پیام احمدی‌نژاد به کشورهای خاورمیانه

گروه بین‌الملل
شیخ خلیفه بن زاید آل‌نهیان رییس کشور امارات عربی متحده پیامی از جانب محمود احمدی‌‌‌نژاد رییس‌جمهوری اسلامی ایران دریافت کرد. پیام مشابهی نیز روز دوشنبه گذشته توسط معاون وزیر خارجه ایران از جانب رییس‌جمهوری ایران برای رییس‌جمهور الجزایر فرستاده شد.
در این پیام‌ها بر ثبات و امنیت فراگیر در منطقه و ضرورت عاری‌سازی خاورمیانه از سلاح کشتار جمعی تاکید شده است. رییس‌جمهوری اسلامی ایران پیش از این نیز با انتقاد شدید از سیاست‌های دوگانه غرب و زیاده‌خواهی قدرت‌های جهانی از سازمان‌های بین‌المللی گفت: اگر عده‌ای تصور می‌کنند، جمهوری اسلامی ایران تحت فشار قرار گرفته است و می‌توانند از ایران امتیاز بگیرند، به زودی خواهند فهمید که در اشتباه هستند.
جمهوری اسلامی ایران با پایبندی کامل به تعهدات پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و با اعتقاد به اصل اعتمادسازی و گفتگو، نزدیک به سه سال همه فعالیت‌های هسته‌ای خود را داوطلبانه به حالت تعلیق درآورد.
سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی وابسته به آن اکنون در معرض یک آزمون بزرگ قرار گرفته‌اند تا نشان دهند که مدافع حقوق حقه کشورها هستند.
در واقع ملت ایران در معرض یک سیاست تجاوزکارانه و توطئه برای زیرپا گذاشته شدن حقوق مشروع خود قرار گرفته است. کشورهایی که از بمب اتم استفاده کرده‌اند و یا ملت‌های دیگر را به استفاده از آن تهدید می‌کنند اکنون می‌کوشند مانع از فعالیت‌های تحقیقاتی و صلح‌آمیز دیگر کشورها شوند.
این رویه به یک بدعت خطنراک است زیرا از یک سو زورگویی را جایگزین قانون و تعهدات بین‌المللی و اصل استقلال و بی‌طرفی آنها را در حل مسایل جهانی تضعیف می‌کند. ادامه این روند موجب شده است رژیم صهیونیستی که موجودیت آن نامشروع و جعلی است، ایران را مورد تهدید قرار دهد.
رژیم مزبور که همواره به دنبال تنش‌آفرینی و بحران‌سازی در منطقه بوده است، همسو با آمریکا به دنبال تشدید جنگ روانی و فضاسازی مسموم علیه ایران است. در حایل که اسراییل با بیش از 200 کلاهک هسته‌ای یگانه تهدید اتمی برای منطقه به شمار می‌رود و دارای اهداف توسعه‌طلبانه در خاورمیانه است.
برخورد دوگانه قدرت‌های جهانی پیامدهای خطرناکی دارد. رییس‌جمهور ایران در سفر اخیرش به کویت نیز به این واقعیت اشاره کرد و گفت: منطقه اکنون در معرض سیاست‌های تجاوزکارانه و زورگویی قدرت‌های جهانی قرار گرفته است و این روند دستیابی به صلح و ثبات در منطقه و جهان را به مخاطره انداخته است.