شرایط حساس عراق

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
گزارش هایی که از عراق می رسد حاکی از تلاش گسترده و سازمان یافته ای است که هدف از آن تغییر سیر تحولات از روند طبیعی و قانونی با انگیزه ممانعت از شکل گیری یک دولت شیعه در این کشور است . این تلاش ها از آن هنگام شدت گرفت که برخلاف انتظار اشغالگران و گروههای سنی , ائتلاف شیعیان توانست اکثریت عمده آرای انتخابات 24 آذر ماه مجلس عراق را از آن خود کند.
نتایج اولیه حکایت از آن داشت که شیعیان حداقل 138 کرسی از 275 کرسی مجلس را به دست آورده اند. این بدان معنی بود که شیعیان بیش از نیمی از کل صندلی های مجلس آینده عراق را تصاحب کرده اند و می توانند بدنه اصلی دولت آتی عراق را تشکیل دهند.
این درحالی بود که آرای اقلیت سنی های عراق که بیش از 80 سال , حاکمیت و قدرت سیاسی , نظامی و اقتصادی عراق را در اختیار داشتند حتی بسیار کمتر از آن چیزی بود که پیش بینی می شد. همچنین گروه « ایاد علاوی » به عنوان نماینده قشر لائیک عراق نیز تنها به 25 کرسی دست پیدا کرد.
این نتیجه , نه مطلوب گروههای زیاده طلب عراقی بود و نه مایه خشنودی اشغالگران . از اینرو از فردای انتخابات مجلس عراق تلاش ها برای تاثیرگذاری بر نتیجه انتخابات آغاز شد. برخی از این گروهها به حربه قدیمی وجود تقلب در انتخابات متوسل شده و اعلام کردند انتخابات باید در برخی حوزه ها لغو شود. این گروهها با پشت گرمی اشغالگران , حتی زبان و لحن اعتراض های خود را به اتهام و تهدید کشاندند به گونه ای که « شورای گفت وگوی ملی عراق » به عنوان یکی از گروههای معترض , کمیسیون انتخابات را به تقلب متهم و علنا تهدید کرد اگر به اعتراض های آنها رسیدگی نشود « ناامنی » سراسر عراق را فرا خواهد گرفت!
به تدریج تعداد گروههای معترض به حدود 40 تشکل ریزو درشت افزایش یافت و این گروهها تحت یک تشکیلات موسوم به « مرام » دامنه خواسته های خود را از چند حوزه محلی به کل عراق تعمیم دادند. این درحالی بود که بسیاری از این گروهها , صحت انتخابات را پذیرفته بودند.
ابعاد این تحرکات به گونه ای خطرناک گسترش یافت به طوریکه سید عبدالعزیز حکیم رهبر « ائتلاف یکپارچه » ضمن تقبیح فشارهای موجود به این ائتلاف , هشدار داد درصورت ادامه این حرکت ها و فشارها , فاتحه دمکراسی را در عراق باید خواند.
تعویق طولانی مدت اعلام نتیجه انتخابات و به عقب انداختن مکرر تاریخ اعلام نتایج انتخابات , از قدرتمندی و نفوذ زیاد جریان های پشت پرده مسائل عراق حکایت داشت . سرانجام براثر این اعمال نفوذ گروهها و فشار اشغالگران , آرای ائتلاف یکپارچه در لیست نتیجه نهائی به 138 کرسی تقلیل داده شد.
آنچه گروههای اقلیت عراقی در حال حاضر دنبال می کنند مبحث بی پایه و منطق « تشکیل دولت به صورت توافقی » است . البته پیداست که منظور از « توافق » مورد نظر , تقسیم قدرت به صورت مساوی بین گروههاست و طبق آن , حائزان اکثریت باید از اصرار برای برخورداری از قدرت بیشتر دست بکشند.
این یک دیدگاه مبتنی بر زور و قلدری است و طبیعی است که با اتکا به حمایت اشغالگران ابراز می شود. واقعیت این است که اشغالگران هم اکنون در عراق خود را بر سر دو راهی می بینند , از یکسو به دلیل ملاحظات بین المللی , نمی توانند علنا علیه شیعیان وارد عمل شوند و از سوی دیگر هرگز حاضر نیستند به نتایج انتخابات مذکور و تشکیل دولتی با ماهیت شیعی تن در دهند. از اینرو با هماهنگی گروههای اقلیت , حرکت های مخفیانه و گسترده ای را برای تغییر شرایط موجود آغاز کرده اند.
با در نظر گرفتن مجموعه این تحولات , حساسیت شرایط عراق را می توان دریافت . بدیهی است هرگونه ملاحظه کاری و تسلیم شدن شیعیان در برابر زیاده خواهی ها و عدول از حق طبیعی خود , می تواند تاثیر غیرقابل جبرانی در سرنوشت شیعیان در ساختار سیاسی آینده عراق در پی داشته باشد.