درنگ کنید!

عبدالله کشاورز
تبدیل آبادگران به «جمعیت آبادگران جوان ایران اسلامی»، تلاشی است به قصد انسجام بیشتر در گروهی که از اواخر زمستان سال 81 بر سر زبان ها افتاد و نقش قابل توجهی در تغییر فضای سیاسی کشور طی سه سال گذشته داشت. اما در عین حال باید پرسید آیا حرکت حزبی به انسجام بیشتر این گروه می انجامد؟ و آیا اساسا امکان تبدیل شدن آبادگران به حزب یا جمعیت سیاسی وجود دارد؟
ظاهرا تبدیل آبادگران به جمعیت با این انگاره صورت گرفته است که با تشکیل دولت، یک گروه باید کار فکری بکند و دولت را در ادامه راه مورد حمایت قرار دهد. این فکر بکر و پسندیده ای است. باید به این موضوع اذعان داشت که در طول سالهای گذشته یکی از مهمترین مشکلات دولت ها این بود که در بحبوحه کار اجرایی مجالی برای کار فکری نبوده و گروهی هم به دولت کمک فکری نمی کرده است برهمین اساس این روزها زیاد سخن از لزوم «اتاق فکر» می شنویم. ولی با این حال باید گفت راه آن در دولت احمدی نژاد تبدیل «آبادگران» به «جمعیت» نیست. چرا؟
آبادگران و دولت یکی نیستند، احمدی نژاد هم مولود آبادگران نیست البته آبادگران یک تفاوت عمده با دو حزب کارگزاران سازندگی و حزب مشارکت دارد. این دو حزب مولود دولت های هاشمی و خاتمی بودند یعنی اول دولت وجود داشت بعد از دل آن حزب کارگزاران و حزب مشارکت متولد شدند ولی سابقه پیدایی «آبادگران» به زمستان81 بازمی گردد که دولت و مجلس کنونی نبودند در عین حال اگر به این دلیل، گفته شود؛ پس دولت احمدی نژاد معلول آبادگران است، خطاست. چرا؟ اگر نگاهی به بافت فکری شهروندانی که به پای صندوق های رأی آمدند بیاندازیم درمی یابیم که توده های مردم، «احمدی نژاد» را فارغ از تعلقات گروهی انتخاب کردند کمااینکه خاتمی را بدون حزب مشارکت و هاشمی را بدون حزب کارگزاران برگزیده بودند. درواقع در سوم تیرماه که به فاصله یک هفته حدود 12میلیون به آرای احمدی نژاد افزوده شد، مردم با احمدی نژاد و طرح ها و استدلال های او ارتباط برقرار کردند و او را بر اقران انتخاباتی اش ترجیح دادند.
اگر آبادگران تحلیلی غیر از این داشته باشد، دچار همان خطایی شده اند که پیش از آن، دو حزب کارگزاران و مشارکت دچار آن بودند. درواقع «دولت» احمدی نژاد با سازوکار خاصی خارج از اراده گروه آبادگران به وجود آمده است و از قضا آبادگران حضور محدودی در دولت دارد. مردم دولت احمدی نژاد را برای خدمت می خواهند و برای کمک به آن آستین ها را بالا زده اند. اگر گروهی تلاش کنند که به دولت رنگ جناحی بزنند و آن را از دوستان دیگر جدا کنند، راه به جایی نمی برند. مردم البته «آبادگران» را یک جریان اصیل دینی می شناسند که براساس اصول قابل قبول حرکت می کند ولی به هرحال تنها بخشی از مخاطبان مایلند دولت در چارچوب یک گروه خاص- هرچند موجه- حرکت کند.
یک سوی دیگر اعلام موجودیت «جمعیت آبادگران جوان ایران اسلامی» زنده شدن بحث های سیاسی ماههای آذر83 تا خرداد84 است. قاعدتاً این جمعیت چنین اراده ای ندارد ولی لاجرم از چنین اقدامی، چنان نتیجه ای برخواهد خاست این نه به نفع دولت و نه به نفع آبادگران است چرا که غلظت بخشیدن به فضای سیاسی مانع استفاده از فضای خدمت است.
از سوی دیگر شدت اتصال آبادگران به دولت- در شرایطی که اکثریت اعضای دولت اگرچه از ارادتمندان آبادگرانند ولی عضو این گروه نیستند- برای آبادگران مسئولیت زا می باشد چرا که از آن پس آبادگران باید پاسخگوی عملکرد وزارتخانه هایی باشند که در آن مسئولیتی ندارند! درواقع بهتر است آبادگران در «مقام ناظر» بمانند و از تبدیل شدن به «کنشگر» پرهیز کنند.
دکتر احمدی نژاد در شرایط کنونی موقعیت خاصی میان توده های مردم دارد، آبادگران اگر بتوانند از هویت- بالنسبه- کاریزمایی رئیس جمهور با چشم دوختن به عملکرد وزارتخانه هایی که در حکم پیشانی دولت اند، پاسداری کنند، مهمترین کار را انجام داده اند. چه اینکه اگر مطلوبیت احمدی نژاد با این پاسداری در اذهان باقی بماند، نیروهای دلسوزی که با عنوان «آبادگران» نقش تاثیرگذاری در تحولات اخیر کشور داشته اند، نقش خود را تداوم خواهند بخشید وگرنه...