رسوایی تازه برای بوش

ترجمه: زهرا صدری
ماجرای افشای هویت مأمور سابق سیا توسط یکی از افراد کاخ سفید برای خبرنگاران، با گذشت 4 سال از آغاز آن هنوز ادامه دارد. اسکات مک‌ کلان، منشی مطبوعاتی سابق کا‌خ ‌سفید که به تازگی استعفا داده است اخیرا جورج ‌بوش و معاونش، دیک‌ چنی را به خاطر تلاش‌هایشان در گمراه کردن افکار ‌عمومی در مورد نقش کاخ سفید در افشای هویت والری پلامه، مأمور سیا، سرزنش کرد. پلامه با انتقادات خود، مقامات دولت بوش را به حقه‌بازی کثیف متهم کرد. اتهامی که همواره به دولت بوش وارد است. این مسئله منجر به محبوبیت پلامه در میان بسیاری از دموکرات‌ها شده است.
مک کلان در کتاب خود که به ‌زودی منتشر می‌شود به گزیده‌ای از کنفرانس خبری سال‌ 2003 اشاره کرده است. وی در آنجا به خبرنگاران توضیح می‌دهد کارل روو و لویس اسکوترلیبی در این افشاگری شرکت نداشته‌اند. اما واقعیت چیز دیگری بود.
مک کلان می‌‌نویسد: مطابق با خلاصه موضوعات مطروحه در کنفرانس خبری سه‌شنبه، در حالی که چند نفر از مقامات رده‌ بالا از جمله؛ روو، لیبی، رئیس نهاد ریاست ‌جمهوری و شخص رئیس‌جمهوری در این جلسه حضور داشتند، من ندانسته، اطلاعات نادرستی را بیان کردم. خلاصه این کنفرانس در وب سایت انتشارات عمومی، منتشر و باعث طرح چنین پرسش‌هایی شد؛ چه اتفاقاتی در کاخ سفید افتاده است؟ تا چه اندازه بوش و چنی از این افشاگری مطلع بودند؟ مک کلان چندین سال در این زمینه تحقیق کرد و اغلب از پرداختن به این گونه سؤالات اجتناب می‌کرد.
در حالی که پاسخ دادن به این سؤالات بسیار سخت به نظر می‌رسد، مک کلان مقامات را تحریک می‌کند تا نسبت به وقایع گذشته پاسخگو باشند. دانا پرینو منشی مطبوعاتی کاخ سفید درباره این کتاب و اظهارات مک کلان گفت: خلاصه منتشر شده از کنفرانس مطبوعاتی روز سه‌شنبه که مک‌ کلان به آن استناد کرده است، چندان موثق نیست. همچنین او تاکید کرد که رئیس‌جمهوری هرگز به سخنگویان خود اجازه نداده و نمی‌دهد که اطلاعات نادرست را بیان کنند.
اما سخنان پلامه بر خلاف اظهارنظر دانا پرینو بود: انتشار اخبار کذب در جراید توسط اسکات مک‌ کلان من را بسیار عصبانی می‌کند. بسیار شوکه می‌شوم زمانی که مک کلان تائید می‌کند نه تنها کارل روو و اسکوتر لیبی به او گفته بودند که دروغ بگوید، بلکه دیک چنی، اندرو کارد، رئیس نهاد ریاست ‌جمهوری و همچنین شخص رئیس‌جمهوری، دستور داده بودند که او سخنان گمراه‌کننده‌ای ارائه کند.
مک کلان درخواست‌های مصاحبه در این ارتباط را قبول نمی‌کرد. با توجه به این که کتاب او با نام «‌چه اتفاقی افتاده؟» تا آخر آوریل منتشر نمی‌شود به نظر می‌رسد خلاصه کنفرانس مطبوعاتی سه‌شنبه، تنها یک برنامه تبلیغاتی جنجالی باشد. این کتاب به جزئیات موضوع و اینکه تا چه اندازه بوش و چنی در پشت‌پرده اتفاقات حضور داشته و یا از آن مطلع بودند، نپرداخته است. از طرفی این برنامه تبلیغاتی جنجالی دربرگیرنده انتقاداتی است که به دولت آمریکا وارد است.
سناتور چارز اسکامبر عقیده دارد که درست در زمانی که تصور می‌شود اعتبار کاخ ‌سفید (پس از این ماجرا) بیشتر از این نمی‌تواند تنزل یابد، گاف جنجالی دیگری رخ می‌دهد. در حالی که دولت بوش واقعیت را حتی از سخنگوی دولت خود پنهان می‌کند، چگونه مردم آمریکا می‌توانند انتظار شنیدن حقیقت را داشته باشند؟
در اواخر سال 2003 پس از این که مقامات آمریکا، تحقیق در خصوص موضوع افشاء شده را آغاز کردند، مک کلان به خبرنگاران گفته بود وی با کارل روو، مشاور عالی‌رتبه سیاسی بوش، و اسکوتر لیبی، رئیس نهاد ریاست‌ جمهوری، مذاکراتی داشته است. مک کلان در آن زمان اظهار داشت روو و لیبی که اعضای اصلی گروه ما در کاخ سفید را تشکیل می‌دهند، افراد جالبی هستند و به همین دلیل با آنها مذاکراتی داشتم. بنابراین با این پیشینه می‌توانستم بگویم که آنها در این افشاگری نقشی نداشتند.
واقعیت این است که هر 2 این افراد، در این ماجرا شرکت داشتند. روو یکی از منابع اطلاعاتی اصلی برای روزنامه بود که هویت پلامه را معرفی می‌کرد و لیبی نیز با خبرنگاران درخصوص این افسر سیا صحبت می‌کرد. دروغ‌پردازی‌های لیبی در مصاحبه‌ها منجر به محکومیت او شده بود. وی تنها شخصی است که مسئولیت اقداماتش را پذیرفته است.
پس از کنفرانس خبری تغییراتی در موقعیت مقامات کاخ ‌سفید به وجود آمد. بنابراین ارائه یک تصویر واضح از اتفاقات پشت‌پرده آن دوران، دشوار به نظر می‌رسید. بوش نیز از این افشاگری به عنوان یک جنایت یاد کرده و متعهد شد هر فردی که در این ماجرا شرکت داشته را اخراج کند.
مک کلان در مصاحبه امسال خود با سی.ان.ان هیچ اشاره‌ای به آگاهی بوش از شرکت داشتن روو و لیبی در این افشاگری، نکرد. وی به خبرنگاران گفت که او و رئیس‌جمهوری با توجه به اطمینانی که به روو و لیبی داشته، معتقد بودند که همه امور مسیر درست خود را طی می‌کند.
بیشترین درگیری بوش درخصوص این ماجرا، بعد از تخفیف در حکم مجازات 30 ماهه زندان برای لیبی بوده است. بوش این مسئله را تائید می‌کند که افرادی از کاخ ‌سفید در این افشاگری شرکت داشته‌اند. بوش در مخالفت با درخواست‌های مکرر برای تحقیق در این پرونده، آن را مختومه اعلام کرد.