رامین خسروی
واعتصموا بحبلالله جمیعا و لاتفرقوا (1) وحدت و امنیت ملی هیچگونه تقابلی با یکدیگر ندارند بلکه لازم و ملزوم یکدیگر هستند و امنیت در واقع زاده وحدت است.
مقام معظم رهبری میفرماید: اگر این ملت بزرگ و رشید وحدت ملی را در این کشور حفظ کنند، آن وقت این وحدت برای وحدت ملتهای دیگر زمینهسازی میشود.(2)
وقتی در درون کشور ما برخی مدعیان راه و خط امام(ره)، چنان به لیبرالیسم چنگ زدهاند که گویا همه چیز در آن خلاصه میشود، از جریانهای ضدنظام خارج از کشور چه انتظاری میتوان داشت؟!
امنیت ملی، محصول وحدت ملی است؛ بدین معنا که وحدت ملی پیش شرط تحقق امنیت ملی به شمار میآید و این دو در تضمین ماندگاری نظام و تحقق آرمانهای انقلاب اسلامی نقش بسزایی دارند.
چالشهای وحدت ملی
1. چالش های درونی
چالشهای درونی، مجموعهای از عوامل تهدیدزا هستند که از جانب عناصر داخل نظام و یا به عبارتی غیرخودیها طراحی میشود که از انقلاب و اسلام سیلی خوردهاند و منافع شخصیشان به خطر افتاده است.
این عوامل را میتوان در چند دسته بررسی کرد که به بعضی از آنها اشاره میشود:
الف) تضعیف ارزشها و باورهای دینی
دینخواهی، حقیقتی فطری است و انسانها همواره به دنبال آن هستند. امروزه بر همگان ثابت شده است که تا وقتی مردم به دین و مسائل معنوی خویش پایبند باشند نمیتوان بر آنها مسلط شد. مردم کشور ما نیز با پیروی از دین جامع اسلام ناب محمدی و حمایت بیمانند از آرمانهای الهی خود، به جهانیان نشان دادهاند که اسلام، آسیبپذیر نیست؛ البته در این میان دشمن نیز از پای ننشسته و در پی تضعیف ارزشهای دینی است.
ب) بیاعتمادی مردم و مسئولان به یکدیگر
لازمه حفظ سلامت و پویایی جامعه این است که دولتمردان و مردم به یکدیگر اعتماد داشته باشند. از عوامل ماندگاری مردم کنار مسئولان، اصل خدمتگزاری متصدیان و دوری از تجملات میباشد؛ یعنی باید احساس کنند که دولتمردان، از جنس خود ملت هستند.
ج) قومیتگرایی و تحریک احساسات قومی
به لطف الهی و با تدابیر حکیمانه مقام معظم رهبری، ایران اسلامی از معدود کشورهایی شمرده میشود که در عین گستردگی مرزها و تعداد افراد از زبانها و قومیتهای عرب، ترک، فارس، کرد، لر و ... الفت و همدلی میان مردم به بهترین گونه حفظ شده است. دشمن با انواع ترفندها در پی تفرقه و تضعیف وحدت ملی است و در جهت تحریک احساسات قومی گام برمیدارد: ولی هوشیاری مسئولان و مردم ما همه فتنهها را نقش بر آب کرده است.
د) مفاهیم متشابه
از دیگر مواردی که سالهای گذشته وحدت ملی را خدشهدار کرد، برداشتهای نادرست و گاه فرصتطلبانه برخی عناصر سودجو از مفاهیمی مانند جامعه مدنی، اصلاحات، آزادی و عدالت اجتماعی بود. البته این مفاهیم به معنای واقعی خود خوب هستند و کسی با آزادی در چارچوب قانون و یا عدالت اجتماعی و اصلاح در امور مردم مخالف نیست به این شرط که با مبانی و ارزشهای اسلامی در تضاد نباشد و عدهای با تمسک به این واژهها بیبند و باری را رواج ندهند.
ه) مطبوعات وابسته
مطبوعات وابسته، نشریاتی هستند که در جهت پاسداری از منافع دشمن طراحی شده، درصدد تضعیف نظام و وحدت و به دنبال آن امنیت ملی هستند. مطبوعات وابسته و زنجیزهای به شیوههای گوناگون وحدت ملی را تضعیف میکنند؛ مقام معظم رهبری در تاریخ 17/7/79 فرمودند: آن کسانی که زبان و قلمشان کار میکند، در درجه اول باید این را رعایت کنند که آن چه میگویند ایجاد بدبینی نکند مردم نسبت به یکدیگر بدبین بشوند یا مردم نسبت به مسئولان بدبین بشوند.
2. چالشهای بیرونی وحدت ملی
الف) دستهای دیگر از عوامل تهدیدزا را بیگانگان و دشمنان خارجی نظام عملی میکنند. در این میان دشمن درصدد است تا با برنامهای منظم و منسجم، وحدت مردم را خدشهدار و کانون گرم جامعه را متلاشی کند. دشمن برای رسیدن به این هدف از راه نظامی موفق نمیشود؛ به همین سبب ناگزیر از طریق فرهنگی وارد میشود که تهاجم فرهنگی و یا به تعبیر مقام معظم رهبری شبیخون فرهنگی نام دارد.
ب) یکی دیگر از شگردهای استکبار علیه نهضتهای اسلامی، سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» میباشد. این سیاست پس از پیروزی انقلاب اسلامی در دستور کار دشمن قرار گرفت ولی با درایت و هوشمندی رهبر کبیر انقلاب و وحدت مردم خنثی شد.
اکنون شواهد نشان میدهد که دشمن بار دیگر با استفاده از شیوههای مدرن، به فعالیت پیچیدهای دست زده و علیه این نظام سمپاشی میکند تا به خیال خود، نظام را از دورن متلاشی سازد، غافل از این که امری ناشدنی است زیرا مردم و مسئولان به یاری خدای سبحان و ادعیه امام عصر(عج) و رهنمودهای حکیمانه مقام معظم رهبری با تمام توان در برابر این تهدیدها ایستادهاند. پس نتیجه میگیریم که وحدت و امنیت ملی با یکدیگر رابطه مستقیم دارند و اگر همه با اتکال به خداوند متعال همدلی خود را حفظ کنند، عوامل درونی و بیرونی معاند نظام شکست خواهند خورد.
در پایان در خصوص رابطه منافع ملی با وحدت ملی تذکر این نکته حایز اهمیت است که اصطلاح منافع ملی همچون اصطلاح امنیت ملی و وحدت ملی، تعابیر گوناگونی دارد. اگر از کارگزاران سیاست خارجی کشورها درباره مبنای مشی سیاسی و فعالیتهای ملی و اهدافشان پرسیده شود، پاسخ خواهند داد: «منافع ملی» ولی اگر در خصوص همین منافع ملی از آنان سؤال شود، تعریف روشنی ازآن ارائه نخواهد کرد.
بسیاری از پژوهشگران، مفهوم منافع ملی را با «منافع حیاتی ملتها» یکسان میدانند؛ برخی دیگر منافع ملی را جمع بین عناصر مادی و معنوی یک جامعه میدانند که در صحنه بینالمللی بسیار مؤثر است. آنکه از پیوند نظریههای متفاوت به دست میآید این است که دولتها در قلمرو داخلی و صحنه بینالمللی به دنبال منافع ملی اعم از اقتصادی، نظامی، ایدئولوژیک و اجتماعی هستند. به تعبیری دیگر، عناصر و مصادیق منافع ملی عبارتند از:
الف) حفظ سرزمین؛
ب) حفظ استقلال و حاکمیت؛
ج) حفظ نهادهای اساسی جامعه
د)حفظ شخصیت و عزت؛
ه)کارآیی در اداره امورخارجی