انکار هولوکاست در تحقیق دانشمندان

روبرت فوریسون
پروفسور روبرت فوریسون در سال 1929 در فرانسه به دنیا آمد. او تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه سوربن پاریس گذراند و از سال 1974 تا 1999 استاد دانشگاه لیون فرانسه بوده است. فوریسون متخصص و کارشناس عالی رتبه بررسی، ارزیابی و شناخت اسناد و مدارک تاریخی است. او پس از سالها مطالعه، بررسی و تحقیق بر روی اسناد جنگ جهانی دوم، در مراکز و مؤسسّه های بزرگ مطالعاتی و پژوهشی، به این واقعیّت دست یافت که مسأله اتاق های کشتار با گاز و قتل عام یهودی ها (هولوکاست) دروغ و افسانه ای بیش نبوده است. به عقید فوریسون این افسانه از سوی بعضی مجامع و سازمانهای یهودی و کانون های صهیونیستی، با اغراض کاملاً سیاسی و بلکه اقتصادی ساخته و پرداخته شده است.
این دانشمند و محقق برجسته فرانسوی، اولین بار در سال 1978، طی سلسله مقاله هایی در نشریه لوموند دیپلماتیک، دربار این موضوع به افشاگری پرداخت، به علاوه او تاکنون چندین جلد کتاب و ده ها مقاله معتبر و مستند علمی و تحقیقی در این خصوص تألیف کرده و به چاپ رسانده است61.
معروفترین کتاب وی که دارای مشهوریتی جهانی است وبه فارسی هم ترجمه شده، کتابی است با عنوان کامل «اتاق های گاز در جنگ جهانی دوم؛ واقعیت یا افسانه؟»26 اصل محتوای کتاب را مقالات فوریسون در نشریه لوموند و انتقادهای مخالفان و سپس پاسخهای وی به این انتقادها، تشکیل می دهد. همانطور که گذشت فوریسون که پس از تحقیقات فراوان و دقیق به دروغ بودن ادعای هولوکاست پی برده بود، ابتدا با نگارش مقالاتی در نشریه لوموند به نقد اسناد مورد استفاده مدعیان هولوکاست پرداخت که این کار موجب اعتراض مخالفین شد. فلذا انتقادها در همان نشریه مطرح شدند. وی نیز آنها را پاسخ داد تا آنجا که فوریسون نامه ای از طرف مدیریت روزنامه لوموند دریافت می کند که در آن آمده بود:
«آقای پروفسور!
آقای فووه نامه تاریخ 26 فوریه و متنی را که خواسته بودید در روزنامه چاپ شود، به من داد، با تأسف به اطلاع می رساند برای ما انتشار آن ممکن نیست. با تقدیم احترامات فائقه. آسل63»64
خلاصه آنکه عدم امکان انتشار مقالات و پاسخهای فوریسون، وی را به جمع آوری مقالات و پاسخها در قالب کتاب، ترغیب کرد که این کتاب محصول آن می باشد.
فوریسون پس از انتشار اولین سری از نتایج تحقیقات خود، یعنی افشای اسرار پشت پرده تاریخ جنگ جهانی دوم، مورد حمله و تهاجم گروههای فشار و کانونهای قدرت یهودی در فرانسه قرار گرفت. فوریسون خود در این باره چنین می گوید:
«من بدترین جرم را مرتکب شده ام؛ جرم بیان آزادانه عقاید و دست زدن به یک تابو. آن ها این موضوع را به من فهماندند و از همه طرف مورد حمله قرار گرفتم. زندگی ام از هم پاشید. زندگی شخصی، شغلی و حتی خانوادگی. اما اوّلین نیستم که چنین مصیبت هایی را می بیند. بسیاری قبل از من که در وجود اتاق های گاز هیتلری شک کرده بودند، همین سرنوشت را یافتند. با این حال هیچ یک قابل مقایسه با همکاران آلمانی و اتریشی نیستند. در این دو کشور، برای نفی وجود اتاقهای گاز، فقط شجاعت کافی نیست بلکه باید روحیه قهرمانی داشت.»65
دیوید دیوک در کتاب خود نقل می کند فوریسون به علت افشاگریهای خود به پرداخت هزاران فرانک محکوم شد و با هجومی وحشیانه صورتش با اسید سوزانده شد.
ارنست زوندل، فرید لیوشتر، گونته دایکرت
در فوریه سال 1988، دولت کانادا شخصی را به نام «ارنست زوندل» که وقوع هولوکاست را مورد تشکیک قرار داده بود، به تخلف از یک قانون قدیمی ( انتشار اخبار دروغ) متهم کرد. وکیل مدافعان این مسئله خیالی، یک مستشار آمریکایی را که مهندس شیمی و کارشناس در اتاقهای گاز بود به نام «فرید لیوشتر» اعزام کردند تا یک سلسله تحقیقات علمی در مورد اتاقهای گاز که ادعا شده بود برای کشتن انسانها آماده شده، انجام دهد. لیوشتر در تحقیقات خود کشف کرد، مکان هایی که اتاقهای نابودی انسان با گاز در آشویتس تصور شده بود، طوری ایجاد نشده که بتوان در آنها گاز را برای این هدف استفاده کرد. او با نمونه برداری و انجام آزمایشات مختلف هیچ گونه دلیلی بر وجود ترکیبات «سیانید آهن» به دست نیاورد.
وقتی لیوشتر گزارش خود را منتشر کرد، با واکنش هایی همچون از دست دادن آبرو و اعتبارش و همچنین محکومیت به زندان مواجه شد. دادگاه آلمان نیز به جرم ارائه اکتشافات فنی خود در سخنرانی نوامبر 1991 در «سهایه» او را به شش هفته زندان محکوم کرد.
نکته جالب توجه این که آقای «گونته دایکرت» به علّت ترجمه سخنان لیوشتر و اظهار نظر نسبت به آن پس از کش و قوسهای فراوان در نهایت به دو سال زندان محکوم شد66.
روژه گارودی
روژه گارودی فیلسوف، ادیب، شاعر، هنرشناس و مرد سیاست است. در 71 ژوئیه سال 1917 در مارسی فرانسه متولد شد. دکترای ادبیات را از سوربن (2591) و دکترای علوم را از آکادمی علوم شوروی (4591) اخذ کرد. در طول زندگی خود همواره مبارز راه آزادی و جستجوگر حقیقت بوده است. در مبارزه با فاشیسم هیتلری شرکت کرد و از 1940 تا 1943 در اردوگاه اسرای جنگی زندانی شد.... او سالهای 5491 تا 8591 را در نمایندگی مجلس عوام فرانسه و 1959 تا 1926 را در نمایندگی مجلس سنا گذراند. در سال 1970 از حزب کمونیست استعفا داد و چندی بعد پس از انتشار چندین کتاب دربار حقایق والا و جهان شمول اسلام، در سال 1981 به اسلام گروید و از آن پس، علی رغم حمله ها و دشمنی ها، با جسارت و شهامت یک مؤمن، دیدگاه های خویش را از اسلام و قرآن مطرح و موج بزرگی از پیش داوری زدایی در اذهان غربی ها ایجاد کرد67. این فیلسوف مسلمان کتاب های زیادی در حوزه های مختلف تألیف کرده است که از جمل معروف ترین آنها که او را به دادگاه فرانسه کشاند، کتاب «اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل»68 بود.
البته دو بخش از کتاب حسّاسیت بیشتری ایجاد کرد که گویا موارد اتهامی او در دادگاه همین دو بخش بودند:
.1اسطور دادرسی نورنبرگ.
.2اسطور «شش میلیون».
وی در مورد اوّل در صلاحیّت دادگاه جنایتکاران جنگی جنگ جهانی دوم تشکیک کرده و با بیان دلایل مختلف به ردّ آن پرداخته است. در بخش بعدی رقم مقدّر و مقدّس شش میلیون قربانی یهودی در اتاق های گاز را با شواهد و دلایل ردّ می کند که البته هر دو مورد گناهی نابخشودنی قلمداد می شود.
انتشار این کتاب در فرانسه با واکنش شدید محافل صهیونیستی روبرو شد. تقریباً تمام احزاب و گروه ها و اشخاصی که طی 50 سال گذشته تحت نفوذ تبلیغات و اسطوره سازی های صهیونیستی قرار داشتند، این کتاب و نویسند آن را طرد و لعن کردند و بدین ترتیب، در فرانسه نوعی تحریم نانوشته بر آن اعمال شد تا آنجا که امروزه به سختی می توان یک نسخه آن را از کتاب فروشی های رسمی یا صاحب نام به دست آورد. خود روژه گارودی در بخشهایی از فصل اسطور دادرسی نورنبرگ می گوید:
«در برابر تاریخ دانان منتقد، هیچ گونه ردّیه و یا بحث علمی ناقضی قرار داده نشد؛ تنها در بهترین حالت با سکوت و در بدترین حالت با فشار و آزار روبرو شدند....»
او در ادامه درباره سرنوشتی که کتاب هایش برای ناشران به ارمغان آورده اند چنین می گوید:
«کتاب «قضیّه اسرائیل»، انتشارات Papyrus (پاریس 1983)، به فوریت ناشر خویش را در تنگنای ورشکستگی انداخت. «فلسطین، سرزمین پیام های الهی»، انتشارات Albatros (پاریس 1986) نتوانست به صورت عادی پخش شود. کتاب فروشی هایی که آن را به معرض نمایش می گذاشتند، به طور مستمر تهدید به شکسته شدن ویترین هایشان می شدند.»69