فرهاد مهدوی
ایران؛ روز به روز قدرتمندتر میشود و به قول «فرد هالیدی» ایران به جایگاهی از قدرت رسیده است که میتوان نام قدرت را بدون جایگزین منطقه را بر آن نهاد. وی همچنین معتقد است که آمریکا هزینه اشغالگری عراق را پذیرفته است. اما ایران در آنجا حکومت میکند (پایگاه واشنگتن پریزم). منابع قدرت منطقهای ایران که آمریکاییها به آن اشاره میکنند عبارتند از:
1-قدرت اقناعی ایران در مقابل پروپاگاندای رسانههای غربی
بعد از انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران یکی از اساتید ارتباطات دانشگاههای آمریکا به نام مجید تهرانیان که از طرفداران سلطه رسانهای است اعتراف کرد که منبر بر تلویزیون پیروز شد. منظور وی از تلویزیون پدرسالار رسانهها بود. وی گفت: این انقلاب در 27 سال قبل هم با همین رسانه پیروز شده بود. پیروزی منبر یعنی پیروزی تفکر اسلامیت و اعتقادات مذهبی بر جریانسازیهای کاذب رسانهای این درحالی بود که جریان امپریالیسم رسانهای با مدیریت پنتاگون، سازمان سیا و وزارت خارجه و شبکه «سخن پراکنی دولتی» (bbg) تلاشهای سازماندهی شدهای به نام دیپلماسی عمومی را برای ترمیم وجهه آمریکا آغاز کرده بودند. آنها در طرح خود حتی از انتشار هفتهنامههای محلی و شهرستانی نیز به عنوان ابزار تغییر وجهه نامطلوب آمریکا نام برده بودند.
2- تحکیم اقتدار سیاسی ایران در منطقه
در سطح منطقهای ایران در طول یک سال گذشته شاهد سه پیروزی انتخاباتی بود.
الف) در افغانستان قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان تصویب شد، در انتخابات پارلمانی همین کشور گروههای طرفدار ایران با کسب 70 درصد کرسیها در انتخابات پیروز شدند.
ب) حزبالله لبنان درانتخابات تیرماه 14 کرسی پارلمان لبنان را به طور خیرهکنندهای از آن خود کرد. این در حالی بود که آمریکا منتظر عدم استقبال مردم از این حزب بود تا در چارچوب قطعنامه 1559 حزبالله را از صحنه سیاسی و نظامی لبنان و منطقه حذف کند.
ج) دولت عراق پیشنویس قانون اساسی را تنظیم کرد و به رفراندوم گذاشت و با اکثریت آرا به تصویب رسید. در قانون اساسی عراق بر حقوق شیعیان و دین اسلام تاکید شده است و آنان را در جایگاهی قرار داده که در تاریخ عراق بیسابقه است.
برخی از دولتهای عربی مثل اردن از این تحولات پارلمانی به عنوان «هلالی شیعی» یاد کردند و آن را موجب قدرت گرفتن ایران در منطقه دانستند. دراین زمینه ریچارد کلارک رئیس سابق مبارزه با تروریسم در دولتهای کلینتون و بوش میگوید:
«اقدامات آمریکا پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر موجب تحکیم موقعیت ایران شده است.»
وی میافزاید: «ایران به اهداف دهه 80 خود که شامل خلع صدام حسین از قدرت، کسب حقوق سیاسی برای اکثریت شیعه عراق و دسترسی آزاده به اماکن مقدس شیعیان درکربلا و نجف بود نایل شده است.» (روزنامه یو.اس. ای. تودی) پایگاه اینترنتی اسپرسو چاپ ایتالیا هم در مطلبی در مورد جایگاه منطقهای ایران مینویسد: «احمدینژاد در مسیر دست یافتن به موقعیت هدایتکننده خاورمیانه و قسمتی از عربستان است.» تهران فهمیده است که دشمن تاریخیاش یعنی آمریکا توان مخالفت با حرکات ایران در سطح منطقه را ندارد. فیالواقع حضور ایران در عراق آنچنان مستحکم است که وزیر خارجه ایران در واکنش به پیشنهاد وزارت خارجه امریکا مبنی بر نشستن بر سر میز مذاکره و بحث در مورد چگونگی ورود اسلحه و نیرو با یک جواب منفی و خشک موضع خود را مشخص میکند.
3) افزایش توان دفاعی و تهاجمی ایران
اگر چه به ظاهر کشورهای اطراف ما توسط نیروهای آمریکا اشغال سیاسی یا نظامی شدهاند. اما به اعتقاد تحلیلگران طرفدار آمریکا این سبب نمیشود که آسیبپذیری ایران نیز افزایش یافته باشد.
پایگاه اطلاعرسانی « South Asia Analysis Group» در مطلبی با عنوان برخورد سیاسی استراتژیک به جای حمله نظامی مینویسد: آمریکا برای دستیابی به اهدافش علیه ایران فقط دو گزینه نظامی دارد:
الف- جنگ محدود: این جنگ فقط برای دستیابی به اهداف محدود استراتژیک انجام میشود. در این حالت توان هستهای ایران نابود شده وزرادخانه موشکی و قوای دریایی کاهش مییابد. اگر چه امریکا میتواند با موفقیت به هر دوی این اهداف دست یابد اما عواقب و پیامدهای زیر را به دنبال خواهد داشت:
- با این حملات نمیتوان حکومت را تغییر داد.
- تأسیسات هستهای ایران آنقدر پراکنده و به شدت حفاظت شده است که نابودی کامل آن ممکن نیست و اگر هم تخریب شوند دوباره ساخته میشوند.
- در پی این حملات ناامنی تنگه هرمز و فعالیت علیه تاسیسات تولید نفت عربستان و عراق از گزینههای ممکن خواهد بود.
- ناامنی و بیثباتی در خلیج فارس کشورهای متحد آمریکا و میزبان نیروهای نظامی این کشور را با مشکلات بسیاری رو به رو میکند.
ب- جنگ متعارف: جنگ متعارف از پیشنهادات تندرویهای امریکا است. اما نکته این جاست که آمریکا نیروی انسانی لازم برای چنین جنگ گستردهای را ندارد. در چنین جنگی آمریکا از حمایت کشورهای اسلامی غرب آسیا محروم است. همچنین باتلاق عراق عاملی بازدارنده برای هرگونه ماجراجویی نظامی آمریکا علیه ایران است.