مذاکره ایران و آمریکا پیروزی عقلانیت دیپلماتیک

ربیگنیو برژینسکی، مشاور اسبق امنیت ملی آمریکا
تصمیم اخیر آمریکا در اعلام برای مذاکره با ایران، اقدامی به موقع، گامی کارساز و تلاشی جدی است و معتقد نیستیم نیرنگی باشد که ایرانی‌ها را به سمت واکنشی منفی سوق دهد، علاوه بر آن عاملی برای توجیه رویارویی شدیدتر با ایران هم نخواهد بود و از این رو امیدوارم پاسخ دولت ایران جدی باشد، چرا که مصلحت دو کشور ایجاب می‌کند با یکدیگر مذاکره کنند. ایرانی‌ها گفته‌اند که قصد تولید سلاح اتمی ندارند و در صدد تولید آن نیستند و ما نیز در خصوص هدف آنها در تولید سلاح اتمی تردید کرده‌ایم،‌ زیرا اطلاعات کافی در این‌باره نداریم و از این رو ارتباط میان این دو دیدگاه با ایجاد شرایطی امکانپذیر است تا ما اطمینان بیشتری بیابیم به اینکه ایران در صدد تولید سلاح اتمی نیست و ایران نیز مطئمن شود که ما درصدد جلوگیری از دستیابی آنان به انرژی اتمی نیستیم. با این وجود طیفی در ‌آمریکا هست که مخالف هرگونه مذاکره با ایران است و برای آنان هیچ کمکی بهتر از این نیست که ایران مذاکره را رد کند. از این رو به نفع هیچ کسی نیست که بگوید آمریکا عقب نشینی کرده است زیرا این که ایران مذاکره را رد کند. از این رو به نفع هیچ کسی نیست که بگوید آمریکا عقب‌نشینی کرده است زیرا این موضع، استدلال مخالفان مذاکره با ایران را تقویت خواهد کرد.
در ایران نیز گروهی مخالف هرگونه توافق با آمریکاست و چه بسا رویارویی را در راستای منافع سیاسی خود می‌داند بدین ترتیب بهتر است وارد این جدال نشویم که چه کسی اول عقب‌نشینی کرده است. اگر در این قضیه عقلانیت حاکم شود هم آمریکا و هم ایران پیروز هستند و عقلانیت، ‌پیروزی را برای دو طرف محقق می‌سازد. گفت وگو با ایران برای آمریکا بیش از یک تغییر تاکتیکی است و تغییر راهبردی تلقی می‌شود. من بارها از اتخاذ چنین موضعی در آمریکا و همچنین مذاکره با اروپا دفاع کرده‌ام و از این رو بسیار خرسندم که این موضوع در نهایت مورد توجه قرار گرفت و من می‌دانم که اختلافاتی درباره چگونگی برخورد با این مشکل هم در داخل دولت آمریکا و هم در داخل دولت ایران وجود دارد، آنچه متحمل است اینکه دستیابی به یک برنامه اتمی فراگیر و مستقل برای مقاصد صلح‌آمیز بدون دستیابی به تولید سلاح اتمی از سوی ایران امکانپذیر است‌. حال اگر موضع جدید آمریکا درباره مسائل هسته‌ای ایران به نتایج خوب و عادلانه‌‌ای منتهی شود، من هیچ مانعی را نمی‌بینم که آن را به ترتیبات گسترده بین‌المللی تبدیل کنیم.