رسالت انجمن‌های اسلامی دانشجویی

پژمان کریمی
سازماندهی نیروهای مذهبی، تربیت دینی و سیاسی دانشجویان، ترویج آموزه‌های دینی و مبارزه با امپریالیسم آمریکا و ستم استکبار جهانی و استبداد داخلی و برقراری عدالت از مهمترین اهداف شکل‌گیری انجمن‌های اسلامی دانشجویی است.
انجمن‌های اسلامی دانشجویی که تا پیش از دوم خرداد 76، اهداف خود را مبتنی بر آرمان‌ها و اهداف انقلاب اسلامی و آموزه‌های حضرت امام خمینی(ره) استوار ساخته بودند، متاسفانه برخی به بیراهه رفتند تا آنجا که برخلاف ذات شکل‌گیری انجمن‌های اسلامی دانشجویی، تبدیل به پایگاه عناصر سکولار و التقاطی شدند و از خط قرمزها عبور کردند.
به طور مثال در 18 تیر 78، تریبون‌داری و هدایت برخی تجمعات با سکوت یا جانبداری برخی انجمن‌های اسلامی برعهده کسانی گذاشته شد که کمترین علاقه‌ای به نظام و ملت نداشتند.
بی‌مهری به ملت و نظام به دشمنی با اسلام و دین منجر شد به طوری که در برخی نشست‌های دانشجویی بعضی پیشنهاد حذف اسلام از عنوان انجمن اسلامی دانشجویی را مطرح می‌کردند.
بی‌شک فاصله‌گیری انجمن‌های اسلامی دانشجویی از مبانی انقلاب اسلامی یعنی فاصله گرفتن از "اسلام" که سنگ‌بنا و فلسفه شکل‌گیری انجمن‌های اسلامی دانشجویی بوده است و این یعنی خدشه به حرکت بدنه جنبش دانشجویی ایران که با سه اصل اسلام‌خواهی، بیداری و استکبارستیزی، همواره در نوک پیکان نهضت اسلامی و بیداری‌گری انقلابی قرار داشته است.
آقای موسوی‌خوئینی‌ها در نشستی با دانشجویان، ضمن درک تغییر ماهیت برخی انجمن‌ها، تاکید کرده است:
"انجمن اسلامی حزب سیاسی محض نیست. انجمن اسلامی تشکیل شد تا پایگاهی برای اسلام‌خواهان باشد، تردید در این مساله بی‌معنی است کسی که بخواهد هویت اسلامی آن را تغییر دهد معنی ندارد اسمش انجمن اسلامی باشد. می‌تواند یک کلوپ باشد که هر کس با هر عقیده‌ای آنجا باشد."
این نظر با توجه به مطالبی که در مطلع این مقال به آن اشارت رفت اعتراضی تکان‌دهنده است.
کسانی که بیشترین تماس را با جنبش‌های دانشجویی و تشکل‌های دانشگاهی داشتند امروزه به خوبی درک می‌کنند که بین انجمن‌های اسلامی و آموزه‌های اسلام فاصله ملموسی حس می‌شود.
از این رو گمان می‌رود در جهت حفظ انجمن‌های اسلامی اصیل، مرزبندی سکولارها و نیروهای مذهبی و جلوگیری از سوءاستفاده عناصر غیراسلامی از انجمن‌ها برای صیانت از این تشکل‌های الهی اقدامات زیر ضروری است:
یک ـ حرکت به سوی همگرایی و وحدت از سوی انجمن‌های اسلامی اصولگرا و طرد عناصر غیراسلامی.
دو ـ وارد کردن حذف قید اسلامی از عنوان برخی انجمن‌هایی که تبدیل به کلوپ سیاسی عناصر معاند با نظام شده‌اند.
سه ـ تبیین خصوصیات انجمن‌های اسلامی اصیل و منطبق با مختصات جنبش دانشجویی ایران.
چهار ـ دور نگاهداشتن انجمن‌های اسلامی از دست درازی احزاب سیاسی به منظور ابزار قرار گرفتن انجمن‌ها.
بدون تردید اقدامات مذکور جز با اراده هماهنگ دانشجویان انقلابی وزارت علوم، اساتید متعهد و عناصر متعهد انجمن‌ها و رسانه‌های روشنگر امکان‌پذیر نخواهد بود.
امید است با طراحی مکانیزم وحدت و همگرایی سازنده، رسالت انجمن‌های اسلامی دانشجویی احیا شود و جنبش دانشجویی ترمیم یابد.