حصاری از دروغ

 هدی دلدارزاده
در بحبوحه جنگ جهانی دوم در سال 1943 چرچیل نخست‌‌‌‌‌‌‌وزیر انگلیس گفت "در دوران جنگ حقیقت آن‌‌‌‌‌‌‌قدر ارزشمند است که باید حفاظی از دروغ همیشه همراه آن باشد." واقع آن است که این گفته استعمارگر پیر، در طول تاریخ همواره دستورالعمل ثابتی بوده که انگلیسی‌‌‌‌‌‌‌ها آن را در سیاست و در جنگ ـ که آن را ادامه سیاست می‌‌‌‌‌‌‌دانند ـ بکار بسته‌‌‌‌‌‌‌اند.
فیلمی که از جنایات سربازان انگلیسی از شبکه‌‌‌‌‌‌‌های تلویزیونی دنیا پخش شد بار دیگر ثابت کرد حاکمان لندن پیرو پابرجای سنت "حصاری از دروغ" در سیاست و در جنگ می‌‌‌‌‌‌‌باشند.
"تونی بلر" ـ نخست‌وزیر انگلیس ـ که در دفاع از اسراییل با صراحت لهجه نادری موضع‌‌‌‌‌‌‌گیری می‌‌‌‌‌‌‌کند در پاسخ به سؤال خبرنگاری که از وی در مورد فیلم ضرب و شتم نوجوانان بصره سؤال کرده بود به شیوه معمول ابتدا در صحت فیلم ابراز تردید نمود و سپس نظامیان انگلیسی را ستایش و تا آنجا پیش رفت که مدعی شد آنها علاوه بر دفاع از منافع ملی انگلیس در حال دفاع از منافع مردم جهان هستند.
"بلر" قول داد موضوع مورد پیگیری قرار خواهد گرفت اما کسانی که از ماهیت نظام قضایی انگلیس باخبرند می‌‌‌‌‌‌‌دانند که نباید انتظار کشف واقعیت را داشته باشند. تحقیق فرمایشی قاضی "هاتن" که حکم به برائت دولت بلر در قضیه مرگ مشکوک و در واقع کشتن دکتر "دیوید کلی" ـ دانشمند معترض وزارت دفاع انگلیس ـ داد و محاکمه فرمایشی چند ماه پیش تعدادی از نظامیان انگلیسی که در واقع تبدیل به محاکمه شاکیان عراقی شد، به اندازه کافی عبرت‌‌‌‌‌‌‌آموز هستند.
مضحک آن است که وزارت دفاع انگلیس حاضر نشده بگوید نظامیان که با چوب و لگد به جان نوجوانان تظاهرکننده بصره افتادند از کدام واحد ارتش انگلیس هستند. مضحک از این بابت که هر کسی که خودروهای لندرور زره‌‌‌‌‌‌‌پوش این نظامیان را می‌‌‌‌‌‌‌بیند پی می‌‌‌‌‌‌‌برد که آنها نظامیان سرکوبگر پادگان "اولستر" واقع در ایرلند شمالی هستند.
نظامیانی که آموزش‌‌‌‌‌‌‌های ضدشورشگری و سرکوبگیری را در حد اعلی آن فراگرفته و حتی افسران جز آن نیز آموزش نحوه مصاحبه با خبرنگاران و شیوه‌‌‌‌‌‌‌های کتمان و تحریف حقایق را دیده‌‌‌‌‌‌‌اند. کارنامه خشن و ضد انسانی این نظامیان در ایالت اولستر ایرلند که انگلیس در زمان استقلال ایرلند حاضر به رفع اشتغال از آن نشد و کماکان در تصرف انگلیس می‌‌‌‌‌‌‌باشد، به اندازه کارنامه اشغالگران قدس، سیاه و آلوده به اعمال ضدانسانی است. تجاوز به زنان و دختران ملی‌‌‌‌‌‌‌گرای ایرلندی که برای استقلال ایالت اولستر به زندان‌‌‌‌‌‌‌های طولانی می‌‌‌‌‌‌‌افتند تا زندانی کردن‌‌‌‌‌‌‌های خودسرانه و ایجاد گروه‌‌‌‌‌‌‌های آدم‌‌‌‌‌‌‌کش مانند "دست‌‌‌‌‌‌‌خونی‌‌‌‌‌‌‌های اولستر" که مسئول ترور ملی‌‌‌‌‌‌‌گراهای ایرلندی می‌‌‌‌‌‌‌باشند، نمونه‌‌‌‌‌‌‌ای از این اقدامات است.
واکنش نهاد انگلیسی، "عفو بین‌‌‌‌‌‌‌الملل" که خود را وکیل و وصی ناراضیان ضد حکومتی در سراسر جهان می‌‌‌‌‌‌‌داند به این جنایات که در فاصله کمی از لندن اتفاق افتاده به اندازه کافی برای بی‌‌‌‌‌‌‌اعتباری این نهاد دست‌‌‌‌‌‌‌آموز کافی است. در مکتب "حصاری از دروغ" این رویه رایج است.
در مکتب "حصاری از دروغ" کتمان رفتار ضد انسانی نظامیان انگلیسی با نوجوانان بصره، اصل است. در مکتب "حصاری از دروغ" انکار جاسوسی چهار دیپلمات سفارت انگلیس در مسکو ـ حتی اگر ابراز جاسوسی آنها کشف و مراحل پول‌‌‌‌‌‌‌رسانی جاسوسان انگلیسی به عمال روسی که در پشت نهادهای غیردولتی سنگر گرفته بودند، فیلم‌‌‌‌‌‌‌برداری شده باشد، خجالت‌‌‌‌‌‌‌آور نیست.
در مکتب "حصاری از دروغ" ماجرای درگیری پلیس بصره با دو نظامی انگلیس که لباس‌‌‌‌‌‌‌های عربی به تن کرده بودند و در زیر لباس خود انواع سلاح‌‌‌‌‌‌‌ها را حمل می‌‌‌‌‌‌‌کردند و در صندوق عقب اتومبیل‌‌‌‌‌‌‌سواری آنها بمب‌‌‌‌‌‌‌های قدرتمند بود، به عنوان دستگیری غیرقانونی دو نظامی انگلیس تفسیر می‌‌‌‌‌‌‌گردد، پلیس بصره متهم می‌‌‌‌‌‌‌شود که دست‌‌‌‌‌‌‌نشانده معارضین شیعه عراقی است و سرانجام تانک‌‌‌‌‌‌‌های نظامیان انگلیسی ایستگاه پلیس را درهم می‌‌‌‌‌‌‌کوبند و همه اینها در حصارهای متعدد دروغ پیچیده می‌‌‌‌‌‌‌شود.
در ایجاد "حصاری از دروغ"، بنگاه سخن‌‌‌‌‌‌‌پراکنی انگلیس و ابزارهای رسانه‌‌‌‌‌‌‌ای دیگر مانند رویتر، تلویزیون جهانی و در واقع خاورمیانه‌‌‌‌‌‌‌ای بی.بی.سی و روزنامه‌‌‌‌‌‌‌های چاپ لندن از دیلی تلگراف تا هفته‌‌‌‌‌‌‌نامه اکونومیست نقش بی‌‌‌‌‌‌‌بدیلی بازی می‌‌‌‌‌‌‌کنند.
در چنین شرایطی است که باید به بینش رئیس جمهوری منتخب و سخنان وی در مراسم تاریخی 22 بهمن امسال احسنت گفت. وی به درستی دریافته که لندن در مورد برنامه صلح‌‌‌‌‌‌‌آمیز هسته‌‌‌‌‌‌‌ای ایران بنای نادرستی دارد و لندن هرگز صلح‌‌‌‌‌‌‌آمیزبودن برنامه هسته‌‌‌‌‌‌‌ای ایران را تأیید نخواهد کرد.