موقعیت حساس برای ایران و روسیه

این طرح در زمانی مناسب قابل بررسی است تا اهداف آن کاملا مشخص شود.
آنچه که مسلم است اروپا و آمریکا منظر این هستند که ایران طرح روسیه را نپذیرد تا از این طریق، روسیه را وارد یک اجماع ناخواسته علیه یاران کند.
اروپا خوب می داند که غنی‌سازی اورانیوم در روسیه یا در خاک هر کشور دیگری،‌ به معنای توقف غنی‌سازی اورانیوم در ایران است. بنابراین به همان دلایلی که نباید غنی‌سازی را متوقف کنیم،‌ به همان دلایل نیز نباید در خاک کشوری غنی‌سازی داشته باشیم.
پیشنهاد روسیه با برسی و اصلاح در درازمدت می‌تواند زمینه‌های مشارکت هسته‌ای دیگر کشورها را در ایران فراهم کند.
می تواند همزمان طرحهای مشترکی را در ایران و روسیه پیگیری و اجرا کرد.
در وضعیت کنونی باید با آگاهی و تدبر مساله پیش آمده را حل کرد. طرح روسیه نیز می‌تواند هم تهدید باشد هم یک فرصت.
تهدید از این جهت که ممکن است حق دستیابی به فناوری غنی‌سازی اورانیوم از ایران گرفته شود.
اما با رایزنی‌های مدبرانه می توان این طرح را بر مبنای اولیه ارتقای فناوری داخلی با مشارکت طرفهای خارجی قرار داد.
در حال حاضر معطل کردن طرحی که اروپا و آمریکا بی‌صبرانه منتظر پاسخ یک‌وجهی آری یا نه هستند در جهت منافع ملی ماست. ما امیدواریم هیات مذاکره‌کننده شورای عالی امنست ملی و وزارت خارجه مدبرانه تصمیم قبیل خود مبنی بر حفظ حقوق ایران در دستیابی به فناوری هسته‌ای را پیگیری کنند.
روسیه در تاریخ دیپلماسی خود با ایران، همواره براساس منافع ملی خود تصمیم گرفته است،‌نه براساس منافع ملی ایران.
روسیه این بار می‌توانست بسیار هوشیارانه‌تر از گذشته در جهت تامین منافع ملی کشور خود حرکت کند. دادن این طرح تیغ دولبه‌ای است که هم دست را می‌برد و هم شی‌ء را بنابراین روسیه باید متوجه باشد که اگر از خط تدبیر منحرف شود، دست خودش نیز بریده می‌شود.
روسیه باید متوجه باشد که وارد حوزه9 برنامه‌ریزی‌های آمریکا و اسرائیل نشود. امنیت در منطقه تفکیک‌ناپذیر نیست.
امنیت روسیه، ایران،‌ عراق و همه کشورهای منطقه به هم گره خورده است و منافع دو طرف در تعامل‌های دوجانبه تامین می‌شود.
این طرح در نهایت می‌تواند به اجرای طرحی مشترک در خاک 2 کشور تبدیل شود. تا هم به تقویت اعتماد جهانی نسبت به فعالیت های صلح‌آمیز ایران کمک کند و هم منافع و حقوق ایران را در برگیرد.