عقب‌نشینی تاکتیکی شیراک از تهدیدات هسته‌ای

همانگونه که انتظار می رفت « ژاک شیراک » رئیس جمهوری فرانسه روز گذشته در موضع گیری تازه ای , از اظهارات قبلی خود در باره سیاست هسته ای فرانسه عقب نشینی کرد. این عقب نشینی را باید یک حرکت تاکتیکی و مصلحتی از سوی زمامداران پاریس دانست . واقعیت این است که اظهارات تهدیدآمیز هفته گذشته شیراک از خصلت برتری طلبی و سلطه جویی غربیها نشات می گیرد و باید گفت سخنان تهدیدآمیز شیراک , موضع تمام غربیهایی است که خود را برتر از دیگران می پندارند و براساس این توهم , انتظار دارند جهان از آنها تبعیت داشته باشد و بازبراساس همین منطق بی پایه , خود را محق می دانند تا علیه کشورها و ملتهایی که براساس منافع آنها عمل نمی کنند با زبان تهدید سخن بگویند.
به همین دلیل هم بود که تهدیدات شیراک در مورد به کارگیری سلاح هسته ای با مخالفت قابل ملاحظه و جدی در اروپا و آمریکا مواجه نشد و به جز اعتراض های محدود از سوی چند حزب چپ , برخی جریان ها حتی به شیراک کف زدند و وی تشویق و تائید نمودند.
گردن کشی و مبارزجویی فرانسوی ها که خود را متولیان مهد تمدن در جهان معرفی می کنند درحالی صورت می گیرد که این کشور پیشتر نیز جاه طلبی های هسته ای خود را بروز داده بود 10 سال قبل، با وجودیکه اقدام فرانسه در تداوم آزمایش های هسته ای با مخالفت های گسترده جهانی مواجه شد ولی پاریس بدون کوچکترین اعتنا به این مخالفت، بر قصد خود برای گسترش زرادخانه اتمی اش تاکید گذاشت . هم اینک فرانسه صدها بمب اتمی را در انبارهای خود ذخیره دارد.
نکته قابل تامل اینکه که بخش اعظم سیاستمداران غربی نه تنها با سکوت خود به تائید مواضع شیراک پرداختند بلکه حتی برخی مقامات ارشد در اروپا و آمریکا آنرا تائید کردند. در چنین شرایطی، غربی ها در گوشه دیگر از جهان علیه کشورهایی که درصدد دستیابی به فناوری هسته ای , آنهم برای کاربرد صلح آمیز هستند جنجال سازی می کنند و فریاد به خطرافتادن صلح جهانی را سر می دهند.
در این میان، مراجع بین المللی، به ویژه آژانس انرژی اتمی در قبال تهدیدات آشکار اتمی فرانسه سکوت خفت باری را به نمایش گذاشته اند.
اکنون این مراجع برای افکار عمومی جهان در مورد سکوت ننگین در قبال دکترین اتمی جدید فرانسه و آن هیاهو و جنجال در قبال فعالیت های هسته ای دیگر کشورها، که مصداق کامل سیاست یک بام و دو هوا است هیچ توجیهی نمی توانند داشته باشند. برای مردم دنیا روشن نیست چگونه یک دولت حق دارد سلاح هسته‌ای در اختیار داشته باشد و حتی دیگران را تهدید به حمله اتمی بکند ولی کشورهای مستقل حتی، نباید به دانش تکنولوژی هسته‌ای، آنهم با نظارت آژانس انرژی اتمی دست پیدا بکنند.
بدون تردید این یک سیاست دوگانه و بی منطق است و نمی تواند دوام داشته باشد.