بولتون استعفا کرد

 گروه جهان: جان بولتون، نماینده دائم ایالات متحده در سازمان ملل روز گذشته ناامید از جلب حمایت سنا برای حضور مجدد در این سمت استعفا داد. جورج بوش رئیس جمهوری آمریکا نیز با پذیرش استعفای بولتون اعلام کرده است که در فاصله‌ای نه چندان طولانی نامزد جدیدی را به سنا معرفی خواهد کرد.
استعفای بولتون پس از کناره‌گیری رامسفلد، دومین ضربه شدید بر پیکر محافظه‌کاران نوین آمریکایی محسوب می‌شود. نماینده دائم ایالات متحده در سازمانه ملل از چهره‌های سرشناس طیف تندروی جمهوریخواه محسوب می‌شود. تندروی‌های وی باعث شده بود تا برخی از تحلیلگران سیاسی به این باور برسند که کاندولیزا رایس، وزیر خارجه آمریکا پس از آنکه سکان دیپلماسی آمریکا را در اختیار گرفت، ترجیح داد بولتون را از وزارت خارجه به سازمان ملل روانه کند تا حد امکان از کانون تصمیم‌گیری‌ها دور بماند. بولتون در ساختمان سازمان ملل هم چهره‌ای محبوب نبود، او که از جمله حامیان دیپلماسی یکجانبه آمریکا محسوب می‌شود، زمانی به صراحت گفته بود اگر نیمی از ساختمان سازمان ملل و کارمندان منفجر شوند. هیچ حادثه‌ای روی نمی‌دهد! حضور بولتون در هیات نمایندگی آمریکا در سازمان ملل اما به سادگی صورت نگرفت. بوش که با مخالفت‌های مکرر کنگره آمریکا، به ویژه کمیته روابط خارجی سنا- که در اختیار دموکرات‌ها بود- عملا نتوانست تایید لازم برای اعطای این پست به او را کسب کند، در نهایت در ماه اوت سال گذشته میلادی وی را به صورت موقت و یک‌ساله با استفاده از اختیاراتش روانه نیویورک کرد.
دوره حضور بولتون اما با آغاز سال جدید میلادی عملا به پایان می‌رسید و این بار او چاره‌ای جز گرفتن تایید و نظر موافق سنای آمریکا نداشت. دموکرات‌ها این بار اکثریت سنا در اختیار داشتند. کناره‌گیری بولتون و پیش از آن رامسفلد، چهره‌های سرشناس و تاثیرگذار محافظه‌کاران نوین، اکنون فضای بیشتری را در اختیار سیاستمداران عملگرای واشنگتن و در رأس آنها کاندولیزا رایس، وزیر خارجه آمریکا قرار می‌دهد. کنار رفتن سیاستمدارانی که یکی طراح جنگ عراق بود و دیگری در حسرت برافروختن آتش جنگی دیگر می‌سوخت، شاید نشان از آن باشد که جمهوریخواهان از شکست فاحش خود در انتخابات کنگره درس گرفته و به تدریج سعی دارند با دوری گزیدن از سیاست‌های تقابل‌گرایانه و رادیکال، عقلانیت بیشتری را بر دیپلماسی خود حاکم کنند. با خروج بولتون می‌توان امیدوار بود که پایه‌های دیپلماسی ایدئولوژیک و مبتنی بر باورهای محافظه‌کاران نوین آمریکایی بیش از پیش لرزان شود.