*آیا چین، تایوان را تهدید میکند؟
**بله.
*این تهدید چقدر جدی است؟
**بستگی به نوع وضعیتی دارد که از آن صحبت میکنید.
واضح است که آنها برخی از سلاحهای خود را به سوی تایوان نشانه رفتهاند.
*بیش از هفتصد موشک را مستقیما به سوی تایوان هدفگیری کردهاند.
**بله. همین طور است. البته نه تنها تایوان بلکه جاهای دیگر نیز.
*آنها همچنین دست به یک سری تمرینهای نظامی زدهاند که بنابر گفته حکومت تایوان شبیهسازی دقیق حمله به تایوان است.
**درست است.
*شما با همه اینها موافقید؟
**من موافق نیستم ولی میدانم که هست.
*ولی صرف کردن پول برای پیشرفتهترین سیستم دفاع موشکی مستقر در پیشرفتهترین زیردریاییها که میتواند تایوان را قادر به نوعی معقول یا حداقل دفاع اولیه در برابر چین بکند، کجایش غیر معقول است؟
**اما طرح ضد موشکی توسط رفراندوم وتو شد. رئیس جمهور در ماه مارس دو سال قبل آن را به رفراندوم گذاشت. اگر او واقعا آن را میخواست نباید این کار را میکرد ولی به هر حال وتو شد. اما در مورد یکی از دو مسئله دیگر نوعی اجماع وجود دارد ولی نظرات دیگری نیز در این خصوص وجود دارد. این را هم باید درک کنید که مبلغ اولیه آن 18 میلیارد دلار بود وقتی خبر آن منتشر شد اغلب مردم- بر اساس نظرسنجیها- با آن مخالفت کردند. بنابراین وزیر دفاع مبلغ آن را از 18 میلیارد به 11 میلیارد کاهش داد. به همین دلیل بود که حزب ما تصمیم گرفت در پایان ماه جاری سیاست مخصوص به خود را در ایران مورد تدوین کند. این سیاست منطقی خواهد بود و قابلیتهای دفاعی مناسب تایوان را حفظ خواهد کرد.
*جوزف و رئیس شورای امور مربوط به سرزمین مادری (چین) در تایپه گفته است که حزب شما در 40 مورد مختلف با افزایش بودجه دفاعی مخالفت کرده است.
**همین طور است. 45 بار. به همین دلیل توانستیم آن را از 18 میلیارد به 11 میلیارد برسانیم و در نتیجه چندین میلیارد دلار ارزشمند در هزینههای کشور صرفهجویی کنیم.
*ولی در ضمن مدت زمان ارزشمندی نیز صرف این کار را کردید. در آغاز این گفتوگو با صدای رسا گفتید که بله تایوان در معرض جدی چین قرار گرفته است. حالا دیگر وقت زیادی برای هدر دادن ندارید.
**نه. ولی واقعیت این است که برنامه خرید تسلیحات در آوریل 2001 مورد موافقت رئیس جمهوری بوش قرار گرفت. اما حکومت دی پی پی تا سال 2004 هیچ اقدامی نکرد. آنها روند قضیه را سه سال به تاخیر انداختند. زیرا ما میخواهیم مطمئن شویم که تمام اقلام که خریده میشود با اهداف دفاعی تایوان تناسب دارند. ما نمیخواهیم پولمان را در جایی هدر دهیم که کمکی به دفاع از خود نخواهد کرد. اگر قرار باشد حزب مخالف با هیچ یک از تصمیمات دولت مخالفت نکند، این را دیگر دموکراسی نمیتواند نامید. حزب مخالف مسئولیت دارد که مطمئن باشد هیچ مبلغی بیمورد برای خرید تسلیحات صرف نمیشود.
*بگذارید دقیقتر صحبت کنیم. نظر شما در مورد بودجه دفاعی نهایی چیست؟
**خب، وقتی ما به خرید اسلحه از ایالات متحده فکر میکنیم باید به چهار عامل زیر توجه کنیم. اول از همه روابطمان با چین؛ دوم نیازهای دفاعیمان؛ سوم، توانایی مالیمان و چهارم، افکار عمومی، وقتی این طرح ابتدا در سال 2004 پیشنهاد شد بیشتر مردم با آن مخالفت کردند.
اما وقتی وزیر دفاع آماده باشد مبلغ مورد نظر را به طور قابل توجهی کاهش بدهد در این صورت افکار عمومی هم به تدریج عوض میشود جایی که شاید بتوان آن را بیشتر از قبل قابل پذیرش کرد. فکر میکنم این یک روند طبیعی در بحثهای مربوط به بودجه در مجلس است.
*در بهار 2005 چین قانون ضد جدایی را از تصویب گذرانید که آشکارا چین را متعهد میند که به تعبیر دقیق خودشان در پاسخ به هرگونه اعلام استقلال از سوی تایوان از «روشهای غیر صلحآمیز» استفاده کند.
**درست است.
*فکر میکنید تصویب این قانون به معنی نقض جدی وضعیت موجودی است که به مدت دههها میان تایوان و چین وجود داشته است؟
**من اولین نفر در میان شخصیتهای سیاسی تایوان بودم که غالبا با آن مخالفت کردم. در واقع از همان دسامبر 2004 شروع به مخالفت با آن کردم و گفتم که این حرکت کاملا غیر ضروری و ناعاقلانه است و قطعا موجب واکنش شدید مردم تایوان خواهد شد.
*اجازه بدهید چند لحظه در اینجا توقف کنیم. وقتی شما میگویید با این تصمیم چین مخالف هستید آیا به این معنی است که با نظر رئیسجمهور موافقید که چون چین وضعیت موجود را به هم زده است بنابراین ما هم باید اقدامات سیاسی خاصی انجام دهیم؟
**فکر می کنم باید مشخص کنیم که منظور از وضعیت موجود چیست؟ شاید دو طرف دو درک مختلف از این مسئله دارند.
*بگذارید دو مثال بزنم. شورای اتحاد و خطوط راهنمای اتحاد 15 سال است که در تایوان عمل میکنند. این دو اساسا اذعان میکنند که نهایتا و در بلندمدت تایوان در پی اتحاد دوباره با چین است البته یک چین متفاوت ولی چه فرقی میکند، بگوییم همان چین.
**درست است.