مجله هفتگی پاراد در گزارشی به بررسی فهرست رهبران دیکتاتور جهان پرداخت و در گزارش خود تأکید کرده است که دیکتاتورهای جهانی حکومت مستبد خود را بر روی مردمان خود تمرین میکنند و نمیتوان آنان را با ابزارهای قانونی از حکومت خلع کرد و این حقیقت انکارناپذیر نقض حقوق بشر در جهان است. در گزارش این مجله که یکشنبه هر هفته منتشر میشود، نام بسیاری از دیکتاتورهای جهان آورده نشده است اما این بدان معنا نیست که آنان از مواضع حکومتی خود کوتاه آمدهاند بلکه رهبران دیگری در جهان، با نقض حقوق بشر از آنان پیشی گرفتهاند و رتبههای بهتری را در فهرست دیکتاتورهای برتر جهان اختصاص دادهاند. به نوشته این مجله، فهرست دیکتاتورهای برتر جهان طبقه گزارشهای سازمان بینالمللی نظیر کمیته بازرسان حقوق بشر، سازمان گزارشگران بدون مرز (RSF) و خانه آزادی تهیه شده است. در این گزارش آمده است: در حال حاضر دیکتاتوریهای جهانی حکومت مستبد خود را بر روی مردمان خود تمرین میکنند و نمیتوان آنان را با ابزارهای قانونی از حکومت خلع کرد و این حقیقت انکارناپذیر نقض حقوق بشر در جهان است. سه دیکتاتور برتر جهان در سال گذشته میلادی همچنان به تجاوزهای خود ادامه می دهند و در لیست سال 2006 نیز یکهتاز هستند، ولی پرویز مشرف رییسجمهور پاکستان و معمرالقذافی رهبر حکومت لیبی در لیست 10 دیکتاتور برتر جهان قرار نگرفتهاند؛ این بدان معنا نیست که آنان از مواضع حکومتی خود کوتاه آمدهاند بلکه رهبران دیگر جهان با نقض حقوق بشر از آنان پیشی گرفتهاند. عمرالبشیر رهبر 62 ساله سودان که از تاریخ 1989 میلادی حکومت را در دست دارد، همچنان در صدر این لیست قرار دارد. از فوریه سال 2002 میلادی به خاطر مبارزات قومی و مذهبی، البشیر حدود 180 هزار فرد بیگناه در دافور واقع در جنوب سودان کشته و بیش از 2 میلیون نفر نیز بیخانمان شدند. ولی خوشبختانه ارتش عمرالبشیر و گروههای شبه نظامی دارفور مدتی است که از آتش زدن روستاهای این منطقه دست کشیدهاند. گزارشها حاکی است که اکنون به اردوگاهها حمله میشود و در حالی که بیشتر رسانهها این اقدام را یک تراژدی انسانی نامیدند، عمرالبشیر از پذیرش هرگونه مسؤولیت شانه خالی میکند. در سال گذشته میلادی، البشیر با امضای قرار داد صلح با گروههای شورشی در جنوب این کشور به رهبر آنان جان گرانگ اجازه داد تا به عنوان سخنگوی ملی مذاکره کند ولی گرانگ در جولای خمان سال بر اثر سقوط هلیکوپتر کشته و البشیر به اشغال سرزمینهای جنوبی ادامه میدهد. کیم جونگ ایل رهبر 63 ساله کره شمالی که از سال 1994 قدرت را در دست دارد، پس از البشیر در رتبه دوم جای گرفته است. زمانی که بسیاری از رهبران جهان تلاش خود را بر قطع برنامههای هستهای این کشور متمرکز کردهاند، وی به شدت مردم خود را کنترل میکند کره شمالی همچنان در آخرین لیست شاخص آزادی مطبوعات قرار دارد و براساس گزارش خانه آزادی، این کشور برای سی و چهارمین سال پیاپی به عنوان بدترین قدرت از نظر آزادیهای سیاسی و مدنی شناخته شده است. در حال حاضر تخمین زده میشود که 250 هزار نفر از مردم این کشور در اردوگاهها در بازداشت به سر میبرند و بنابر گزارش سازمان جهانی خوایار و کشاورزی ملل متحد (FAQ)، بسیاری از مردم کره شمالی از سوءتغذیه رنج میبرند. بنابراین گزارش، میانگین قد کودکان 7 ساله کره شمالی نسبت به کودکان کره جنوبی تقریبا 16 سانتیمتر کوتاهتر و وزن آنها حدوداً 10 کیلوگرم کمتر است. در رتبه سوم این فهرست، تان شو رهبر 72 ساله برمه (میانمار) که از سال 1992 زمامدار این کشور است، قرار دارد. وی در سال 2005 میلادی بدون هیچ ترسی اعلام کرد که دولت خود را از رانگون به مدت 120 سال پایتخت این کشور بوده است، به پیان مانا منتقل میکند، برمه در جهان به استفاده از کودکان به عنوان سرباز معروف است و رهبران برمه کارگران را به شرکت در بازسازیهای این کشور مجبور میکنند. دولت برمه، آنگ سان سوکی برنده جایزه صلح نوبل سال 1991 میلادی را دستگیر کرده و تان شویه عنوان شدیدترین مخالف وی مدت بازداشت وی را شش ماه افزایش داد. رابرت موگابه رهبر 81 ساله زیمباوه که در سال گذشته رتبه نهم را به خود اختصاص داده بود، درمقام چهارم این لیست جای گرفته است. زندگی در زیمباوه هر روز بدتر میشود و این کشور با بالاترین میزان تورم (حدود 80 درصد) بیشترین میزان بیکاری و بالاترین رقم مبتلایان به ایدز در جهان را به خود اختصاص داده است. میزان طول عمر در این سرزمین از سال 1989 میلادی تاکنون از 62 به 38 سال کاهش یافته است. از زمانی که موگا به اعلام کرد که متحدان سیاسی وی نباید پیشینه کشاورزی داشته باشند، این صنعت با شکست رو به رو شد و با اجرای طرح حذف فساد حدود 700 هزار تن مجبور به ترک خانه و یا شغلهایشان شدند. در آن زمان مقامات محلی اعلام کردند که این اقدام دولت زیمباوه برای سرکوبی اعتراضات اقتصادی بوده است. اسلام کریم اف رییس جمهور 67 ساله ازبکستان رتبه پنجم این فهرست را به خود اختصاص داده است. وی که از سال 1990 میلادی زمام قدرت را به دست گرفته است، در گزارش سال گذشته در رتبه پانزدهم جای داشت. دولت کریماف تا سال 2005 میلادی، زندانیات خود را به شدت شکنجه میکرد ولی در 13 میسال گذشته میلادی وی دستور کشتار بسیاری از زندانیان این کشور را صادر کرد. در حال حاضر در شهر آندیجان این کشور، حدود 23 تاجر در زندان به سر می برند و منتظر آغاز دادگاه محاکمه خود هستند. حدود 10 هزار نفر از مردم ازبکستان برای بازگو کردن مشکلات خود به مقامات این کشور در محلی تجمع کردند ولی کریماف ارتش را به آنجا فرستاد و شماری از مردان زنان و کودکان کشته شدند. در سال 2003 میلادی طبق طرح ارایه شده توسط کریم اف وی و خانوادهاش از بازجویی مصون شدند. هوجین تائو رییسجمهوری 63 ساله که از سال 2002 تاکنون عهدهدار مسؤولیت در جمهوری خلق چین است، در رتبه ششم قراردارد، وی در سال گذشته نفر چهارم لیست ناقضان حقوق بشر قرار داشت. اگر چه بسیاری از مردم چین از مزایای آزادسازی اقتصادی در این کشور بهره برده و ثروتمند شدند، حدود 150 میلیون تن از چینیها اکنون با حقوق کمتر از یک دلار در روز زندگی میکنند.
در حال حاضر بین 250 تا 300 هزار مخالف سیاسی بدون هیچ محاکمه در زندانهای چین به سر میبرند و تنها 5 درصد از دادگاههای این کشور با حضور شاهدان برگزار میشود و میزان جنایات در این کشور وجود ندارد و دولت چین به شدت مطبوعات، ایمیلها، گفتوگوهای تلفنی و فکسها را کنترل میکند و برای برگزاری المپیک2008 در این کشور حداقل 400 هزار نفر از مردم پکن از خانههای خود بیرون رانده خواهند شد. پادشاه 82ساله عربستان سعودی که از سال 1995 تاکنون، به دلیل بیماری ملک فهد بن عبدالعزیز آل سعود زمام این کشور را بر عهده دارد، در فهرست رهبران دیکتاتور جهان رتبه هفتم را به خود اختصاص داده است. ملک عبداللهبن عبدالعزیز آلسعود پس از مرگ فهد در سال 2005 میلادی توانست به طور رسمی قدرت را در این کشور بر عهده بگیرد. مذاکرات تلفنی در این کشور ضبط میشود و استفاده از تلفنهای همراه دوربیندار در این کشور ممنوع است. مردم عربستان سعودی اجازه صحبت با رسانههای خارجی را ندارند و تمامی شهروندان یک کشور باید مسلمانان باشند و طبق گزارشهای بینالمللی، پلیس عربستان اجازه دارد که خلافکاران این کشور را بدون محاکمه مجازات کند. زنان عربستان نمیتوانند با مردانی که خویشاوند آنان نباشند، در خیابان رفت و آمد کنند و حقوق زنان در این کشور رعایت نمیشود. صفر مراد نیازاف رهبر 65 ساله ترکمنستان که در سال گذشته رتبه هشتم را در این لیست به خود اختصاص داده بود، همچنان در جایگاه هشتم ایستاده است. وی که از سال 1990میلادی رییس جمهور ترکمنستان است، شدیدترین قوانین را در کشور خود اجرا میکند. به طور مثال میتوان به ممنوعیت استفاده از رادیو در اتومبیل در خیابانها و یا ممنوعیت پخش موسیقی از طریق تلویزیون و یا حتی در مجالس عروسی اشاره کرد. وی همچنین تمامی پارکهای ملی و کتابخانهها را تعطیل کرده است. نیازاف با اخراج 150هزار تن از کارمندان بخش این کشور ، گروهی از مددکاران بیتجربه ارتش را در سمتهای پزشکی گمارد. وی تمامی بیمارستانهای خارج از پایتخت این کشور را تعطیل کرد و به پزشکان دستور داد با زیر پا گذاشتن سوگند پزشکی خود، از سیاستهای وی پیروی کند. تئودور اوبیانگ انگوما رییسجمهور گنیه استوایی که از سال1979 مسئول هدایت این کشور است، رتبه نهم را در بین 10 دیکتاتور جهان به خود اختصاص داده است. اوبیانگ 63ساله، 25سال گذشته پس از پسرعموی خود توانست زمام امور این کشور کوچک آفریقایی را در دست بگیرد. طبق گزارش بازرسان سازمان ملل متحد، شکنجه یک ابزار معمولی در بازجوییهای این کشور محسوب میشود. در گینه استوایی، آزادی بیان، کتابفروشی و یا روزنامه وجود ندارد و تنها رادیوی خصوصی این کشور متعلق به پسر اوبیانگ است. از زمان کشف نفت در سال 1995، اوبیانگ حدود 700میلیوندلار در بانکهای آمریکایی پسانداز کرده و این در حالی است که ساکنان این کشور با حقوق کمتر از یک دلار زندگی میکنند.