شبکه جهانی شکنجه
زندان مخوف «گوانتانامو» به «شیشه عمر نومحافظهکاران» مبدل شده و این در حالیست که هر روزه اسرار تازهای از این زندان مخوف برای افکار عمومی جهان بازگو میشود اما نمیتوان انتظار داشت که تمامی آنچه گفتنی است، واقعا بازگو شده است.
زمانی تصور میرفت که «گوانتانامو» فقط یک زندان است ولی اکنون با اعترافات ارتش آمریکا فاش گردیده است دستکم تا بحال به وجود زندان مختلف در گوانتانامو، اعتراف شده است. سرفرماندهی ارتش آمریکا به داشتن بازداشتگاهی فوق سری بعنوان «اردوگاه هفتم» اعتراف کرده که حتی برخی افسران ارشد و مقامات نظامی پنتاگون هم از وجود آن بیاطلاع بودهاند. شبکه تلویزیونی فاکس نیوز متعلق به پنتاگون در تلاشی آشکار برای بیاهمیت جلوه دادن این مسئله میگوید در این «اردوگاه سری» فقط پانزده نفر زندانی هستند و برای توجیه آن ادعا میکند که این زندانیان، «بسیار خطرناک» هستند. مقامات ارتش آمریکا برای بزرگنمایی ابعاد خطر زندانیان این اردوگاه سری به ادعاهای تمسخرآمیزی متوسل شدهاند و دلیل جدا کردن این 15 نفر از سایر زندانیان را حفاظت از جان سایر زندانیان و جلوگیری از حملات تروریستی به ساختمان اصلی زندان مرکزی گوانتانامو توصیف میکنند.
اما آیا گوانتانامو فقط شامل 7 زندان است؟ و آیا زندانهای سری، بکلی سری و اعلام نشدهای وجود ندارد که ارتش آمریکا در سالهای بعد به اطلاعرسانی در این زمینه بپردازد؟ موضوع زندانهای مخفی آمریکا در جهان امروزه به معمای بزرگی تبدیل شده که حتی ژنرالها و مقامات ارشد سیاسی نظامی و آمریکا هم از ابعاد آن بیاطلاعند و شاید ترجیح میدهند که برای رهائی از عواقب آگاهی در این زمینه، خود را بیاطلاع جلوه دهند تا آنکه مبادا شریک جرم بوش و دستیارانش در باب جرائم سازمانیافته علیه زندانیان تلقی شوند. هماکنون آمریکا دستکم 20 زندان مخفی در اروپا، گوانتانامو، افغانستان عراق و چند کشور عربی دیگر در اختیار دارد و این در حالیست که سیا و پنتاگون بخاطر رهائی از قوانین بینالمللی و فاصله گرفتن از قوانین داخلی آمریکا مرتبا به شگردهای جدید و بظاهر حقوقی متوسل میشوند که رهگیری و ردیابی عملیات ضدانسانی آمریکا در شکنجه و نگهداری زندانیان در گوشه و کنار دنیا را غیرممکن سازد و سرپوشی بر جنایات جنگی آمریکا بگذارد.
آمریکا 5 زندان محرمانه و فوق سری در پنج کشور عربی برای بازجوئی و نگهداری از اتباع کشورهای عربی و اسلامی در اختیار دارد که 2 مورد از این زندانها در محل استقرار دو پایگاه نظامی در 2 کشور عربی حوزه جنوبی خلیجفارس به گونهای تعبیه شده که حتی کارکنان این 2 پایگاه نیز مجوز ورود به محل زندانهای سری آمریکا را ندارند.
گزارشهای منتشره حاکیست که نیروهای امنیتی این 5 کشور عربی، خدمات لجستیکی و حتی تعقیب، مراقبت و بازداشت عناصر مورد نظر آمریکا را برای ماموران امنیتی آمریکا انجام میدهند. هزاران زندانی که صدها تن از آنها را جوانان زیر 19 سال تشکیل میدهند، در معرض انواع شکنجهها قرار دارند و بر اساس اطلاعات منتشره توسط سازمانهای مدافع حقوق زندانیان، عدهای از آنها نیز در زیر شکنجههای قرون وسطائی از پا درآمده و یا دچار نقص عضو شدهاند.
«مارک بازبی» یک فرمانده نظامی و ارشد آمریکا میگوید بند هفت زندان گوانتانامو یک «بند فوق سری» است و به سران القاعده و زندانیان بسیار خطرناک اختصاص دارد که ممکن است از راه دور هم به رد و بدل کردن پیام بپردازند!
«گیتانجالی گویترز» وکیل مجیدخان ساکن بالتیمور میگوید: «براساس دستور مقامات نظامی ـ امنیتی آمریکا نباید درباره بند هفت صحبتی بشود چرا که تمام مسائل مربوط به آن فوق محرمانه است و نباید انتشار یابد».
تقریبا مشابه زندانهای سری آمریکا در کشورهای عربی، زندانهای دیگری در کشورهای اروپائی وجود دارند که در هیچ یک از مدارک رسمی آمریکا و کشورهای میزبان، به وجود چنین زندانهائی اشاره نشده ولی بدون استثنا از تمامی تسهیلات و امکانات آمریکا در اروپا برای تامین نیازهای این زندانهای سری استفاده میشود. گفته میشود که تقریبا نیمی از زندانهای سری آمریکا در بخش شرقی اروپا تاسیس شده و آمریکا در آزادی کامل و با ایجاد پوششهای سیاسی ـ امنیتی برای سفارتخانههای خود، برای جابجائی کارکنان و زندانیان این زندانها استفاده میکند. این در حالیست که در معدود مواردی که در این خصوص اطلاعرسانی شده، از جابجائی زندانیان، طبقهبندی اطلاعاتی آنها و همچنین انتقال شکنجهگران به زندانهای مختلف سخن به میان آمده است.
روزنامه انگلیسی «تایمز مالی» در تازهترین گزارش خود از تصمیم آمریکا برای تشکیل یک زندان فوق سری در افغانستان برای نگهداری متهمان تروریست خبر داده است. با افزایش فشارها بر آمریکا برای تعطیل کردن زندان گوانتانامو، مقامات واشنگتن درصدد جابجائی زندانیان گوانتانامو به زندانهای سری آمریکا در افغانستان و کشورهای عربی هستند تا در پوشش این جابجائیها، ردیابی و تحقیق در خصوص سرنوشت زندانیان را غیر ممکن سازند.
«تایمز مالی» در این زمینه تصریح میکند که زندان سری آمریکا در افغانستان یک زندان سابق این کشور است که در دوران اشغال این کشور توسط اتحاد شوروی در نزدیکی کابل احداث شده و قرار است برخی زندانیان گوانتانامو و دیگر پایگاههای آمریکا به این زندان منتقل شوند.
بعلاوه برخی بازداشتگاههای مخفی آمریکا در اروپا نیز در تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا قرار دارند که بر اساس برنامه اصلاحات قضائی اروپا و سازمان ملل، «تجدید بنا» شده و مطابق روال جدیدی عینا توسط آمریکا بعنوان زندانهای مخفی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. این بدان معنی است که حتی اصرار فراوان و تحت فشار قرار دادن آمریکا برای تعطیلی زندان مخوف گوانتانامو هم به توقف شکنجه و کشتار زندانیان منجر نخواهد شد بلکه فقط محل شکنجه زندانیان تغییر خواهد کرد و آنها در «محمولههای دیپلماتیک»! برای تحمل الباقی شکنجهها به سلولهای جدید در زندانهای مخفی آمریکا در افغانستان و کشورهای عربی منتقل خواهند شد. از برخی شواهد و قرائن چنین فهمیده میشود که حتی متحدان اروپائی واشنگتن هم از وجود زندانهای مخفی آمریکا در خاک کشورشان آگاهی داشتهاند لکن بر اثر فشار گروههای مخالف و صرفا برای فرار از پاسخگوئی ترجیح دادهاند با تبلیغات رسانهای علیه زندانهای مخفی آمریکا در اروپا همراهی کنند و خواستار تعطیلی زندانهای مخفی آمریکا در کشورشان شوند.
با اینهمه اطلاعات دریافتی حاکیست که هنوز هم آمریکا با استفاده از شگردهای حقوقی و تحت عناوین حقوقی ویژه، از وجود فرصتهای مورد نظر برای دستگیری، نگهداری موقت در اروپا و انتقال مظنونین از اروپا به زندانهای سری و فوق سری در کشورهای عربی و افغانستان بهرهگیری میکند. این در حالیست که آمریکا در پوشش تامین امکانات و تسهیلات برای دولتها، از نیازهای مالی ـ تبلیغاتی و سیاسی آنها برای تحمیل خواستههایش در این مقوله «استفاده ابزاری» میکند و در شرایط خاص، با آنها بده ـ بستان کرده و با ارائه امتیازات محدودی به آنها، اقدامات مورد انتظارش را مطالبه میکند.
یکی از عمدهترین خواستههای واشنگتن، اعلام مخالفت جدی و رسمی کشورها با تعقیب و بازداشت اتباع آمریکا به جرم «جنایت جنگی» و عدم اعتنا به احکام صادره از مراجع بینالمللی و مراجع قضائی سایر کشورها در این مقوله است. این نکته از آن جهت اهمیت دارد که طیف وسیعی از اتباع آمریکا بخاطر انجام جنایات متعدد در کشورهای مختلف، در معرض اتهام قرار دارند و برای دستگیری، محاکمه و مجازات آنها احکام قضائی فراوانی صادر شده و میشود. تعهد رسمی دولتها برای نادیده گرفتن چنین احکامی به دولتمردان آمریکائی فرصت میدهد که این قبیل کشورها را بعنوان جزیره امن برای جنایتکاران جنگی آمریکا بشناسند و برای تردد اتباع جنایتکار خود به این کشورها، چراغ سبز نشان دهند. دادگاههای آمریکا نیز در خصوص محاکمه و مجازات عاملان شکنجه و جنایت، معمولا رفتار توام با نرمش و انعطاف دارند و پس از یک دوره تبلیغات رسانهای، متهمین به شکنجه و جنایت را تبرئه کرده و حکم «منع تعقیب» صادر میکنند. از جمله در مورد تنها متهم شکنجه در زندان ابوغریب، دادگاه نظامی آمریکا اخیرا وی را تبرئه کرد و اعلام نمود که هیچ دلیل محکمهپسندی برای اثبات وجود شکنجه و رفتار خشن علیه زندانیان، مشاهده نشده و در نتیجه تنها متهم این پرونده، بکلی بیگناه تشخیص داده شد و قرار منع تعقیب دربارهاش صادر گردیده است.
مسئله کاملا روشن است. موارد قطعی درباره وجود شکنجه در زندان ابوغریب در طول سالهای گذشته به استناد عکسها و نوارهای ویدئوئی و سیدی به خارج از زندان منعکس و در رسانههای آمریکائی برای اولین بار گزارش گردید. برخلاف تصور بعضی، عکسهای مورد استناد بصورت غافلگیری تهیه نشده بودند بلکه عکاس صحنه، خود عنصری از «تیم شکنجهگر» بوده و عکسهای مربوطه را صرفا برای انعکاس جزئیات کار مورد درخواست مقامات مافوق، تهیه کرده و به رؤسای خود گزارش کرده است. علاوه بر این، هیچیک از شکنجههای اعمال شده، بدون اجازه و دستور مافوق صورت نگرفتهاند. این بدان معنی است که عوامل شکنجه دقیقا سرگرم انجام همان کارهائی بودهاند که ماموریت داشتهاند و مقامات مافوق نیز از جزئیات شکنجه علیه زندانیان آگاه بودهاند.
دقیقا به همین دلیل است که نه تنها شکنجهگران از وقوع هر گونه اقدام منفی علیه خود مطمئن بودهاند بلکه به آنها اطمینان داده شده است که جنایات آنها «مجاز» و «قانونی» است و امکان پیگرد قانونی علیه آنها وجود ندارد. اما چرا مقامات آمریکا تا این اندازه از شکنجه و جنایت علیه زندانیان حمایت میکنند؟ چرا آمریکا مانع دستگیری، شکنجه و مجازات شکنجهگران و عاملین جنایات ضد انسانی زندانبانان میشود؟ علت اینست که اگر قرار بر دستگیری و مجازات شکنجهگران باشد، آنها بلافاصله مقامات ارشد را بعنوان «دستور دهنده» به دادگاه معرفی میکنند و ردیابی این سلسله مراتب به کاخ سفید و تیم دستیاران بوش میرسد!
«جان سیفتون» یکی از مسئولین تحقیقاتی سازمان دیدهبان حقوقبشر میگوید: دولت بوش فرصت جدی برای پیگرد این افراد را از بین برده و زندانیان را بطور غیر قانونی بازداشت و شکنجه کرده و تحت فشار فیزیکی روانی قرار داده است. بعلاوه پروازهای غیر قانونی هواپیماهای حامل ماموران سیا برای سرکشی به زندانهای مخفی آمریکا از دیگر اتهامات بوش و دستیارانش محسوب میشود. برخی از مقامات اروپای شرقی به سیا اجازه دادهاند که در خاک این کشورها مراکز محرمانه برای نگهداری و بازجوئی از مظنونین تشکیل دهند و رفت و آمدها به این مراکز هم بدون اطلاع دادن به دولتها صورت گیرد. همچنین از وقوع انواع شکنجهها و رواج عادی آن در بازداشتگاههای آمریکا در افغانستان و پاکستان گزارشات مدونی توسط محافل حقوق بشر اروپائی تهیه و تنظیم شده که آزار جسمی و جنسی و شکنجههای طاقتفرسا جزو موارد بدیهی در این زمینه محسوب میگردد و به تواتر، توسط اکثر قربانیان شکنجهها و جنایات آمریکا مورد تصریح قرار گرفته است.
اخیرا مفقود شدن عمدی 2 فقره سیدی مربوط به جزئیات شکنجه در زندان گوانتانامو توسط سیا، بحران اطلاعاتی عظیمی را به وجود آورد ولی نهایتا همگی در آمریکا در مجتمعهای دوران شوروی در اروپای شرقی را مورد تصریح قرار داده که در قلمرو «تاسیسات سری» آمریکا در اروپا قرار میگیرد که توسط سیا حدودا 6 سال پیش راهاندازی شده است. تلویزیون سیبیاس از برنامه هواپیماهای جاسوسی سیا برای انتقال کارکنان زندانها شکنجهگران و زندانیان پرده برمیدارد که در طول یکسال (1385) دستکم 600 پرواز به حدود 40 کشور جهان انجام شده که 30 پرواز به اردن، 19 پرواز به افغانستان 17 پرواز به مغرب و 16 پرواز به عراق را شامل میشود.
اتحادیه آزادیهای مدنی آمریکا با افشاگریهای خود علیه زندانهای مخفی آمریکا در اروپا تقریبا اکثریت قریب به اتفاق کشورهای اروپائی را درگیر کرد که در معرض پرواز و عملیات سری هواپیماهای در اجاره «سیا» بودهاند. سازمان عفو بینالملل تعداد پروازهای سری سیا طی 4 سال از سال 1380 تا 84 را حدود 800 پرواز میداند که این پروازها فقط در قلمرو اروپا انجام شدهاند. و از جمله 50 پرواز به فرودگاه «شانون» ایرلند، 437 بار به آلمان، 210 بار به انگلیس صورت گرفته است. با وجود این علیرغم وجود یک مرکز هماهنگکننده اطلاعات متمرکز به نظر میرسد که تعداد زندانهای مخفی آمریکا بسیار فراتر از 20 مورد در سطح جهان باشد لکن تا دستیابی به یک رقم جدید اطمینانبخش قاعدتا با وجود 20 زندان سری آمریکا، «شبکه جهانی شکنجه» در انحصار آمریکا قرار دارد که به کمک آن مخالفین آمریکا را در سطح جهان تحت عنوان جعلی تروریست، در معرض انواع شکنجه، آزار جنسی و حتی قتل قرار میدهد. آیا زمانی فرا میرسد که ابعاد عظیم زندانهای سری و عملیات شرمآور آمریکا در این زندانهای مخفی برملا شود و اسناد و مدارک معتبری به انعکاس شیوههای ضد انسانی آمریکا بپردازند؟
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
