تشدید فشارها به تونی بلر

حسن فتحی
حزب کارگر انگلیس که در سال‌های اخیر قدرت را در این کشور در دست داشته به دلیل اختلاف بر سر نخست‌وزیری تونی بلر دچار چنددستگی شده به طوری که اگر این روند ادامه یابد بیم آن می‌رود این حزب با انشعاب مواجه شود. بحث‌هایی که قبل از نشست ماه جاری میلادی حزب کارگر مطرح است نشان از تلاش مخالفین تونی بلر برای وادار کردن او به کناره‌گیری از قدرت دارد در این رابطه 40 نفر از 68 نماینده حزب کارگر خواستار کناره‌گیری تونی بلر از نخست‌وزیری در یک سال آینده دارد در حالی که او انتقال قدرت را به صورت مسالمت‌آمیز نپذیرد، اعضای حزب در این رابطه شخصا تصمیم‌گیری خواهند کرد. رقابت بین طرفداران تونی بلر و گوردون براون رقیب او در حزب کارگر می‌تواند لطمه‌ای اساسی به این حزب وارد آورده و شانس آن را برای موفقیت در چهارمین انتخابات پارلمانی که در پیش است کم رنگ سازد در حالی که در 3 انتخابات قبلی حزب کارگر به رهبری تونی بلر توانسته حزب محافظه‌کار را با شکست مواجه سازد. تونی بلر از سال 1994 که پس از مرگ جان اسمیت رهبری حزب کارگر انگلیس را بر عهده گرفته این حزب را درمی 1997 ژوئن 2001 و می 2005 با پیروزی‌های متوالی در مقابل حزب محافظه‌کار به عنوان قدرت برتر سیاسی این کشور مطرح کرده ولی ادامه حضور او در راس این حزب سبب بروز اختلاف و مشکلاتی شده که می‌تواند آن را با خطر مواجه ساخته و حتی دچار انشعاب سازد این وضعیت در احزاب کارگر و محافظه‌کار انگلیس که همواره قدرت را در این کشور در دست داشته‌اند مساله‌ای عادی بشمار می‌رود زیرا حزب پیروز در انتخابات برای حفظ موقعیت خود و یکپارچگی سعی می‌کند هر از گاهی دست به تغییر در سطح رهبران زده تا افراد و گروههای بیشتری را در زمان برگزاری انتخابات جذب کنند. به طور مثال خانم مارگارت تاچر رهبر پیشین حزب محافظه‌کار انگلیس در سال 1979 در انتخابات به پیروزی رسید. او که در حزب و اعتراض تعدادی از اعضا در سال 1990 ناگزیر به کناره‌گیری شده و جای خود را به جان میجر داد. این وضعیت امروزه برای تونی بلر و حزب کارگر به وجود آمده است. حزب کارگر در حقیقت به 3 گروه تقسیم شده است. یک گروه شامل طرفداران بلر است که او را هنوز موفق می‌دانند. دسته دوم حامیان گوردون براون هستند که جناح چپ گرای حزب را شامل می‌شوند و در تلاش هستند جای بلر را بگیرند. این گروه بیشترین مشکل را برای تونی بلر به وجود آورده است. دسته سوم جناح میانه رو است که در راس آنها دیوید کامرون قرار دارد. او اولین کسی است که به بلر اعلام کرد که دورانش سپری شده است. او صراحتا گفت: جناب نخست‌وزیر شما یک بار در زمان‌های دور تجلی آینده و آرمان‌های این کشور بودید. ولی با این حال این اعتقاد وجود دارد که تونی بلر که به مدت 10 سال مسئولیت نخست‌وزیری انگلیس را در دست داشته حتی در صورت کناره‌گیری همچنان تعیین کننده سیاست‌های اصلی جانشینش خواهد بود اما آنچه چالش را در حزب کارگر جدی‌تر کرده اعلام این مساله از سوی تونی بلر است که او یک سال دیگر این مسئولیت را در دست داشته فقط از حضور در چهارمین انتخابات پارلمانی خود داری خواهد کرد. هیلاری ارمسترانگ یکی از وزرای برجسته کابینه انگلیس اعلام کرده که بلر پس از کنفرانس حزب در سال 2007 پست خود را ترک خواهد کرد. در این رابطه 17 نماینده حزب کارگر در پارلمان که حامی بلر بوده‌اند در نامه‌ای به نخست‌وزیر از او خواسته‌اند کناره‌گیری کند. به گزارش شبکه بی‌بی‌سی اعلام جدول زمانی برای کناره‌گیری بلر به انتقاد از او شدت خواهد بخشید. در این شرایط برای تحت فشار قرار دادن تونی بلر 17 عضو حزب کارگر از مسئولیت‌های دولتی خود استعفا دادند که در میان آنها تام واتسون یکی از معاونان وزارت دفاع قرار داشت که همراه با 16 عضو دیگر این حزب در نامه‌ای به بلر از وی خواستار استعفای بسیار سریع و اعلام زمان مشخصی برای کناره‌گیری شده بودند. تبعیت بلر از سیاست‌های جورج بوش در افغانستان و عراق از مسائلی بوده که لطمه‌ای اساسی به اعتبار او وارد آورد. در این رابطه بیان دیدگاه جیمی کارتر رئیس جمهوری پیشین امریکا حائز اهمیت است که صراحتا از نخست‌وزیر انگلیس به خاطر چاپلوسی و اطاعت بی‌چون و چرا از بوش انتقاد می‌کند. در همین رابطه در یک نظر سنجی، 47 درصد مردم انگلیس اعلام می‌دارند که تونی بلر باید در اولین فرصت و هر چه سریع‌تر از سمت خود کناره‌گیری کند. ترس حزب کارگر از ادامه نخست‌وزیری بلر از این است که انتخابات آینده را که چهارمین انتخابات پارلمانی از سال 1997 که این حزب به قدرت رسید از دست داده و به رقیب خود در حزب محافظه‌کار واگذار کند. به همین دلیل آنها در تلاش هستند بدون تنش و درگیری‌های حزبی به اختلافات پایان داده و با تحکیم صفوف خود در انتخابات چهارم نیز پیروز شوند.