ناکامی‌های بوش در سال 2005

سال 2005 میلادی , به چند دلیل سالی بسیار خوب برای دولت جورج بوش رئیس جمهوری آمریکا بود که مهمترین آن شاید این باشد که هیچکس در این کشور به بیماری آنفلوآنزای مرغی و یا جنون گاوی مبتلا نشد.
به غیر از آن , شاید کلمه کلیدی برای شرح وضعیت دولت بوش در سال 2005 , کلمه مصیبت باشد , مصیبت های طبیعی چون طوفان و سیل , مصیبت های سیاسی چون ناتوانی در جلوگیری از ناآرامی های خونین در عراق , ناتوانی , آشفتگی و اشتباهات فاحش در کمک رسانی به مردم طوفان زده و سیلزده و صدور کیفرخواست علیه عده ای از مقام های ارشد دولتی به دلایل فساد مالی از این جمله هستند.
همچنین به این فهرست طولانی باید موارد دیگری چون رشوه خواری , جاسوسی برای رژیم اشغالگرقدس , افشاکردن نام یکی از ارشدترین جاسوسان باسابقه سیا به خاطر نزاع های حزبی و مخالفت سیاسی همسر وی با لشکرکشی به عراق , افشای وجود زندان های مخفی سیا در کشورهای اروپایی , آسیایی و آفریقایی برای نگهداری و بازجویی و شکنجه افراد ربوده شده توسط ماموران سیا در کشورهای مختلف و سرانجام رسوایی جاسوسی داخلی علیه شهروندان آمریکایی را نیز افزود.
سال 2005 برای « جورج بوش » سال ناشکیبایی فزاینده مردم آمریکا نسبت به ادامه جنگ , افزایش قیمت نفت و گاز , ویرانی ناشی از طوفان کاترینا , شکست طرح های دولت برای اصلاح نظام بیمه اجتماعی نیز بود.
بوش , سال 2005 و دومین دور چهارساله ریاست جمهوری خود را با وعده های فراوان و امیدبخش آغاز کرد.
او در سخنرانی افتتاحیه دومین دور ریاست جمهوری خود در دی ماه سال گذشته گفت : « من این سرمایه سیاسی را در مبارزات انتخاباتی به دست آورده ام و اکنون قصد دارم تمام آن را خرج کنم».
بوش سپس فهرستی طولانی از برنامه های خود را ارایه کرد که از جمله شامل اصلاح بیمه اجتماعی , اصلاح نظام مالیاتی , اصلاح نظام آموزشی , پیشبرد اقتصاد , ادامه جنگ علیه دهشت افکنی و پیروزی مطلق در آن بود.
اما در پایال سال 2005 , برنامه طولانی بوش فقط به سه مورد تلاش برای پیروزی در عراق , تلاش برای پیشبرد اقتصادی و تحت فشار گذاشتن کنگره برای تصویب لایحه بودجه دولت محدود شد. نرخ موافقت مردم با عملکرد او در پایان سال 2005 در پایین ترین سطح آن طی پنج سال ریاست جمهوری وی قرار داشت . مرور تحولات سال 2005 در آمریکا نشان می دهد که این سال , بدترین سال کاری برای دولت جورج بوش بود.
در آغاز سال , بعید به نظر می رسید که چهره او تا این حد خدشه دار شود. بوش با پشت سر گذاشتن ناموفق ترین سال کاری خود در کاخ ریاست جمهوری امیدوار است که , سال 2006 به دوران سیاسی موفق تری برای او تبدیل شود. او در دی ماه سال گذشته هنگام انتخاب مجدد به مقام ریاست جمهوری , اطمینان داشت که به عنوان رهبری که پس از حملات 20 شهریور 80 , علیه دهشت افکنی اعلام جنگ کرد , نامش در تاریخ آمریکا ثبت خواهد شد.
بوش تصور کرد که , نام او به عنوان سیاستمداری ثبت خواهد شد که اصلاحات بنیادی در مورد قانون مالیات و نظام تامین اجتماعی آمریکا را آغاز کرد. وی در سخنرانی شروع دومین دور ریاست جمهوری خود قول داد که روابط آمریکا را با متحدین سنتی آن یعنی کشورهای اروپایی بهبود بخشد , به گسترش « مردم سالاری » در « کشورهای آزاد شده » بپردازد , چهره آمریکا را در دنیای خارج بهبود بخشد و از اشاعه سلاح های هسته ای در جهان جلوگیری به عمل آورد.
یک سال پیش به سختی امکان داشت که بتوان باور کرد چهره رئیس جمهور آمریکا تا این حد خدشه دار شود.
اکثر مردم آمریکا , جمهوریخواهان و مقامات عالیرتبه آمریکایی نسبت به واگذاری نظام تامین اجتماعی کشور به بخش خصوصی واکنش بسیار منفی از خود نشان دادند.
بوش , باوجود سفرهای تبلیغاتی به چند ایالت آمریکا , نتوانست حمایت مخالفان خود را در این زمینه جلب کند و در نتیجه ناگزیر شد این ابتکار خود را که تصور می کرد به مهمترین تصمیم سیاسی برای نسل های آینده مردم آمریکا تبدیل خواهد شد , کنار بگذارد.
واکنش دولت آمریکا به عواقب طوفان ویرانگر کاترینا به شکست جدی دیگری برای جورج بوش تبدیل شد. این توفان شهر « نیواورلیان » را به طور کامل به زیر آب فرو برد و هزاران نفر را با فقدان مواد غذایی و دارویی مواجه کرد. گزارش های تلویزیونی در مورد غارتگری , اجساد پراکنده در خیابان های شهر , افراد رها شده در یک استادیوم ورزشی سرپوشیده آن هم در به اصطلاح قدرتمندترین کشور جهان , جهانیان را تکان داد.
سیاستمداران آمریکایی از کمک هایی سخن می گفتند که قرار بود از طرف ارتش برای آنهاارسال شود , از هزاران اتوبوس آماده تخلیه مردم شهر و از انبوه مواد غذایی آماده ارسال برای ساکنین مناطق توفان و سیل زده صحبت کردند. هیچیک از آن وعده ها عملی نشد.
اکثر ساکنان مصیبت زده از سیاهپوستان و طبقه فقیر آمریکا بودند که بسیاری آنها را از عوامل اصلی در بی توجهی دولت و مردم به امر کمک رسانی دانستند.
« جورج بوش » در طول روزهای اولیه فاجعه عملا از انظار پنهان بود و تنها سه روز پس از بروز فاجعه , ناگزیر تعطیلات خود را ناتمام گذارد و به بازدید از شهر سیلزده رفت . ناتوانی غیرمنتظره مجموعه نهادهای محلی ایالتی و فدرال در کمک رسانی های اولیه به مردم , زیان آورترین واقعه سال برای دولت بوش بود.
واکنش فاجعه آمیز دولت نسبت به طوفان کاترینا , ضعف و کمبودهای بسیار اولیه در طرح پر سروصدای دولت بوش را برای تامین « امنیت داخلی » در مواقع اضطراری و غیر مترقبه به نمایش گذاشت.
سال 2005 از منظر روابط بین الملل نیز سال ناموفقی برای دولت بوش بود و دولت وی نتوانست مذاکرات شش جانبه مربوط به برنامه هسته ای کره شمالی را پیش ببرد. واشنگتن در این سال همچنین در اجرای طرح فریب جهان برای ارجاع موضوع برنامه هسته ای ایران به شورای امنیت ناموفق باقی ماند.
چهره آمریکا پس از افشای رسوایی زندانیان شکنجه شده عراقی در زندان های مخفی « سیا » به شدت آسیب دید. بدین ترتیب موضوع بهبود روابط بین الملل با متحدان سنتی خود به ویژه آلمان و فرانسه , پیچیده تر شد.
جنگ عراق و تعداد فزاینده تلفات نیروهای نظامی آمریکایی , همچنان به عنوان بزرگترین مشکل جورج بوش باقی مانده است . تعداد تلفات نظامیان آمریکا در عراق در پایان سال به حدود دو هزارو 200 نفر رسید.
باوجود انفجارها و خونریزی های روزانه در عراق , بوش اذعان داشت که , اوضاع عراق رو به بهبود است.
جنگ عراق به یک مساله فوق العاده نامطلوب در میان مردم آمریکا تبدیل شده است.
بسیاری از سیاستمداران آمریکایی از جمله تعدادی از اعضای حزب جمهوری خواه موضوع عقب نشینی نیروهای آمریکایی را از عراق در اولین فرصت ممکن مطرح کردند.
اکنون سیاستمداران آمریکایی از افزایش شمار قربانیان آمریکا در عراق در سال 2006 میلادی نگران هستند.
چنانچه در سال جاری شمارسربازان آمریکایی که در عراق بخاطر اجرای سیاست های فزون خواهانه بوش , قربانی می شوند , رو به افزایش بگذارد , در حقیقت نقش تیر خلاصی برای دولت بوش را بازی خواهد کرد.
شکست های متعدد دولت بوش در سال 2005 , میزان محبوبیت او را به پایین ترین نقطه در پنج سال از ریاست جمهوری وی تنزل داد.
براساس نتایج نظرسنجی های گوناگون در پایان سال 2005 نرخ تایید عملکرد بوش از سوی مردم بین 35 تا 38 درصد بود . این رقم در سال قبل از آن حدود 90 درصد اعلام شده بود . ناکامی های دولت بوش در سال 2005 موجب نگرانی های جدی در میان حزب جمهوریخواه حاکم شده است.
انتخابات میان دوره ای برای مجالس نمایندگان و سنای آمریکا در سال جاری میلادی برگزار خواهد شد.
محافظه کاران از هم اکنون هراس دارند که اکثریت فعلی حزب در هر دو مجلس سنا و نمایندگان را از دست بدهند.
بوش برای جبران ناکامی های خود در سال 2005 , ناگزیر است سال 2006 را به حل بسیاری از مشکلات به وجود آورده , اختصاص دهد.
تحکیم وحدت درون حزبی , جلب موافقت کنگره با لوایح اقتصادی آن و همچنین سروسامان دادن هرچند ظاهری به اوضاع آشفته عراق و آغاز خروج اسمی و تدریجی نیروهای آمریکایی از این کشور در صدر اهداف وی قرار دارند.
در سال 2006 این موضوع نباید نادیده گرفته شود که شاید بوش همچون گذشته برای جبران ضعف های داخلی خود به تراشیدن دشمن های خارجی روی آورد و بار دیگر دنیا را با جنگ های جدید فزون خواهانه , مواجه کند.
شاید بوش کم کم به این نتیجه رسیده باشد , حال که نمی تواند نام خود را به عنوان یک مصلح حداقل برای نظام داخلی آمریکا به ثبت رساند , دست کم فرصت قرارگرفتن در فهرست منفورترین روسای جمهوری آمریکا را از دست ندهد , چرا که شواهد نشان می دهد او تا رسیدن به این جایگاه فاصله چندانی ندارد.