۱۶ سال رفاقت!

برای معدود دفعات در تاریخ جمهوری اسلامی، سرپرست یک وزارتخانه برای تصدی وزارت معرفی شد. شاید عملکرد مناسبش در همین یک ماه سرپرستی، دلیل خوبی برای این کار باشد.
محمد ناظمی‌اردکانی، همشهری سیدمحمد خاتمی ‌رئیس‌جمهور سابق است؛ اردکان یزد. در اولین سال پس از پیروزی انقلاب، لیسانس مهندسی مخابرات خود را می‌گیرد و 20 سال بعد فوق لیسانسش را، اما این بار در رشته مدیریت. این بار ترجیح داده تا در تحصیلش خللی پیش نیاید و دانشجوی دوره دکترای مدیریت گرایش سیستم‌ها شده است.
او با پیروزی انقلاب به قوه قضائیه می‌رود و نماینده حاکم شرع دادگاه‌های انقلاب ارتش در غرب کشور می‌شود و سپس دفتر سیاسی سپاه در کردستان. پس از آن راهی جهاد سازندگی می‌شود و پس از استقرار دولت به رشته اصلی‌اش بازمی‌گردد و مدیر کل مخابرات استان تهران می‌شود. شش سال بعد به وزارت صنایع سنگین می‌رود و سپس معاون بنیاد مسکن انقلاب اسلامی ‌می‌شود. پس از دوم خرداد 76، قائم مقام معاون وزیر صنایع و پنج سال بعد معاون موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران می‌شود تا اینکه چهار سال بعد پس از آنکه محمود احمدی‌نژاد به ریاست جمهوری برگزیده می‌شود، برای سرپرستی وزارت تعاون از او دعوت می‌شود.
او در مجلس هیچ مخالفی نداشت و در عوض 37 نماینده برای دفاع از او ثبت‌نام کردند که حداد عادل از آنها خواست که به جهت صرفه‌جویی از وقت صحبت نکنند، اما حسن کامران، نماینده اصفهان نپذیرفت و نطقش را آغاز کرد. آنقدر در دفاع از ناظمی ‌سخن گفت که حداد عادل برای پایان دادن به صحبت‌های کامران از نمایندگان خواست اگر مایلند تا نطق او پایان یابد، صلوات بفرستند که با تایید اکثریت نمایندگان مواجه شد.
با پایان شمارش 236 رای، او با کسب 174 رای موافق در برابر 51 رای مخالف و 11 رای ممتنع به عنوان وزیر تعاون کابینه محمود احمدی‌نژاد برگزیده شد.
او 16 سال است که با رئیس‌جمهور «دوست» است!