مردم عراق؛ همگرایی و تبعیت از مرجعیت

مهدی تیو
بی‌احترامی ‌‌به حرم شریف دو امام بزرگوار در شهر سامرا، فقط از عهده کسانی برمی‌آید که همجنس اهانت‌کنندگان به پیامبر اسلام‌(ص) هستند. این اقدامات خللی در اراده ملت مسلمان وارد نمی‌کند. همان‌طور که در بیانات اخیر مقام معظم رهبری آمده است این قبلی اعمال شیطانی که فقط با هدف ایجاد تفرقه بین امت اسلامی‌‌صورت می‌گیرد ، جنایتی سیاسی است و باید ریشه آن را در سازمانهای اطلاعاتی صهیونیست‌ها جستجو کرد. دشمنان اسلام باید متوجه این مطلب باشند که در روزهای اخیر شاهد اعتراضات گسترده از دورترین نقاط جهان نسبت به اهانت رسانه‌های غربی به ساحت مقدس پیامبر اسلام(ص) بوده‌اند. آنها با این اقدام قصد دارند چهره اسلام را خشن و ناسازگار جلوه دهند و به دنبال هدفی بزرگتر یعنی ضرورت مقابله با اسلام هستند.
در دنیای اسلام و به خصوص تشیع از این‌گونه بی‌حرمتی‌ها بسیار دیده شده است. هتک حرمت به ساحت مقدس بارگاه ملکوتی امامین عسکریین(ع) در سامرا فرصتی برای ایجاد ایجاد وحدت بین مذاهب در عراق شد و این وحدت بین شیعه و سنی بزرگترین فاجعه برای دشمنان اسلام گردید.
عقده‌ها و کینه‌ها و عصبیت‌ها ، اساس فتنه و فتنه‌گری هستند و انسانها را با هر سلیقه‌ای از دینداری، اگر به آن آلوده شوند یکسره تباه ساخته و به جهنم الهی سرنگون می‌سازد. افرادی که از سر غفلت و فریب‌خورگی و یا به واسطه عناد و کینه و حسادت‌؛ به این اعمال دست می‌زنند قطعا اهداف دشمنان اسلام را دنبال می‌کنند بنابراین بایستی مراقب این برنامه‌ها از سوی دشمنان بود. مردم عراق در هر صحنه‌ای از فتنه‌انگیزیها، با اطاعت کامل از مرجع تقلید پشت دشمن را لرزانده‌اند. مردم عراق عشق و ارادت و پیوند عمیقی با مرجعیت خود دارند و همین رمز و راز انقلاب اسلامی‌‌عراق است و تداوم آن علی‌رغم این همه دشمنی و توطئه خارجی ، ضروری‌تر از گذشته است.
دولتهای غربی روی اهداف قدرت‌طلبانه و کینه‌توزانه، ضعف‌های نفسانی و دنیاطلبی به مردم روی می‌آورند و گذشته ثابت کرده است این دولتها امین و قابل اعتماد نیستند و نمی‌‌توانند مردم را به اهداف متعالی و کمال واقعی وسعادت برسانند. اینان برای جذب آرا و افکار مردم، هر سختی را و هر شعاری را که بیشتر بتواند عقل و نگاه و شنوایی مردم را تحت تاثیر قرار دهد و آنها را بفریبد؛ به ظاهری آراسته وجذاب ، مطرح می‌‌سازند، در حالی که باطن سخن و شعار آنان و هدفشان از طرح این مطالب، گندابی است متعفن و کریه المنظر.
اسلامخواهی ، خصیصه مردم عراق است و مردم این کشور به دنبال احیای اسلام هستند. تمام گروهها در عراق باید مراقب باشند و گذارند این حوادث باعث موضع‌گیری علیه یکدیگر و فراموش کردن دشمن شود، دشمنان و غریبه‌ها خرسند شوند و احساس نمایند به هدف نزدیکتر شده و با ایجاد شکاف بین شیعه و سنی توانسته‌اند از این ترفند موفقیت به دست آورند . تمامی ‌‌گروهها زمانی ارزش پیدا خواهند کرد که در فکر مصالح ملی و سرنوشت کشور خود و علاقه‌مند به اسلام و ارزشهای آن و خط مرجعیت باشند. یکی از وظایف اصلی مردم عراق حفظ عزت است و این که نگذارند دشمنان آنها را از بیرون تضعیف کنند و با هر گونه عوامل تضعیف کننده مقابله و برخورد نمایند . برخوردهای خصمانه با یکدیگر که موجب غفلت از دشمن و گاه فراهم شدن زمینه‌های مساعد برای دشمنان است، پسندیده نیست.
حضرت علی(ع) می‌‌فرمایند: اختلاف بین مسلمانان مانند آب متعفن و بدبویی است (که گوارا نیست) و لقمه‌ای است که درگلوی خورنده آن گرفته می‌‌شود (در این مورد سزاوار است که از حق خود چشم پوشیه و صبر کنیم) زیرا آن که میوه را غیر وقت رسیدن بچیند مانند کسی است که در زمین دیگری زراعت کند یعنی هر چه فعالیت کند سود آن را دشمنان می‌‌برند. تخریب گروهها خلاف مصلحت دولت و مصالح مردم این کشور است قطعا واسطه‌هایی در کارند تا به جای الفت و تالیف قلوب و وحدت کلمه بر اساس اصول اسلام، کدورت‌ها و اختلاف‌ها و بدبینی‌ها دامن زده شود و رضایت خداوند متعال در این است که در جهت زدودن کدورت‌ها و نزدیک ساختن مواضع الهی به یکدیگر کمک نمایند. حضرت علی(ع) در نهج‌البلاغه می‌‌فرمایند : "پس آتش عصبیت را که در دلهایتان ریشه دوانیده، خاموش کنید و کینه‌های جاهلیت را از بین ببرید چرا که این حمیت و تعصب جاهلی در یک فرد مسلمان از خودخواهی‌ها و وسوسه‌ها و دمیدنی‌های شیطان است که در دل افراد ایجاد می‌‌کند. پس بیایید تاج افتخار تواضع را بر سر نهید و تکبر و خودخواهی را زیر پا افکنید و طغیان و گردن‌کشی را از گردنهایتان دور سازید و مواضع را همچون مرز بین خود و دشمنانتان یعنی شیطان و سپاهش قرار دهید که برای شیطان در هر امتی سپاهی و یارانی است که بعضی سواره‌اند و برخی پیاده‌اند. "
گروههای سیاسی و مذهبی با حرکت هوشمندانه در عراق باید جلوی هرگونه تفرقه را بگیرند . با حضور همه دوستان شیعه و سنی قواعد سیاسی عراق تدوین شود که با رعایت این قواعد از طرف همه، وحدت اصولی همه سلایق امکان‌پذیر است و این می‌‌تواند یک انسجام طبیعی در جامعه به وجود آورد.