سلام یا امام غریب!

مسیح علی‌نژاد
در این آشفته بازار که ما نه‌ایم متاع گران آبرو را خریدار، در این پریشان روزها که هر دم، یکی از ما رخت آبرویش می‌رود بر دار، چگونه می‌توان میلاد امام غریبان را به جشن و پایکوپی نشست اما مرثیه‌ای برای غریب افتادن اخلاق نسرود. اینجا مشهد است، همان دیاری که مسافران پای برهنه و پای پیاده به خود بسیار دیده است.
نمی‌شود پای به خاک خراسان گذاشت اما از دور یا نزدیک به سوی او که غربتش بیش از نام بلندش پرآوازه است سرخم نکرد، چه رسد به آنکه دیگر امروز روز میلادش باشد: در یک سوی خادمان، دور حرم و مسافران خسته و تازه از ره رسیده را میزبانی می‌کنند آن دم که نفس در سینه حبس می‌شود تا یک نفس در نقاره شادمانی بدمند و در سوی دیگر، در جوار این میزبان غریب و آن همه میهمانان غریب‌تر است که اهالی هنر و سینما گردهم آمده‌اند تا آنان نیز در پاسداشت غربت همواره رضا، جشنواره‌ای برپا کنند.
اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس هفتم که هنوز جوهر مهر تاییدشان بر تحقیق و تفحص از عمکلرد فرهنگی دولت اصلاحات خشک نشده است اینک در مدح و ستایش جشنواره‌ای سخن به میان آورده‌اند که بنیانگذارش همان وزارت فرهنگ و ارشادی است که بر اساس نظر نهایی مجلس هفتم، بیش از آنکه در اعتلای فرهنگ و هنر کشور بکوشد اشاعه‌دهنده فساد، فحشا،‌ ابتذال و تحریف دین بوده است.
حال اگرچه بنیانگذار جشنواره رضوی را آن گونه که تشخیص داده‌اند کف دستش گذاشته‌اند اما حق این است که در غریب افتادن اخلاق، ما نیز چنین مرثیه کنیم: جناب آقای نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس، شما که اینک جشنواره رضوی را گامی ارزشمند در جهت ترویج فرهنگ رضوی معرفی می‌کنید آیا گوشه چشمی هم به ضمائم تحقیق و تفحص مجلس از وزارت فرهنگ و ارشاد دولت اصلاحات داشته‌اید؟
گلایه نیست اگر شما در تفحص خویش بر رمان‌های خارجی به دلیل اشاعه روابط نامشروع و تشریح صحنه‌های خلاف، خرده روا داشتید، گلایه‌ای نیست اگر به بزرگان شعر نو به دلیل عادی‌سازی روابط محرم و نامحرم و اشاعه ابتذال و اخلاق خلاف جنسی خرده روا داشتید، گلایه‌ای نیست اگر بر شعر شاعران کلاسیک هم به دلیل ترویج روابط نامشروع و تشریح صحنه‌های خلاف اخلاق خرده روا داشتید اما فراموش نکنید که درهمان ضمائم مورد استنادتان نام امام رضا(ع) نیز دل می‌لرزاند.
آنجا که به وزارت ارشاد در دادن صدور مجوز به کتابی که حدیثی از این امام غریب را منتشر کرده است خرده روا داشته‌اید، حدیثی که از امام رضا(ع) چنین نقل شده بود: «هر کس روزی چهل و یک بار بعد از نماز صبح «یا عزیز» بگوید محتاج به خلق نگردد و هرکس دائما ورد خود سازد عزیز و مکرم شود و...» شما که در همسایگی امام رضا(ع) و در استان قدس رضوی به همان تعبیر ساده خودمان نان حضرت را خورده‌اید خوب می‌دانید که حتی اگر حدیثی به لحاظ منابع و ماخذ پژوهشی، جای سوال داشت معرفت آن نیست که کلیت آن زیر سوال رود همان گونه که معرفت آن نیست یک روز بی‌پروا بر طبل بی‌آبرویی خادمان امام غریب بکوبید و سپس در جشنواره‌ای که همان خادمان بنیانش نهادند بی‌نام و نشان از آنانی که روزی در غریب ساختن‌شان سنگ تمام گذارده‌اید، سر به سوی امام خم کنید و بگویید: سلام یا امام غریب!