باز هم هوگو

تهمینه بختیاری
هوگو چاوز، رئیس جمهور فعلی ونزوئلا و معروف به حامی فقرا با بیش از 60 درصد آرا بر مائول روسالس، نامزد محافظه کارش که طرفدار اقتصاد نئولیبرالیستی است، پیروز شد. چاوز در 28 ژوئیه سال 1954 میلادی در استان باریناس یکی از استان های محروم ونزوئلا متولد شد. وی که پدرش معلم بود از همان کودکی به آموزه‌های سیمون بولیوار علاقه‌مند شد، 17 ساله بود که وارد مدرسه نظامی شد و در رده چتربازان به حرفه نظامیگری پرداخت.
چاوز کم کم دریافت که هیات حاکمه تنها درصدد حفظ منافع آمریکاست و مردمی که همچون خود او به هیچ یک از کانون‌های قدرت ارتباط ندارند، بهره‌ای از درآمدهای سرشار نفت ندارند. در سال 1992 در حالی که فقط 38 سال داشت به همراه برخی از دوستان و هم مسلکان خود علیه دولت کارلوس آندرس پرز کودتا کرد که بی‌نتیجه ماند، پس از آن بود که چاوز به سمت فعالیت‌های سیاسی روی آورد و با وجود توطئه های آمریکا توانست با 56 درصد آراء در انتخابات ریاست جمهوری 1998 ونزوئلا پیروز شود.
اصلاحات چاوز در بخشهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی و به نفع محرومین و اقشار کم درآمد در 8 سال گذشته موجب افزایش محبوبیت وی شده است. چاوز در عرصه اقتصادی با توجه به بیشتر به بخش کشاورزی و صنایع غیرنفتی، نرخ بیکاری را کاهش داده و قدمهایی را برای مقابله با فقر برداشته است. در این راستا اصلاحات ارضی و اصلاحات در بخش نفت به شدت از سوی مردم ونزوئلا مورد استقبال قرار گرفته است. رشد اقتصادی سال 2005 در ونزوئلا از سوی کارشناسان اقتصادی مطلوب ارزیابی شده است. در این راستا مورگان هارتینگ یکی از کارشناسان اقتصادی آمریکا معتقد است همه نشانه ها حاکی از رشد و توسعه سریع اقتصادی در ونزوئلاست . دولت ونزوئلا اکثر درآمد این کشور را صرف خدمات اجتماعی و توسعه زیرساخت اقتصادی کرده است. به همین دلیل کارشناسان آینده اقتصادی مطلوبی را برای ونزوئلا پیش‌بینی می‌کنند.
افزایش رشد اقتصادی ونزوئلا همزمان با کارشکنی مخالفان دولت در عرصه های سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی حائز اهمیت است. زیرا اگر مخالفان دولت ونزوئلا اختلافات خود با دولت را کنار می‌گذاشتند و در مسیر سازندگی ونزوئلا با دولت همگام می‌شدند، نتایج بهتری به بار می‌آمد. رشد اقتصادی ونزوئلا حاکی از برنامه‌ها و اصلاحات مناسب اقتصادی است که بدون تمسک به سیاست‌های دیکته شده صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی و نیز سیاست‌های اقتصادی هدایت شده آمریکا از جمله نئولیبرالیسم به دست آمده است.
در بخش اجتماعی نیز دولت بودجه‌های آموزش کودکان در مناطق محروم را افزایش داده است. همچنین تلاش شده است تا خدمات پزشکی و بهداشتی در سراسر کشور ارائه شود. در عرصه سیاسی و امنیتی نیز نوع برخورد چاوز با مخالفان این کشور باعث شده تا مردم ونزوئلا هوگو چاوز را به دیگر نامزدهای ریاست جمهوری ترجیح دهند و چاوز در برنامه‌های تبلیغاتی خود اعلام کرده است که همچنان به سیاست‌های ضدآمریکایی خود ادامه خواهد داد.
به همین دلیل بعید به نظر می‌رسد که در 6 سال آینده تغییری در سیاست خارجی ونزوئلا بویژه در مورد آمریکا به وجود بیاید. در کنار اصلاحات گسترده اقتصادی و اجتماعی که هوگو چاوز انجام داده است، اختلاف شدید بین گروههای سنتی و راستگرا موجب کاهش محبوبیت آنها در بین مردم ونزوئلا شده است.
افشای مخالفان برای مردم و انتساب آنها به آمریکا برای ایجاد اغتشاش و ناامنی در کشور جایگاه آنها را بسیار نامطلوب کرده است. مخالفان حتی نتوانستند در مورد یک نامزد واحد با یکدیگر به توافق برسند و حتی قصد داشتند نامزد مورد حمایت خود را ترور کنند تا ونزوئلا را در آستانه انتخاباتی با بحران مواجه کند، اما این طرح با شکست مواجه شد. پیروزی هوگو چاوز در انتخابات ریاست جمهوری ، همچنین سران کشورهای چپ جدید از جمله ایوو مورالس در بولیوی را به تداوم راهی که در پیش گرفته‌اند، امیدوار کرد.