دومین نامه بی‌‌‌‌‌‌‌پاسخ احمدی‌نژاد

صدراعظم آلمان نامه ارسالی محمود احمدی‌نژاد را غیرقابل پذیرش خواند و گفت به آن پاسخی داده نخواهد‌‌‌‌‌‌‌ شد. آنگلا مرکل به شبکه تلویزیونی زد.دی.اف آلمان گفت: او همان تفکر قدیمی را تکرار می‌‌‌‌‌‌‌کند که برای ما کاملا غیرقابل پذیرش است. صدراعظم آلمان ادامه داد: حق موجودیت اسرائیل بخش مهم سیاست کشور ماست و احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد این مساله را بارها زیر سوال برده است و در عین حال به پیشنهاد ما که واقعاً امید به آینده را به ملت ایران می‌دهد! اشاره‌‌‌‌‌‌‌ای نکرده ‌‌‌‌‌‌‌است. وی افزود: این نامه حاوی اشکال است و بنابراین نیازی ندارد که پاسخ داده‌‌ ‌‌‌‌‌شود. یکی از سخنگویان دولت آلمان هم اعلام کرد: محمود احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد رئیس‌جمهور ایران در نامه 10‌ صفحه‌‌‌‌‌‌‌ای خود به آنگلا مرکل هیچ صحبتی از برنامه هسته‌‌‌‌‌‌‌ای ایران نکرده است. اولریش ویلهلم گفت: این نامه که دولت آلمان روز پنجشنبه 29 تیر (20 ژوئیه) دریافت آن را اعلام کرد، مطالبی درباره اسرائیل و هولوکاست دارد که مورد قبول دولت آلمان نیست. به گزارش رادیو صدای آلمان، ویلهلم افزود: اظهاراتی که احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد پیرامون اسرائیل، حق موجودیت دولت اسرائیل یا موضوع هولوکاست داشته است را نمی‌‌‌‌‌‌‌توان پذیرفت. دولت آلمان در مورد این مسائل، مواضع روشن و شناخته‌‌‌‌‌‌‌ای دارد. دولت آلمان بارها نظر خود را پیرامون موجودیت دولت اسرائیل اعلام کرده و پذیرش دولت اسرائیل و ارکان سیاست آلمان بوده و ما به هیچ روی نمی‌‌‌‌‌‌‌پذیریم که کسی موجودیت دولت اسرائیل را به زیر سوال بکشد.
هنوز متن احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد به مرکل منتشر نشده ‌‌‌‌‌‌‌است اما آنگونه که خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام دولتی گزارش داده‌‌‌‌‌‌‌ بود احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد در نامه ارسالی‌‌‌‌‌‌‌اش به مرکل از وی خواسته است به حل مشکل فلسطین و برخورد با صهیونیسم کمک کند. در این نامه هیچ اشاره‌‌‌‌‌‌‌ای به مساله هسته‌‌‌‌‌‌‌ای ایران نشده ‌‌‌‌‌‌‌است.
اشاره آنگلا مرکل به عدم اشاره احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد به مساله هسته‌‌‌‌‌‌‌ای در نامه خود، از آن روست که آلمان به عنوان عضو خارج از شورای امنیت در کنار پنج عضو دائم آن بسته پیشنهادی را به ایران ارائه کرده و منتظر پاسخ تهران مانده ‌‌‌‌‌‌‌است تا مذاکرات جدید هسته‌‌‌‌‌‌‌ای با ایران را از سر بگیرند اما پس از اعلام پاسخ ایران تا 31 مرداد، آلمان هم همچون دیگر اعضای1+ 5 بررسی پرونده در شورای امنیت را از سرگرفت. با این حال به گزارش دویچه‌‌‌‌‌‌‌وله گفته شده ‌‌‌‌‌‌‌است که هدف اصلی از نگارش نامه احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد جلب نظر مساعد آلمان در زمینه همکاری طرفین بوده است. سخنگوی دولت آلمان، در این باره می‌‌‌‌‌‌‌گوید: «همکاری زمانی می‌‌‌‌‌‌‌تواند تحقق یابد که پیش شرط‌‌‌‌‌‌‌های تعیین شده از سوی3 + 3 E تامین گردد. و شکل می‌‌‌‌‌‌‌گیرد.» باید یادآور شد که واژه3 + 3 E اشاره دارد به سه کشور عضو اتحادیه اروپا، یعنی آلمان، بریتانیا و فرانسه از یک سو و سه کشور آمریکا، چین و روسیه از سوع دیگر. بدین ترتیب طبق نظر رسمی دولت آلمان تنها در صورت آنکه دولت ایران بسته پیشنهادی را بپذیرد آنگاه امکان همکاری مطرح خواهد شد. از آن گذشته سخنگوی دولت آلمان تصریح کرد که تنها در صورت پذیرش بسته پیشنهادی از سوی جمهوری اسلامی ایران است که دولت آلمان حاضر به گفت‌و‌گو و مذاکره با آن کشور است. احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد اوایل ماه مه نیز نامه‌‌‌‌‌‌‌ای برای جورج بوش رئیس‌جمهوری آمریکا نوشته بود. رئیس‌جمهوری ایران در آن نامه نظرات خود را در مورد نظام‌‌‌‌‌‌‌های سیاسی غرب ابراز داشته و عنوان کرده‌‌‌‌‌‌‌ بود که لیبرالیسم و دموکراسی غربی در برآوردن آرمان‌‌‌‌‌‌‌های بشری شکست خورده‌‌‌‌‌‌‌ است.
وی در بخش دیگری از این نامه که نحستین مکاتبه گزارش شده بین رئیسان جمهوری ایران و امریکا از زمان قطع روابط دو کشور در آوریل سال‌1980 بود از ریخته ‌‌‌‌‌‌‌شدن خون افراد بی‌‌‌‌‌‌‌گناه و ویرانی خانه‌‌‌‌‌‌‌های آنان در جهان به دلیل سیاست‌های آمریکا سخن گفته و ادامه وضعیت کنونی را ناممکن دانسته بود.
احمدی‌‌‌‌‌‌‌نژاد در نامه خود به بوش، برخورد دولت آمریکا با ماجرای حملات انتحاری یازدهم سپتامبر سال‌2001 را نیز مورد خرده‌‌‌‌‌‌‌گیری قرار داده و حمله نظامی به عراق را محکوم کرده بود. مقامات آمریکایی هم با بیان اینکه این نامه پاسخی به انتظار آنان برای واکنش ایران به موضع مقامات غربی در قبال پرونده هسته‌‌‌‌‌‌‌ای نیست پاسخی به آن ندادند و فقط رسانه‌‌‌‌‌‌‌های غربی به انتشار آن اقدام کردند.
این نامه هفته‌‌‌‌‌‌‌ها محور بحث گروه‌‌‌‌‌‌‌ها و محافل سیاسی بود تا بوش با پاسخ به آن گشایشی در روابط تهران واشنگتن و نیز برون رفت از وضعیت هسته‌‌‌‌‌‌‌ای ایجاد کند. امیدی که با عدم پاسخ به آن به یغما رفت. حال سرنوشت دومین نامه هم با بی‌‌‌‌‌‌‌پاسخ ماندن رو‌‌‌‌‌‌‌به‌‌‌‌‌‌‌رو شده است، منتها باید منتظر انتشار آن ماند.