بسیج و توجه به داشته‌های ملی

علی شیرین
چند سال پیش وزیر وقت علوم پس از حضور در جشنواره ممتازان، مبتکران و نوآوران دانشجوی بسیجی و بازدید از نمایشگاه آثار و دستاوردهای علمی، صنعتی و پژوهشی دانشجویان به نیش و طعنه گفته بود: مگر بسیج هم کار علمی انجام می‌دهد!
اگر از ظاهر این سخن کهنه که از سر ناآگاهی، غرض‌ورزی یا ضعف اطلاع‌رسانی گفته شده بود بگذریم اما از مفهوم و محتوای آن که در واقع باور نکردن ظرفیت‌ها، توانمندی‌ها و استعدادهای ملی است، نمی‌توان گذشت.
چرا که این نوع نگاه مدیران به داشته‌های ملی در واقع موجب بی‌توجهی به نخبگان، فراری دادن مغزها، سرکوب استعدادها و تعلق خاطر داشتن به دستاوردهای علمی غیربومی و کعبه آمال قرار دادن بیگانگان است.
این فرهنگ غلط در روی آرودن برخی از مدیران ما به شرکت‌های خارجی در انعقاد قراردادها و واگذاری برخی از امور و فعالیت‌ها که توسط شرکت‌های داخلی نیز قابل انجام است قابل مشاهده است. یا باز گذاشتن درهای واردات بی‌رویه کالاهای مصرفی و غیرمصرفی که در ورشکستگی شرکت‌ها و کارخانه‌های داخلی و تولیدکنندگان و کشاورزان از سوی مدیران خود به نوعی حکایت از عدم شناخت و باورمندی نسبت به ظرفیت‌ها و توانمندی‌های ملی دارد. شناخت و باورپذیری زمانی در میان مسوولان و سیاستگذاران و تصمیم‌گیران کلان کشور ایجاد می‌شود که آن‌ها خود برخاسته از متن واقعی مردم، برایند و عصاره انتخاب مردم و بزرگ شده و پرورش‌یافته فرهنگ اصیل ایرانی باشند.
بسیج در سال‌‌های اخیر با رویکرد ویژه به فعالیت علمی و پژوهشی، برگزاری جشنواره‌های نخبگان و نوآوران و مبتکران،‌ تشکیل باشگاه دانش‌پژوهان، برگزاری المپیادهای علمی، تشکیل پایگاه‌های علمی و مرکز حمایت از مبتکران و مخترعان برای حمایت از نخبگان ملی و استعداهای جوانان ایرانی و فراهم‌سازی زمینه شکوفایی استعدادها گام‌های بلندی را برای پیشرفت و توسعه علمی کشور برداشته است. برای نمونه دریافت 11 هزار اثر در موضوعات مختلف علمی توسط جشنواره ممتازان بسیج دانشجویی، راهیابی بیش از 60 هزار نفر از نخبگان بسیجی به المپیادهای جهانی و دریافت مدال و شناسایی ده‌ها مخترع و مبتکر و... از جمله دستاوردهای بسیج برای پیشرفت و توسعه علمی و فناوری کشور و توجه به ظرفیت‌ها و داشته‌های ملی است که به تدریج در آینده نتایج و بازخوردهای آن آشکار خواهد شد.