در نگاه امام خمینی(ره)
اشاره:
امام خمینى(ره) درباره قیام سیدالشهداء(ع) و اصحاب و بستگانش معتقد است: چون قیام لله بود، اساس سلطنت یزید خبیث را شکستند. اساس سلطنتى که مىخواست اسلام را به صورت سلطنت طاغوتى در آورد، نابود کردند. سیدالشهداء(ع) تمام اصحاب و جوانان و مال و منال و هرچه را داشت، در راه خدا و براى تقویت اسلام و مخالفت با ظلم و امپراتورى قدرتمندتر از امپراتوریهاى امروزى داد، و اسلام و مذهب را بیمه کرد.
امام حسین(ع)، در نظر بنیانگذار جمهورى اسلامى، شخصیت عظیمى است که از عصاره وحى الهى تغذیه کرد و در خاندان سیدرسل محمد مصطفى(ص) و سید اولیا على مرتضى(ع) تربیت شد و در دامن صدیقه طاهره(س) بزرگ گردید و با فداکارى بىنظیر و نهضت الهى خود، واقعه بزرگى به وجود آورد که کاخ ستمکاران را فرو ریخت و مکتب اسلام را نجات بخشید.
امام خمینى(ره) قیام امام حسین(ع) را نهى از منکر و استنکار ظالمان مىداند و معتقد است سیدالشهدا همه عمر و زندگىاش را براى رفع منکر و جلوگیرى از حکومت ظلم و مفاسدى که ایجاد مىکنند، صرف کرد.
کل یوم عاشورا، کل ارض کربلا
این کلمه "کل یوم عاشورا، کل ارض کربلا" یک کلمه بزرگى است که اشتباهى از او مىفهمند، آنهای خیال مىکنند که ـ یعنى آنها خیال مىکنند که ـ یعنى هر روز باید گریه کرد لکن این محتوایش غیر از این است؛
کربلا چه کرد، ارض کربلا در روز عاشورا چه نقشى را بازى کرد، همه زمینها باید اینطور باشد، نقش کربلا این بود که سیدالشهدا سلامالله علیه با چند نفر جنگ کرد، عدد معدود آمدند کربلا و ایستادند در مقابل ظلم یزید و در مقابل دولت جبار، در مقابل امپراتور زمان ایستادند و فداکارى کردند و کشته شدند، و لکن ظلم را قبول نکردند و شکست دادند یزید را، همه جا باید اینطور باشد، و همه روز هم باید اینطور باشد، همه روز باید ملت ما این معنا را داشته باشد که امروز روز عاشورا است و ما باید مقابل ظلم بایستیم و همین جا کربلاست و باید نقش کربلا را ما پیاده کنیم، انحصار به یک زمین ندارد، انحصار به یک افراد نمىشود، قضیه کربلا منحصر به یک جمعیت هفتاد و چند نفرى و یک زمین کربلا نبوده، همه زمینها باید این نقش را ایفا کنند و همه روزها، غفلت نکنند ملتها از اینکه باید همیشه مقابل ظلم بایستند.
4/7/58
رمز بقای اسلام و پیروزی نهضت، حفظ سنگر مساجد و مراسم سوگواری سیدالشهدا و روضهخوانی است.
حق پیروز است! منتها ما رمز پیروزى را باید پیدا بکنیم که رمز پیروزى ما چه بوده است و رمز بقاى شیعه در این طول زمان، از زمان امیرالمومنین سلامالله علیه تا حالا، در زمانهایى که شیعه جمعیتش کم بوده است، ناچیز بوده است. حالا الحمدللّه زیاد است اما آنوقت کم بوده نه اینکه زیاد در مقابل دیگران. رمز بقاى این مذهب و بقاء ممالک اسلامى، ممالک شیعى باید ببینیم چه بوده است، ما آن رمز را باید حفظش بکنیم.
یکى از رمزهاى بزرگى که بالاترین رمز است قضیه سیدالشهدا است. سیدالشهدا سلامالله علیه مذهب را بیمه کرد. با عمل خودش اسلام را بیمه کرد. نگه داشت و آن نهضتی که آن بزرگوار کرد و شکست داد ولو کشته شدن لکن شکست داد بر اموری و بر دیگران، آن نهضت باید حفظ بشود.
29/8/58
محرم و صفر است که اسلام را نگه داشته است
ما باید حافظ این سنتهاى اسلامى، حافظ این دستجات مبارک اسلامى که در عاشورا، در محرم و صفر در مواقع مقتضى به راه مىافتند تاکید کنیم که بیشتر دنبالش باشند. فداکارى سیدالشهدا سلامالله علیه است که اسلام را براى ما زنده نگه داشته است. زنده نگه داشتن عاشورا با همان وضع سنتى خودش از طرف روحانیون، از طرف خطبا با همان وضع سابق و از طرف تودههاى مردم با همان ترتیب سابق که دستجات معظم و منظم، دستجات عزادارى به عنوان عزادارى راه مىافتاد.
باید بدانید که اگر بخواهید نهضت شما محفوظ بماند، باید این سنتها را حفظ کنید. البته اگر چنانچه یک چیزهاى ناروایى بوده است سابق و دست اشخاص بىاطلاع از مسائل اسلام بوده، آنها باید یک قدرى تصفیه بشود لکن عزادارى به همان قوت خودش باید باقى بماند و گویندگان پس از اینکه مسائل روز را گفتند، روضه را همانطور که سابق مىخواندند و مرثیه را همانطور که سابق مىخواندند بخوانند و مردم را مهیا کنند براى فداکارى.
4/8/60
نقش عظیم مجالس عزا و سوگواری در ایجاد وحدت کلمه
این را باید همه گویندگان توجه بکنند و ما باید همه متوجه این معنا باشیم که اگر قیام حضرت سیدالشهدا سلامالله علیه نبود، امروز هم ما نمیتوانستیم پیروز بشویم، تمام این وحدت کلمهای که مبدأ پیروزی ماشد، برای خاطر این مجلس عزا و این مجالس سوگواری و این مجالس تبلیغ و ترویج اسلام شد. سید مظلومان یک وسیلهای فراهم کرد برای ملت که بدون اینکه زحمت باشد برای ملت، مردم مجتعمند. اسلام مساجد را سنگر قرار داد.
وسیله شد از باب اینکه از همین مساجد، از همین جمعیتها، از همین جمعات، از همین جمعهها و جماعات، همه اموری که اسلام را پیش میبرد قیام را به پیش میبرد مهیا باشد و بالخصوص حضرت سیدالشهدا از کار خودش به ما تعلیم کرد که در میدان وضع باید چه جور باشد و در خارج میدان وضع چه جور باشد و باید آنهایی که اهل مبارزه مسلحانه هستند و چه جور مبارزه بکنند و باید آنهایی که در پشت جبهه هستند چطور تبلیغ بکنند کیفیت مبارزه را، کیفیت اینکه مبارزه بین یک جمعیت کم یا جمعیت زیاد باید چطور باشد، کیفیت اینکه قیام در مقابل یک حکومت قلدری که همه جا را در دست دارد با یکم عده معدود چطور باشد اینها چیزهای است که حضرت سیدالشهدا به ملت آموخته است و اهل بیت بزرگوار او و فرزند عالیقدر او هم فهماند که بعد از اینکه آن مصیبت واقع شد باید چه کرد، باید تسلیم شد؟ باید تخفیف در مجاهده قائل شد؟
یا باید همانطوری که زینب سلامالله علیها در دنباله آن مصیبت بزرگی که "تصغر عنده المصائب" ایستاد و در مقابل کفر و در مقابله زندقه صحبت کرد و هر جا موقع شد، مطلب را بیان کرد و حضرت علی ابن الحسین سلام الله علیه با آن حال نقاهت، آنطوری که شایسته است، تبلیغ کرد.
حرکت عاشورا، یک حرکت سیاسی بود
در عین حالی که مساله کربلا که خودش در راس مسائل سیاسی هست، باید زنده بماند به همان فرمی که بود، منتها الفاظ تغییر بکند. مصیبتها همان است، مصیبتها تغییری ندارد. آن بعد سیاسی کربلا را برای مردم بیان کرد.
سیدالشهدا به حسب روایات ما و به حسب عقاید ما از آن وقتی که از مدینه حرکت کرد میدانست که چی دارد میکند، میدانست شهید میشود، قبل از تولد به او اطلاع داده بودند به حسب روایات ما. وقتی که آمد مکه و از مکه در آن حال بیرون رفت، یک حرکت سیاسی بزرگی بود که در یک وقتی که همه مردم دارند به مکه میروند، ایشان از مکه خارج بشود. این یک حرکت سیاسی بود، تمام حرکاتش، حرکات سیاسی بود. اسلامی ـ سیاسی و این حرکت اسلامی ـ سیاسی بود که بنیامیه را از بین برد و اگر این حرکت نبود اسلام پایمال شده بود.
آن روزی که افراد ادراک می کنند که احتمال هم بدهند که اسلام در خطر است، آن روز همان کاری که امام حسین کرد باید بکنند، آن روزی که احتمال ما بدهیم که اسلام در خطر است، باید همهمان فداکاری بکنیم. باید برویم دنبال کار.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
