کارگزاران سازندگی حزب بدون مکتب

علی یوسف‌پور

1- اظهارات اخیر آقای مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران که از بنیان‌گذاران و افراد شاخص و کلیدی این حزب می‌باشد مایه تاسف برخی از افراد فعال در عرصه سیاسی گردید. اگر به عملکرد این حزب و شخص جناب مرعشی نگاهی گذرا انداخته شود، نکته‌ای جدید به چشم نمی‌خورد الا اینکه در مصاحبه ایشان با نشریه ذکر مواضع جمع‌بندی ‌شده‌ای ارائه شده است که قبلا به‌صورت پراکنده اظهار داشته‌اند. لازم است برای آگاهی خوانندگان محترم نظری گذرا و کوتاه به عملکرد حزب کارگزاران از بدو پیدایش تاکنون داشته باشیم.

تولد این حزب همراه با قانون‌شکنی آشکار و فجیع بود، در آستانه انتخابات مجلس پنجم 16 وزیر، معاون رئیس‌جمهور و شهردار تهران به‌عنوان موسسین حزب کارگزاران سازندگی اعلام موضع کردند، یک حزب کاملا دولت‌ساخته که از رانت‌های قدرت در جهت پیش‌برد اهداف حزب خویش نهایت استفاده را می‌نمودند.

اعضای حزب کارگزاران در مسائل اجتماعی و حکومتی نشان دادند به هیچ‌یک از مکاتب سیاسی تعریف شده ایران و دنیا پای‌بند نیستند و تاکنون هم بیانیه‌ای مبنی بر التزام آنان در امور حکومتی به یکی از مکاتب سیاسی صادر نشده است که عملکرد آنان نیز موید این مساله است که قانون‌شکنی برای رسیدن به اهداف سازمانی و شخصی جزء امور روزمره و همیشگی آنان می‌باشد جمع‌آوری ثروت شخصی از دیگر صفات بارز این گروه است اگر وضعیت مالی افراد موثر این گروه در اوایل انقلاب مورد بررسی قرار گیرد و بعد از تصدی‌گری مشاغل حکومتی نیز مورد بازنگری واقع شود ثروت‌های میلیاردی برخی از اعضای کارگزاران و عده‌ای از هواداران آنان چشم‌ها را خیره خواهد نمود که ویلاهای لواسان و شمال کشور، خرید املاک در کشور کانادا و دیگر کشورهای غربی نمونه بارز این ثروت‌اندوزی می‌باشد تشکیل بنگاه‌های اقتصادی بزرگ و کلان با استفاده از قدرت دولتی و اموال بیت‌المال که نمونه‌های زیادی از آن تحت عناوین مختلف در داخل و خارج از کشور مشغول فعالیت می‌باشند، پشتیبانی مالی برخی از روزنامه‌های زنجیره‌ای نمونه دیگری از این ثروت‌اندوزیهای بی‌حساب و کتاب می‌باشد.

عملکرد کارگزاران، در شهرداری تهران زمان آقای کرباسچی، منطقه آزاد کیش، وزارت‌خانه‌های مخابرات، صنایع و معادن و جهاد سازندگی، استانداری کرمان گویای ادعای فوق می‌باشد.

رواج قانون‌شکنی و هزینه نمودن مبالغ میلیاردی در انتخابات مجلس پنجم و ششم، شوراهای دوم و سوم و انتخابات ریاست جمهوری هفتم و هشتم و نهم ریاست جمهوری از دیگر موارد قابل ذکر است در سیاست خارجی، مواضع کارگزاران انفعال و مقهور بودن در مقابل قدرت‌های غربی می‌باشد. که نمونه‌های آنان در مذاکرات هسته‌ای، و دیگر مواضع دیپلماتیک در مقابل آمریکا قابل ذکر می‌باشد.

2- کارگزاران سازندگی و هاشمی‌رفسنجانی؛ اگرچه در عرف‌ سیاسی ایران از آقای هاشمی به‌عنوان پدر معنوی کارگزاران یاد می‌شود و به تعبیر آقای مهاجرانی در مصاحبه با یکی از نشریات عربی تمام امکانات وجودی وی و حزب کارگزاران از آقای هاشمی می‌باشد و ظهور و قدرت گرفتن کارگزاران بدون اتکا به آقای هاشمی ممکن نبود اما عملکرد کارگزاران سازندگی در زمان حاکمیت حزب مشارکت قابل یادآوری می‌باشد که در مقابل آن امواج تخریبی که افراطیون مشارکت برعلیه هاشمی راه‌اندازی نمودند حتی بستگان سببی و نسبی آقای هاشمی که عضو ارشد حزب کارگزاران بودند سکوت نمودند به‌عنوان نمونه آقای مهاجرانی که پیشتاز اعلام تمدید دوره ریاست جمهوری آقای هاشمی بود و ایشان را تنها شخصیت موجود در ایران برای احراز پست ریاست جمهوری می‌دانست زمانی‌که وزیر فرهنگ و ارشاد دولت آقای خاتمی بود اجازه نشر به کتب اکبر گنجی داد که بدترین تخریب‌ها را برعلیه آقای هاشمی به کار گرفتند یا نشریات زنجیره‌ای که مجوز از وزارت‌خانه ایشان داشتند با شدت تمام این عمل را انجام دادند به تعبیر ضرب‌المثل فارسی نمک را خوردند و نمکدان را شکستند،‌ نمکدان مردم، نمکدان نظام اسلامی، نمکدان آقای هاشمی و ...