ایران در موضع قدرت قرار دارد

برنارد هوکاد مدیر تحقیقات در مرکز تحقیقات علمی فرانسه و مدیر انجمن ایران شناسی فرانسه در امور ایران بین سالهای 1357 و 1372 در مصاحبه ای تحت عنوان تصویر جدید قدرت در خاورمیانه به تشریح مواضع خود پیرامون تحولات اخیر ایران پرداخته است .
« هوکاد » می گوید که ایران کشور کهنی که بر خلاف ظواهر تغییرات سیاسی در آن بندرت رخ می دهد امروز سیاستمداران ایران در لزوم بازگشت به جامعه جهانی و گشایش بین المللی اجماع نظر دارند. انتخاب آقای احمدی نژاد به ریاست جمهوری هر چند باعث شگفتی شد ولی از برخی جهات در همین راستا می تواند تفسیر شود. احمدی نژاد کهنه سربازی است که خود را صاحب حق و مشروعیت می داند و در واقع انتخاب وی نشانه تغییر نسل رهبری در ایران است .
وی می افزاید : ایران , عراق را آلت دست قدرتهای جهانی می دانست و امروز خطر بزرگ را تجزیه این کشور می داند. رهبران جدید ایران محصول جنگ با عراق هستند و با وجود اختلاف سلیقه میان آنها همگی با هم متحد و اهداف مشترکی دارند. باید مکانیسم جدید قدرت در ایران را درک کرد. امثال آقای احمدی نژاد تحصیلات خارج از ایران نداشته اند و با زبانهای خارجی آشنا نیستند بعنوان پاسدار سالهای جنگ را تجربه کرده اند و تصویر یک ایرانی مجروح و مورد تجاوز بین المللی با دیده تردید و سو ظن نگاه می کنند.
هوکاد می گوید : روابط آمریکا با ایران روانشناسی خاص خود را دارد آمریکا در ماجرای گروگان گیری سفارت تحقیر شد و در تمام این سالها درصدد انتقام بود ولی امروز در عراق و افغانستان زمین گیر شده و به ایران نیاز دارد با وجودیکه آمریکا ایران را منشا تمام مشکلاتش می داند ولی با توجه به اینکه احمدی نژاد و دوستانش سالها در جنگ در مقابل آمریکا بودند مشکل روحی با آمریکا ندارند و به احتمال قوی پس از یکدوره اوج گیری اختلافات و روشن تر شدن تمامی مشکلات فیمابین راحت تر از دیگران با آمریکا به مذاکره خواهد نشست تغییر نظام موضوعی ساده لوحانه است و آمریکا باید آنرا رها کند. گفتگو انتقادی اروپا با ایران که بعدا به مذاکرات هسته ای تبدیل شد برای اروپا مهم است چون اولین بار است که اروپا یک سیاست بین المللی را اتخاذ می کند , درحالیکه آمریکا بدنبال تنبیه ایران است اروپا خواهان ممانعت ایران از دست یابی به سلاح هسته ای است و ایران را کشوری با دموکراسی خود می داند که برای جریان آزاد نفت و امنیت منطقه اساسی است .
مدیر تحقیقات مرکز علمی تحقیقات فرانسه می افزاید : ایران کشوری با ثبات سیاسی بی نظیر و آینده ای تضمین شده است انقلاب اسلامی که بیش از 25 سال پیش رخ داد امروز در کشورهایی مثل مصر , ترکیه , عربستان و سوریه هنوز تجربه نشده است و از این جهت ایران جلوتر است . تنها کشوری که انتخابات بطور مرتب برگزار شده و آلترناتیو سیاسی جریان دارد. در سال 1376 (انتخاب خاتمی ) و 1384 (انتخاب احمدی نژاد) دو بار نتیجه انتخابات همگانی را شگفت زده کرد و قابل پیش بینی نبود. در ایران ادارات خوب عمل می کنند. کمبود خاصی وجود ندارد , بحث سیاسی واقعی است و جامعه در حال تحول جهشی قرار دارد و در تمام خاورمیانه و کناره دریای مدیترانه از جمله کشورهای بسیار نادری است که می تواند با کارآئی بالا به ثبات منطقه کمک کند.
برنارد هوکاد سپس می گوید که ایران در واقع دوره پس از اسلام گرایی سیاسی خود را می گذراند و پیروزی احمدی نژاد از نشانه های آن است . ایران تجربه 25 سال حکومت اسلامی را دارد در حالیکه دیگر کشورها این تجربه را ندارند. البته مشکلات ایران زیاد هستند وطبقه سیاسی آن بسیار ورزیده شده است و با داشتن تحصیل کردگان فارغ التحصیل از بهترین دانشگاههای جهان یک کشور 70 میلیونی را اداره می کنند . عقب مانده دانستن روحانیون ایران نه تنها احمقانه بلکه یک اشتباه سیاسی است . بحث دموکراتیک قوی وجامعه در حال بازسازی واگرایی است اگر تجربه ایران از سوی دیگر کشورها مورد استفاده قرار گیرد می توان گفت تا 15 سال آینده ایران یک عامل ثبات برای این منطقه خواهد بود .
این تحلیل گر فرانسوی می افزاید : بوش خواستار دموکراتیزه کردن منطقه است ولی ایران منتظر آمریکا نیستند تا خود را از استبداد آزاد کند. انتخابات و بحث سیاسی در ایران واقعیت دارد و زنان ایران مبارزات زیادی کردند که امروز 60 درصد دانشجویان دختر هستند. آنچه آمریکا می خواهد در واقع یک سیستم دموکراتیک مطیع و فرمانبردار است . مثل زمان شاه و نه مستقل ولی ایران نشان داد که سلطه را نمی پذیرد و خواهان برقراری شراکت با فرانسه آلمان و یا آمریکا است . آنچه ایران می خواهد در واقع همین است ولاغیر تفاوت اساسی در نگاه آمریکا و فرانسه همین جا است اروپا فهمیده است که ایران دیگر کشوری نیست که فقط در تاریخ 2500 سال پیش به عنوان ملت بزرگ مطرح شود بلکه این واقعیت در زمان کونی نیز تحقق دارد اختلاف نظر میان آمریکا و اروپا مانند موضوع عراق در مورد ایران نیز زیاد است .
در مورد اینکه سیاست ایران در منطقه , سیاست تجاوز است یا آرامش هوکاد می گوید : سیاست صدور انقلاب اسلامی ایران دلیل اصلی شروع جنگ عراق علیه ایران بود ولی این صدور انقلاب به جنوب لبنان شیعه محدود شد ولی چون در مجاورت اسرائیل بود ابعاد جهانی یافت تروریسم ایرانی هم متعلق به گذشته است و در رابطه با درگیری فلسطین ـ اسرائیل جنگ ایران ـ عراق و اپوزیسیون ایران در خارجه بود و از دهه 1990 در اروپا خاتمه یافته است . از آنزمان ایران روابط خود را با تمام همسایگان از جمله عربستان , عمان , قطر , ترکیه و عراق و افغانستان بهبود بخشیده است .
این تحلیل گر فرانسوی می افزاید : اگر یک نظام دموکراتیک در ایران به قدرت برسد به همان اندازه برای همسایگان خطرناک خواهد بود که جمهوری اسلامی ایران و این در حالیست که همسایگان ایران این حق را برای این کشور قائل هستند که قدرت دفاعی و حتی هسته ای داشته باشد که البته ایران بدنبال آن نیست.
منطق تاریخ چنین حکم می کند. مثلا دبی نگران بمب هسته ای ایران نیست چون ایران برای بمب بدون بمب هم همانقدر قدرتمند است در مقابل اگر ایران تهدید شود , شبکه نفوذ تروریستی خود را فعال خواهد کرد و بجای کمک به آمریکا در عراق از شیعیان این کشور و نیز بحرین , افغانستان و عربستان حمایت خواهد کرد.
هوکاد سپس می گوید : هیچ کس نفعی از انزوای ایران نمی برد. به همین دلیل تعداد زیادی از اعضا شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی در سپتامبر 2005 رای ممتنع دادن و بی ثبات کردن ایران و افزایش قیمت نفت را به صلاح امنیت منطقه نمی دانند.
چین به نفت ارزان ایران نیاز دارد و از ایران حمایت می کند چون می گوید برای گناهی که در سال 1980 رخ داده است نمی توان ایران امروز تنبیه شود.
هوکاد در پایان می گوید : نباید به آمریکا اجازه داد برای انتقام از ایران جنگی راه اندازی کند که بیست بار از جنگ عراق مخرب تر خواهد بود و تمام خاورمیانه را در آتش جنگ خواهد سوزاند و هزینه بسیار بالایی در برخواهد داشت از این نظر امروز ایران در موضع قدرت قرار دارد و می توان گفت که ایران نیمه از بازی را تاکنون بسود خود پایان داده است.