فلسطین از 1327 تا 1382

بسم الله الرحمن الرحیم
 روزهای 24 و 25 اردیبهشت سال 1327 هـ . ش از مصیبت بارترین و شوم ترین روزهای تاریخ فلسطین است . در این روزها , حوادث بسیار مهمی اتفاق افتاد و مصایبی پدید آمد که از هر نظر در تاریخ فلسطین و تاریخ معاصر جهان اسلام , اهمیت فراوان دارد. حوادث مهم این روزها در قالب یک توطئه همزمان با خروج انگلیس از فلسطین آغاز شد بدین ترتیب که انگلیس پس از 30 سال , از اشغال فلسطین دست کشید و آن سرزمین را ترک کرد , ولی پیش از ترک , همه چیز را به دست صهیونیست هایی که از کشورهای دیگر به فلسطین آمده بودند , سپرد و بدین ترتیب , رژیم صهیونیستی رسما تشکیل گردید. پس از وقوع این دو حادثه , حادثه سوم رخ داد و اولین جنگ عمومی و گسترده اعراب مسلمانان با رژیم تازه شکل گرفته صهیونیستی آغاز گردید , جنگی که به پیروزی رژیم صهیونیستی و شکست اعراب منجر شد.
بذر رویدادهای شومی که در روزهای مذکور به وقوع پیوست , سی سال پیش از آن , یعنی در جریان جنگ اول جهانی پاشیده شده بود. در آن زمان , بعد از آن که ارتش مهاجم انگلیس سرزمین فلسطین و شهر بیت المقدس را اشغال کرد , در محافل سیاسی و نظامی انگلیس مطرح گردید : « اکنون جنگ های صلیبی به پایان رسیده و پیروزی بزرگ نصیب صلیبیون شده است » .
علاوه براین , صهیونیست های مجلس انگلیس و هواداران آن ها , به منظور قدردانی از فرمانده مهاجمان انگلیسی یا فرمانده به اصطلاح پیروز جنگ های صلیبی (ژنرال آلنبی ) در فتح فلسطین و بیت المقدس , طی تصویب نامه ای مبلغ 50000 لیره استرلینگ به ژنرال آلنبی جایزه دادند و سپس او را به درجه فیلدمارشالی رساندند. به دیگر فرماندهانی هم که به نوعی در اشغال فلسطین و بیت المقدس در جریان جنگ اول جهانی نقش داشتند , هدایایی داده شد و تشویق هایی به عمل آمد که همه این کارها از اهمیت اشغال فلسطین و بیت المقدس برای استکبار غرب و صهیونیسم جهانی حکایت می کرد.
در آن تاریخ که اکنون حدود 85 سال از آن می گذرد , انگلیس , سردمدار استکبار و استعمار غرب محسوب می شد و تمام توان سیاسی و نظامی اش را صرف از هم گسیختن و نابود کردن قدرت ها و استعدادهای سیاسی و نظامی جهان اسلام کرده بود. بزرگ ترین هدف انگلیس از قطعه قطعه کردن , و تحت قیمومت در آوردن سرزمین های اسلامی این بود که زمینه مناسبی برای تاسیس یک رژیم صهیونیستی در فلسطین به وجود آورد. به همین دلیل بود که دقیقا در آستانه اشغال فلسطین توسط ژنرال آلنبی یهودی الاصل , جیمز بالفور وزیرخارجه انگلیس طی نامه ای که به صهیونیست مشهور , لیونل والتر دوروچیلد نوشت , به او قول داد در جهت تاسیس یک رژیم صهیونیستی در فلسطین از هیچ کوششی دریغ نکند و زمینه سیاسی و نظامی مناسبی را برای این کار فراهم آورد. بنابر این , در همان حال که آلنبی با سربازانش به سوی فلسطین می رفت , بالفور نیز با این نامه که بعدا به اعلامیه بالفور شهرت یافت , نخستین و جدی ترین گام را برداشت تا زمینه مناسب سیاسی را نیز برای تشکیل رژیم صهیونیستی در فلسطین فراهم نماید.
در آن زمان که این توطئه ها و اقدامات شوم انجام می گرفت , صهیونیست ها و هواداران آن ها در جهان چنان به وجد آمده بودند که می گفتند : یکی از مهم ترین وقایع تاریخ 5678 ساله قوم یهود , درحال وقوع است و نامه آقای بالفور و پیشروی ژنرال آلنبی مظهر استجابت دیرینه قوم یهود می باشد! آن ها همچنین در روزنامه ها و نشریات خود می نوشتند که بزرگ ترین و مهم ترین دستاورد جنگ جهانی اول , فراهم شدن زمینه برای تشکیل رژیم صهیونیستی تحت ضمانت و حمایت انگلیس و سایر قدرت های غربی است و به زودی سرزمین فلسطین سرشار از شیر و عسل خواهد شد و همانند گل سرخ شکوفا می شود , به زودی فلسطین با تدبیر انگلیس به مرکز تمدن در جهان تبدیل خواهد شد و بهشت صهیونیست ها و یهودی ها محقق می گردد و...
بدین ترتیب , انگلیس و سایر حامیان صهیونیسم جهانی , در طول مدت 30 سال (از سال های پایانی جنگ جهانی اول تا سه سال پس از پایان جنگ جهانی دوم ) , درحالی که مسلمان ها در غفلت و سستی و خواب به سر می بردند و جهان اسلام به شدت از هم پاشیده و قطعه قطعه شده بود , زمینه را برای تشکیل رژیم صهیونیستی فراهم کردند. فراهم آوردن این زمینه بر محورهای زیر مبتنی بود : آوردن صهیونیست ها و یهودیان از سراسر جهان به فلسطین , تشکیل دادن گروه های نظامی و سازمان های بسیار خشن تروریستی , مجهز کردن حیرت انگیز صهیونیست ها به پیشرفته ترین سلاح های روز , سرازیر کردن پول و امکانات مالی و اقتصادی فراوان به فلسطین و سپردن این امکانات به دست صهیونیست ها , سازماندهی صهیونیست در تشکیلات نظامی و سیاسی و اجتماعی , فراهم آوردن زمینه سیاسی در جهان توسط سازمان های بین المللی , ایجاد روح ترس و ناامیدی و وحشت در میان مسلمانان فلسطین , سرکوب شدید و وحشیانه مسلمانان فلسطین و... بعد از آن که زمینه از هر جهت برای تشکیل رژیم صهیونیستی آماده شد و انگلیس کاملا به توانمندی صهیونیست ها در تشکیل رژیم صهیونیستی و دفاع از آن , مطمئن گردید , روز 14 اردیبهشت سال 1327 هـ . ش (1948 میلادی ) بر قیمومت و اشغال خود در فلسطین پایان داد و از آن جا خارج شد. در پی این واقعه , رژیم صهیونیستی تاسیس و اعلام گردید و اولین جنگ عمومی بین این رژیم و اعراب آغاز شد , جنگی که در آن اعراب شکست خوردند و رژیم صهیونیستی پیروز گردید. البته برخلاف تصور عمومی , این پیروزی نمی توانست نشان دهنده هنر و قدرتی برای رژیم صهیونیستی باشد; همچنان که سه جنگ بعدی (جنگ سوئز , جنگ شش روزه و جنگ رمضان ) نیز همین حالت را داشت ; زیرا این پیروزی ها , یک عقبه 30 ساله داشت و استکبار غرب در طول این 30 سال , زمینه چینی مناسبی برای صهیونیست ها فراهم آورده و آن ها را تا دندان به پیشرفته ترین ابزار جنگی و فنون نظامی مجهز کرده بود. گذشته از این , کمک های فنی , تسلیحاتی , اقتصادی , سیاسی و... بعد از تشکیل رژیم صهیونیستی نه تنها ادامه یافت بلکه هر روز بر حجم آن افزوده می شد , به طوری که این رژیم همواره به عنوان نماد و عصاره توان نظامی و سیاسی غرب در منطقه خاورمیانه مطرح بوده و اکنون نیز هست . با این حال , آن زمینه چینی 30 ساله و استمرار آن در سال های بعد , نتوانست بیش از سه دهه برتری نظامی و توان عمومی رژیم صهیونیستی را در منطقه حفظ کند; یعنی این رژیم فقط از سال 1327 تا 1357 هـ . ش , به نوعی تظاهر به برتری می کرد و بعد از این تاریخ که همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران است , رژیم صهیونیستی به سراشیبی سقوط و اضمحلال افتاد و اکنون 25 سال است که در این مرحله قرار دارد و هر روز و هر سال از روز و سال قبل ناتوان تر می شود و توان عمومی اش در برخورد با حوادث به تحلیل می رود. به همین دلیل است که اکنون حتی کارشناسان غربی اظهار می کنند که اگر اسرائیل تحت حمایت غرب و آمریکا نباشد طی چهار تا شش هفته نابود خواهد شد (روزنامه جمهوری اسلامی , 1381,11,3 )
درحال حاضر , سیر ناتوانی و اضمحلال رژیم صهیونیستی به قدری شدت یافته است که آمریکا و انگلیس به عنوان مهم ترین حامیان جهانی رژیم صهیونیستی , پس از 55 سال , بار دیگر مجبور شده اند تمام ملاحظات سیاسی و بین المللی را کنار بگذارند و به منطقه باز گردند تا بتوانند رژیم صهیونیستی را نجات بدهند. می دانیم که یکی از اساسی ترین هدف های آمریکا از اشغال عراق و حضور اشغال گرانه در منطقه خاورمیانه , حفظ امنیت رژیم صهیونیستی است و این موضوع را نه تنها تحلیل گران و آگاهان سیاسی در کشورهای مختلف جهان می گویند , بلکه خود آمریکایی ها و کسانی که جنگ علیه عراق و اشغال این کشور را طراحی و اجرا کرده اند نیز بارها به طور مستقیم و غیرمستقیم , حفاظت از رژیم صهیونیستی را از اهداف لشکرکشی به خاورمیانه ذکر کرده و حتی امنیت کل جهان را وابسته به امنیت رژیم صهیونیستی دانسته اند (سخنان رایس مشاور امنیت ملی آمریکا , روزنامه جمهوری اسلامی , 82,2,15 ) .
به هر حال همان طور که خروج انگلیس از فلسطین در اردیبهشت سال 1327 , از توانمندی صهیونیست ها در دفاع از خود حکایت می کرد , بازگشت مجدد انگلیس و آمریکا به منطقه در آغاز سال 1382 , حکایت از آن دارد که رژیم صهیونیستی , چنان ناتوان شده است که دیگر از طریق کمک های همه جانبه نیز نمی تواند خودش را حفظ کند و درست مثل 85 سال پیش باید حامیان جهانی رژیم صهیونیستی مستقیما در خاورمیانه حضور اشغال گرانه داشته باشند تا بتوانند رژیمی را که با نیرنگ ها و توطئه ها تشکیل داده اند حفظ کنند. اما حامیان صهیونیسم باید بدانند که تفاوت امروز با 85 سال پیش , تفاوت بین زمین و آسمان است . اگر در آن زمان مسلمان ها خواب بودند و گرایش های ملی و قومی و... آن ها را به شدت پراکنده و ناتوان و ذلیل کرده بود , امروز به برکت تفکر ناب اسلامی و به برکت بیداری و هوشیاری , چنان پویا و پرشور و مصمم و مبارز هستند که دیگر اجازه نخواهند داد بذر توطئه ها سبز شود. در نتیجه , قطعا آینده از آن اسلام و فلسطین نیز از آن مسلمانان و فلسطینیان خواهد بود و رژیم صهیونیستی نیز راهی غیر از اضمحلال در پیش رو ندارد.