه خبری بی بی سی از این نشست منتشر کرده آمده است: سخنران بعدی این نشست، «جفری کمپ» مدیر برنامه مناطق استراتژیک مرکز نیکسون در واشنگتن بود. وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به وضعیت افکار عمومی در هنگام تهاجم به عراق اعلام نمود که به فاصله اندکی پس از حمله به عراق عده ای در واشنگتن آنقدر نسبت به اوضاع خوشبین بودند که می گفتند: «مردان به بغداد می روند اما مردان واقعی به تهران خواهند رفت.»
به گفته جفری کمپ جورج بوش در دو دوره ریاست جمهوری خود، دو سیاست کاملاً متفاوت در مقابل ایران اتخاذ کرد. در دوره نخست سیاست او در واقع فقدان سیاست بود زیرا هیچ توافقی در واشنگتن درباره نحوه برخورد با ایران وجود نداشت. اما در دوره دوم شرایط دشوار عراق و نفوذ ایران در این کشور موجب شد کاخ سفید تصمیم به بکارگیری یک رهیافت چند جانبه بگیرد و سیاست خود را با سیاست کشورهای دیگر خصوصاً اروپایی ها هماهنگ کند.
جفری کمپ سپس با بیان اینکه نحوه رفتار روسیه ظرف یک ماه گذشته تأثیر قطعی بر اقدام سازمان ملل در مورد ایران دارد، خاطرنشان کرد که روسیه منافع مالی زیادی در ایران دارد و در مقایسه با چین که حاضر نیست روابط خود را با آمریکا بر سر ایران به خطر اندازد، مسکو به علت از دست دادن متحدان پیشین خود در کشورهایی نظیر عراق و هند از روی کار آمدن یک حکومت طرفدار آمریکا در تهران چندان خشنود نخواهد شد.
این کارشناس آمریکایی در ادامه تصریح کرد که اگر در نشست ماه آینده شورای امنیت تصمیمی جدی علیه ایران گرفته نشود آمریکا تلاش خواهد کرد که با کمک اروپائیان ایران را مشمول تحریم های سیستماتیک اقتصادی کند.
کمپ در ارزیابی از رفتار دولتهای گذشته در واشنگتن در قبال موضوع مهم و اساسی ایران اعلام کرد: اگر می خواهید ببینید که چرا این وضعیت بسیار خطرناک خواهد بود باید در نظر بگیرید که دمکرات ها خصمانه ترین زبان را علیه ایران بکار گرفته اند زیرا می دانند که این حوزه ای است که آنها می توانند سرسخت بودن خود در زمینه امنیت ملی- آمریکا- را به رای دهندگان نشان دهند.
وی هشدار داد که این شرایط تنها به افزایش احتمال اعمال زور علیه ایران دامن خواهد زد و دو گزینه پیش روی کاخ سفید می گذارد: نخست ارائه آخرین تکنولوژی های موجود نظیر سیستم دفاع ضد موشکی به متحدان آمریکا در منطقه است و دوم حمله نظامی به ایران که به وقوع یک «طوفان آتش» در منطقه منجر خواهد شد.
به گزارش «مهر» همچنین جوزف سیرینسیونی کارشناس موسسه صلح بین المللی کارنگی نیز در این جلسه با مقایسه سیاست آمریکا در برخورد با عراق و لیبی گفت که آنچه امروز در عراق می بینیم ناشی از این طرز تلقی بود که برای از بین بردن برنامه های اتمی عراق باید رژیم این کشور را تغییر داد.
وی افزود اما در مورد لیبی آمریکا از طریق مذاکره توانست معمر قذافی رهبر این کشور را راضی به از بین بردن برنامه های اتمی خود کند بطوری که اکنون برنامه های اتمی لیبی در ایالت تنسی قرار دارند.
این صاحبنظر آمریکایی گفت: احتمالا باید اجازه داد که ایران غنی سازی را بطور محدود انجام دهد و در مقابل ایران به آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه دهد نظارت وسیعی بر برنامه های اتمی این کشور داشته باشد.
وی به عنوان بخشی از یک راه حل جامع اعلام نمود که آمریکا باید آماده باشد که به جمهوری اسلامی ایران تضمین امنیتی دهد، بدون اینکه بگوید ایران هرگز از آمریکا تضمین امنیتی نخواسته است.
جوزف سیرینسیونی تاکید کرد که آمریکا نباید منتظر یک ایران دیگر باشد و باید با ایرانی که هم اکنون وجود دارد معامله کند.
یک دیپلمات ارشد مرتبط با پرونده هسته ای در گفت وگو با کیهان، ابراز اینگونه تحلیل ها از جانب دیپلمات های باسابقه آمریکایی را مقدمه چینی برای یک نرمش بزرگ در مقابل ایران دانست. وی گفت: آمریکایی ها مایلند نرمشی که به ناچار در مقابل ایران انجام خواهند داد در شرایطی صورت گیرد که لااقل نخبگان واشینگتن به اندازه کافی توجیه باشند.
وی با یادآوری این نکته که آمریکایی ها بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند ایران در منطقه برای آنها دردسر درست نکند، اظهار داشت: آمریکا در شرایطی نیست که بتواند به شیوه معمول خود یعنی «اعمال فشار» با ایران رویارو شود، اما در پیش گرفتن مواضع دیگر هم برای آمریکایی ها سخت است و لذا طبیعی است که به دنبال تمهید مقدمات آن باشند.