کشف حجاب نوین!

حجت الاسلام والمسلمین محمدتقی رهبر
بالاخره مسئله حجاب چه شد چرا با « کشف حجاب نوین » با نام « بدحجابی » برخورد نشده و نمی شود این پرسشی است که از صدها زبان شنیده می شود. غبرتمندان و دلسوزان انقلاب که از لجام گسیختگی جمعی از زنان و دختران کشورمان درفضائی از بی مسئولیتی , خون دل می خورند , می گویند آیا وقت آن نرسیده که حاکمیت با عزم جدی به مبارز با فساد آشکار که بدترین شکل آن بدحجابی یا کشف حجاب است بپردازد؟
البته تنها بدحجابی نیست بلکه مفاسد دیگری چون مواد مخدر بیداد می کند و با مسببین آن برخورد جدی و قضایی صورت نمی گیرد , و نیز مفاسد اقتصادی و مفاسد اداری و رشوه خواری در این فهرست نامیمون می گنجد. چنین به نظر می رسید که مبارزه با فساد , بیشتر از آنچه عمل شود در مرحله شعار مانده و حساسیت ها از بین رفته است .
نویسنده این مقال طی مقالات گفتارهای فراوانی که داشته , رنجنامه کشف حجاب نوین را با خوانندگان بازگو کرده است . این مقالات در دولت پیشین بود که گوش شنوا کمتر در میان بعض مسئولین وجود داشت و سیاست حاکم را نوعی تساهل و تسامح همراهی می کرد که امروزه جامعه باید غرامت آن را بپردازد! جلوی سیل فساد کسی نایستاد , نوعی لیبرالیسم اخلاقی جو را پوشش داد و حرکت های برجسته گریخته از سوی برخی نهادهای تبلیغاتی به جائی نمی رسید... اما این درد بی درمان همچنان باقی است و این غده چرکین , پیکر اجتماع را رنج می دهد.
موضوع کشف حجاب نوین یکی از مشهورترین جرم ها و منکرات آشکاری است که نظام را به چالش می کشد. و برای بیگانگان نقطه امیدی است که فرهنگ صادراتی خود را از طریق ماهواره ها و عوامل داخلی شان به اجرا درآورده اند. خوانندگان گرامی تعجب نکنند که چرا روی مسئله حجاب وکشف حجاب اینقدر تاکید می شود! حجاب در جامعه مسلمان مانند دستگاه حرارت سنجی است که از ضمیر و درون خانواده ها و عملکرد فرهنگ پیام می‌آورد. راستی چرابرخی خانواده ها اینقدر بی درد شده اند!
چرا اینهمه لباس مبتذل و تنگ و چسبان و کوتاه به بازار می آید چرا بر تولیدی ها کسی نظارت ندارد چرا اتحادیه های تولیدی و فروش لباس تعهد ندارند و تنها به سود نامشروع می اندیشند و چرا دستگاه های نظارتی بر تولید لباس و فروش و پوشش اینگونه لباسهای مبتذل کمترین تحرکی ندارند و بوی قبرستان از این دستگاه ها به مشام می رسد , چرا پدران و مادران نسبت به پوشش فرزندانشان و آرایش های غلیظ دختران مجرد در کوی و برزن بی تفاوت شده‌اند؟
چرا قانون تولید و عرضه لباس و پوشش لباس های مبتذل که سالهاقبل تصویب شده در بایگانی ها مانده و خاک می خورد از حجاب اسلامی تنها نامی مانده و شعار « رعایت حجاب الزامی است » دربرخی مغازه ها و اماکن نقش بر دیوار شده است چرا از لباسهای وزین و شرعی در فروشگاه ها کمتر اثری دیده می شود! زنان مسلمان کمتر به مانتو و روسری قابل اعتماد دسترسی دارند , دختران مدارس نیز لباس فرم را تنها برای مدرسه رفتن وکلاس درس می پوشند و اکثراینها در اوقات دیگر همان لباسیهای جلف را می پوشند و حتی بسیارری از دختران زیر 15 سال به تجمل و آرایش خیابانی رو آورده اند نه فرهنگ خانوادگی و نه فرهنگ اجتماعی ونه آموزش و پرورش در صدد چاره جوئی بوده و نه نظارتی در سایر دستگاه ها وجود دارد! به دانشگاه ها می رویم , دختران دانشجو نیز اغلب با حجاب اسلامی بیگانه اند , از آن لباسهای چسبان و آستین ها و شلوارهای کوتاه و آرایش های زننده و سر و وضع پریشان در دانشگاه فراوان به چشم می خورد و هیچکس به فکر چاره نبوده است , نه ریاست دانشگاه ها نه مسؤلان معارف اسلامی و نه نمایندگان ولی فقیه در مراکز آموزش , در حالی که اگر عزم جدی بود حداقل در فضاهای آموزشی و دانشگاهی این وضع با یک برنامه ساده قابل کنترل بود. تنها حرف زده می شود و عملی وجود ندارد. به ادارات دولتی و بیمارستان و بانکها و دیگر مراکز که حقوق دولت را می گیرند سری می زنیم آنجا نیز از مشکل بدحجابی ولباس چسبان نمونه های زیادی را شاهدیم که اگر مسؤلان در فکر بودن به راحتی می توانستند به مهار این روند اقدام کنند. از زنان دونده و ورزشکارو لباسهای زننده آنها در کشور قطر نیز غفلت نکنیم ... بطور خلاصه به هر کجا می رویم کم وبیش از توطئه دشمن دربی بند و بار ساختن زنان مسلمان نمونه های بسیاری را شاهد هستیم .
مشکل آنقدر گسترده شده که شاهد هستیم . مشکل آنقدر گسترده شده که عده ای بر این باورند که دیگر کار از کار گذشته و بهتر آن است که به موضوعات دیگر پرداخته شود!
برخی می گویند به جای اینگونه سخن ها باید کار فرهنگی کرد که با اذعان به صحت این نظریه می پرسیم کدام کار فرهنگی وقنی در کانون های فرهنگی آموزش و پرورش و دانشگاه و فیلم و هنر و مطبوعات و مجلات و تئاتر و سیما وحتی پاره ای برنامه های سیما جلوه های ضدفرهنگی حجاب و عفاف مرز محرم و نامحرم را برداشته ایم و روابط عاشقانه رسمی شده و فیلمهای بدآموز اجازه اکران و نمایش می گیرند چه کسی باید کار فرهنگی کند وانگهی پس از گذشت 27 سال از انقلاب چرا کار فرهنگی هنوز در هاله ای ابهام باید بماند و چرا استحاله تدریجی ارزشها عادی شود و عقب گرد به جاهلیت گذشته خط سیر اجتماع را ترسیم نماید و نیز آیا کار فرهنگی به فرض انجام آن به تنهایی برای همه کافی است مگر همه مجرمان و لجام گسیخته گان و مروجان فساد را با کار فرهنگی می توان اصلاح کرد پس آنهمه حدود کیفرهای قانونی در همه شرایع و جوامع از جمله نظام اداری و قضایی اسلام برای چیست؟
مسئله بدحجابی ومفاسد اجتماعی امروزه از سوی دشمنان هدایت می شود و به دست مزدوران یا فریب خوردگان به اجرا درمی آید ودر حقیقت یک توطئه حسابشده و یک کودتای خزنده برضد انقلاب اسلامی وکیان اجتماعی ماست به منظور جداسازی این نسل و نسل های آینده از شعائر اسلامی .آیا اینها با کارفرهنگی قابل علاج است . بطور خلاصه شیوع مفاسد آشکار چهره بسیار زشت و زننده ای را در کشور به نمایش می گذارد که به هیچ وجه با معیارهای اسلامی و نظام همخوانی ندارد. و سخن همگانی اینست که بایست راهکار عملی برای این معضل یافت .
اخیرا مقام معظم رهبری این موضوع را با سران سه قوه مطرح فرموده و با اظهار نگرانی از روند کنونی به چاره جوئی توصیه کرده اند.همچنین مراجع عظام حوزه همواره دغدغه خود را نسبت به این وضع موجود ابراز داشته اند , سران سه قوه نیز بی تردید این حساسیت را دارند. در دیداری که نگارنده با ریاست محترم قوه قضائیه داشت ایشان فصل مبسوطی در مورد بی حجابی اخیر گفتند و مشارکت همه نهادها ودستگاه اجرائی و انتظامی رابرای حل آن توصیه می کردند. مجلس شورای اسلامی و کمیسیون فرهنگی نیز با اهتمام مسئله حجاب و اصلاح وضع موجود مطالعات جدی دارند و طرح هائی دنبال می کنند , قطعا دولت اصولگرا نیزبدینگونه می اندیشد و بدین ترتیب یک اجماع کم نظیر در این مسئله وجود دارد که اگر متولیان امر و ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر در مرکز و شهرستان ها بطور جدی آن را در دستور کار خود قرار ندهند فرصت بهتر از این نخواهند یافت . این مسئله بصورت یک امر ملی باید دنبال شود چرا که بعد اخلاقی و فرهنگی و حتی سیاسی آن قابل انکار نیست.
دشمنان ما با عنوان ساختن وضع پوشش زنان خیابانی از اینکه طرحهایشان به اجرا درآمده اظهار شادمانی می کنند و دوستان ما در سایر کشورها از بی تفاوتی دستگاه های مسؤل فرهنگی و اجرائی اظهار شگفتی می‌نمایند.
بدین ترتیب مبارزه بابدحجابی و به عبارت صحیح تر بی حجابی باید به عنوان یک مسئله راهبردی احیا و مطرح گردد و همانگونه که بحث مبارزه با مفاسد اقتصادی شعار روز شده و مفسدان اقتصادی می بایست معرفی و تعقیب و مجازات گردند , مفسدان اخلاقی و مروجان فساد نیز می بایست تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. این وظیفه حاکمیت است . مگر قرآن کریم احیای امر به معروف و نهی از منکر رادر زمره وظائف حکومت اسلامی قرارنداده و آیات کریمه همه مسلمانان را به امر به معروف و نهی از منکر فرا نخوانده است . در برابر این تکلیف ما چه کردیم که در پیشگاه خداپاسخگو ومسؤل نباشیم .این حکم صریح قرآنی و آیات حجاب اسلامی تاکی و تا چند باید در بوته فراموشی بماند و چهره زشت این فساد مشهود آبروی ما را در دید جهانیان و در نظر دوست ودشمن مخدوش سازد !
بطور خلاصه در اوضاع و احوال کنونی به این مطالبه مردمی و الهی باید پاسخ دهیم و دغدغه های اقتصادی و اشتغال و غیره نباید ما را از آن وظیفه مهم باز دارد و مبارزه با مفاسد اقتصادی اگر جدی است باید با مقابله با مفاسد فرهنگی همراه باشد , ورزای کابینه بویژه آنها که با ساز و کار فرهنگی دینی وعوامل ضدفرهنگ را جدی بگیرند , چراکه اگر فرهنگ اسلامی لوث شود و شعائر دینی کم رنگ گردد به مثل معروف « شتر را رهاکرده و به مهار آن چسبیده ایم » اصل بنیادین انقلاب , فرهنگی اسلامی است و کلیه نهادهای فرهنگی چون ستاد عالی انقلاب فرهنگی و نهادهای تبلغی و کلیه دستگاهای اجرائی مسئولند , ملت نیز پشتیبانی خواهد کرد و مطالبه اجتماعی است .
اینهمه نیروهای بسیجی آماده به خدمت و دفاع از ارزشها می توانند دراجرای طرح های فرهنگی و سازندگی اخلاقی جامعه ما را یاری دهند و اگر ما سازمان و برنامه و طرحی نداشته باشیم گناه ماست که به وظیفه عمل نمی کنیم این پیام ماست برای همه مسؤلان نظام و کلیه دستگاه های حاکم و امید است گوش شتوائی باشد وهمه دست بدست یکدیگر داده و در بازسازی فرهنگی جامعه گام برداریم و تکلیف شرعی خود را به انجام رسانیم .