پرسوناژ

باورش شاید کمی سخت باشد،‌ ولی واقعیت دارد؛ مسعود ده‌نمکی به زودی اولین فلیم بلند داستانی‌اش را مقابل دوربین خواهد برد. تا این جایش با چیز عجیبی روبه‌رو نیستم،‌ ولی خبر ادامه دارد؛ پیمان قاسم‌خانی این روزها در حال نوشتن دیالوگ‌های فیلم است و محمدرضا شریفی‌نیا هم در حال انتخاب بازیگران.
مسعود پویا ـ سال گذشته در چنین روزهایی مستند «فقر و فحشا» سر و صدای زیادی به پا کرده بود؛ مستندی که مسعود ده‌نمکی آن را پس از تحقیقات میدانی ساخته بود و پس از اینکه امکان نمایش رسمی پیدا نکرد، خیلی زود به بساط سی‌دی‌فروشان کنار خیابان راه پیدا کرد؛ آن هم نسخه‌ای که اتفاقا کیفیت خوبی هم داشت. «فقر و فحشا» به خاطر انعکاس بی‌پرده برخی از زخم‌های عمیق جامعه فیلم خبرسازی شد و کمتر کسی از کنارش به سادگی عبور کرد؛ از مقامات سیاسی گرفته تا منتقدان سینمایی و شاید مهمتر از همه کوچه و خیابان که بخشی از مکالمات روزمره‌شان درباره فیلمی بود که تهران را تکان داده بود.
نکته مهمتر اما پشت دوربین رفتن یک فعال سیاسی بود. اینکه عضو سابق انصار حزب‌الله و سردبیر نشریاتی چون «شلمچه» و «جبهه» و «‌دوکوهه» مدیوم عوض کرده و به جای قلم، دوربین را برای زدن حرف‌هایش انتخاب کرده بود. «کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» نشان داد که سینما واقعاً دغدغه ده‌نمکی شده است؛ چهره‌ای که شهرتش در عالم سیاست باعث می‌شد تا فعالیت‌های فیلمسازی او از سوی رسانه‌ها با حدت و شدت بیشتری دنبال شود.
ده‌نمکی در دومین مستندش، باز هم به سراغ موضوعی جذاب و جنجالی رفته بود؛ فوتبال و حواشی دامنه‌دار دو تیم پرطرفدار پایتخت. او که در دهه 60 در یکی از باشگاه‌های تهران توپ می‌زد و می‌گویند همچنان یک استقلالی دو آتشه است، این بار با امکانات و البته تجربیات گسترده‌تری پشت دوربین ایستاد.
مسعود ده‌نمکی که نیویورک‌تایمز از او به عنوان مایکل مور ایران نام برد فاصله میان یک فعال سیاسی و منتقد اجتماعی تا مستند‌سازی که دست روی سوژه‌های داغ می‌گذارد را خیلی سریع حل کرد.
ده‌نمکی در سال 83 فیلمنامه‌ای به نام «کیمیاگران» را در بانک فیلمنامه ثبت کرد؛ فیلمنامه‌ای که با مشاوره‌های یوسفعلی میرشکاک،‌ سعید دولی‌خانی و منوچهر هادی توسط ده‌نمکی نوشته شده است.
این فیلمنامه که حالا «اخراجی‌ها» نام دارد به گفته ده‌نمکی پر از فلاش بک و فلاش فوروارد است. اخراجی‌ها فیلمی جنگی خواهد بود با مایه‌هایی از طنز و البته عرفان که قرار است با نگاهی تازه به جنگ همراه باشد. ده‌نمکی معتقد است برای تغییر نگرش حاکم بر سینمای دفاع مقدس باید جسارت داشت؛ جسارتی که ده‌نمکی قبلا ثابت کرده به اندازه کافی از آن برخوردار است.
ده‌نمکی پس از مذاکراتی که سال گذشته با علیرضا شجاع نوری داشت در نهایت با حبیب‌الله کاسه‌ساز به عنوان تهیه‌کننده به توافق رسید. فقط می‌ماند این مسئله که او هنوز مجوز کارگردانی فیلم بلند ندارد؛ هرچند به پشتوانه «فقر و فحشا» و «کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» صدور مجوز کارگردانی برای ده‌نمکی نباید کار سختی باشد.
قرار است تعدادی از بازیگران شاخص و شناخته شده در فیلم تازه ده‌نمکی بازی کنند. ظاهرا بازی کاملا جدی‌ست و باید ده‌نمکی را در قامت کارگردان سینما باور کرد.
نقدهای متعددی درباره فقر و فحشا در مطبوعات به چاپ رسید و خیلی‌ها فیلم را دیدند. کسانی که شاید در این سال‌ها بسیاری از تولیدات سینمای ایران را اصلا نمی‌شناختند و شاید اصلا در این چند سال به سینما نرفته بودند. با این همه فقر و فحشا چنان که ده‌نمکی انتظار داشت دیده شد؛ هرچند خودش می‌گفت فیلم را برای آگاهی دادن به گروهی خاص ساخته است.