دخالت گستاخانه سفیر آمریکا در امور داخلی لبنان , حتی صدای اعتراض «فوادسینوره» را , که به زعم آمریکائیها , مواضع نزدیکی با واشنگتن دارد , نیز برانگیخته است .
« جفری ویلتمن » سفیر آمریکا در بیروت در اظهاراتی مداخله گرانه از دولت لبنان خواست به عدم حضور وزیران عضو حزب الله و امل در هیات دولت بی توجه باشد و کابینه را بدون حضور این وزیران تشکیل دهد. پنج وزیر شیعه از حزب الله و جنبش امل در کابینه دولت لبنان حضور دارند که در اعتراض به تصمیم دو هفته قبل دولت در دعوت از مراجع خارجی برای بررسی ماجرای قتل یک نماینده مجلس لبنان , از شرکت در جلسات کابینه خودداری کردند.
اظهارات تحکم آمیز سفیر آمریکا و تعیین تکلیف برای دولت لبنان که حتی دامنه آن تا داخلی ترین موضوعات نیز کشیده شده بیانگر حاکم بودن فضا و شرایطی بر لبنان است که زمینه را برای گستاخی های این چنین مهیا کرده است . این فضا را باید نتیجه تحرکات دامنه داری دانست که از پائیز سال گذشته , با ارائه قطعنامه جنجال برانگیز 1559 و به دنبال آن ترور مشکوک رفیق حریری در لبنان به جریان افتاده است .
پروژه مذکور چند هدف را تعقیب کرده است که فشار همه جانبه به سوریه برای تسلیم در برابر شرایط قدرتهای سلطه گر , تلاش برای خلع سلاح حزب الله لبنان , ترسیم صحنه سیاسی لبنان در راستای خواسته های قدرتهای خارجی , تغییر شرایط سیاسی در منطقه به نفع رژیم صهیونیستی و تلاش برای منحرف کردن اذهان از گرفتاری مداخله گران غربی در باتلاق عراق , از جمله اهداف آن بشمار می رود.
در اولین مرحله , مداخله گران خارجی موفق شدند با تکیه بر قطعنامه 1559 که توسط آمریکا و فرانسه به شورای امنیت تحمیل شد و همچنین سواستفاده از فضای سیاسی لبنان پس از ترور حریری , نیروهای سوری را از لبنان خارج سازند. از همان زمان تحلیل گران معتقد بودند طرحی را که طراحان خارجی برای لبنان تهیه کرده اند , به خروج سوریها از لبنان محدود نخواهد شد و دامنه این توطئه در آینده به موارد جدیدتری گسترش می یابد.
باز گرداندن چهره های مطرود و ورشکسته سابق به صحنه سیاسی لبنان را باید دومین مرحله از این پروژه دانست . در این مرحله چهره هایی همچون « میشل عون » و « سمیر جعجع » که هرکدام گذشته مجرمانه و جنایت آمیزی دارند به درون دایره سیاسی لبنان بازگردانده شدند.
در تداوم این سیاست , گزارش ضدسوری کمیته تحقیق ترور حریری را باید مرحله سوم این طرح سازمان یافته به حساب آورد. اعلام اینکه سوریه در روند تحقیق پرونده ترور حریری همکاری لازم نمی کند , در حقیقت به منظور تشدید فشار بر سوریه صورت می گیرد. در تشریح اهداف سیاست تشدید فشار علیه سوریه باید به انزوا کشاندن کامل دمشق و تلاش برای تسلیم محض سوریه در برابر شروط و خواسته های غرب و رژیم صهیونیستی اشاره کرد.
در این میان واکنش قاطع « سنیوره » , نخست وزیر لبنان به اظهارات اخیر سفیر آمریکا نکته قابل توجهی در تحولات لبنان محسوب می شود که نشان از درک ابعاد اهداف شیطنت آمیز غرب و فرصت طلبی دولتهای مداخله گر در لبنان , از سوی دولتمردان فعلی بیروت دارد.
بی تردید آنچه لبنانی ها درحال حاضر به آن نیاز دارند , حفظ وحدت ملی و رسیدن به تفاهم است و این تنها راه عبور لبنانی ها از گذرگاه مخاطره آمیز فعلی است . این درحالی است که مداخله گران می کوشند این اتحاد داخلی را با حیله های گوناگون زایل ساخته و از این طریق با تسلط بر اوضاع به اجرای منویات ذهنی خود بپردازند که قطعا به سود هیچ یک از جناح های سیاسی لبنان نخواهد بود. از اینرو جلوگیری از هرگونه مداخله خارجی در لبنان , برای این کشور در مقطع کنونی امری حیاتی محسوب می شود.