متن لایحه قرارداد الحاقی نفت

این لایحه ظرف چند روز آینده تقدیم مجلس میشود
دیشب در هیات دولت لایحه موافقت‌نامه‌های جدید ایران و کنسرسیوم در مورد افزایش مالیات نفت از 50 درصد به 55 درصد و همچنین افزایش قیمت نفت خام سنگین‌، به تصویب رسید این لایحه در روزهای آینده تقدیم مجلس شورای ملی خواهد شد قرارداد جدید در مورد قیمت به شرح زیر است:
الف ـ دولت شاهنشاهی ایران و شرکت ملی نفت ایران موافقت دارند که این قرارداد الحاقی سوم بعنوان یک ترتیب منصفانه و مناسب و قطعی کلیه امور راجع به مبنای احتساب مالیات مربوطه و میزان قیمت‌های اعلان شده تا تاریخ 23 آبان‌ماه 1349 (14 نوامبر 1970) محسوب می‌گردد.
در نتیجه این توافق دولت شاهنشاهی ایران و شرکت ملی نفت ایران قبول می‌نمایند که قیمت‌های فروش هر یک از شرکتهای بازرگانی در تمام مدت قبل از 23 آبان‌ماه 1349 طوری بوده است که تعهدات آنها بموجب ماده 25 قرارداد اصلی ایفا شده است.
اعضای کنسرسیوم تائید مینمایند که موافقت ایران و شرکت ملی نفت ایران بنحوی که فوقا ذکر گردیده فقط ناظر و موثر بر دوره بیش از 23 آبانماه 1349 می‌باشد.
بهای اعلان شده
ب‌ـ هیچیک از مواد مندرجه در این موافقتنامه نباید طوری تعبیر و یا بکار برده شود که بوضع هر یک از طرف‌های قرارداد در مورد بهای اعلان شده نفت خام پس از تاریخ 23 آبانماه 1349 به نحوی از انحاء لطمه‌ای وارد آورده و یا موثر واقع شود.
3- این قرارداد الحاقی سوم بمنزله جزئی از قرارداد اصلی محسوب میشود و باستثناء تغییراتی که صریحاً در این قرارداد ذکر گردیده مقررات «قراردادها» کاملاً باعتبار خود باقی خواهد بود.
4- این قرارداد الحاقی سوم پس از تصویب مجلسین و توشیح اعلیحضرت همایون شاهنشاه آریامهر از تاریخ 23 آبان‌ماه 1349 بمرحله اجرا گذارده میشود.
طرف دیگر
شرکت‌های نفتی که در این قرارداد از آنها بعنوان «طرف دوم قرارداد» یاد شده است عبارتند از:
گلف اویل کورپوریشن
موبیل اویل کورپوریشن
استاندارد اویل کمپانی
استاندارد اویل کمپانی آو کالیفرنیا.
تکزاکواینکوریویتد
دی بریتیش پترولیوم کمپانی لیمتید
شل پترولیوم ان‌ـ وی
کمپانی فرانسرده پترول
گالف اینترناشنال کمپانی
موبیل اویل ایران اینکور پوریتد
اسوتریدینک کمپانی آوایران
ایران کالیفرنیا اویل کمپانی
تکزاکو ایران لیمیتد
ندرلند زایر انزاردولی هاندل ماتشاپای
اویل تردیدینک کمپانی (ایران) لیمیتد
آمریکن ایندی پندنت اویل کمپانی
آتلانتیک ریچفیلد کمپانی
کنتینانتال اویل کمپانی
گتی اویل کمپانی
دی سیگنال کمپانیز اینکور پورتید
دی استاندارد اویل کمپانی (اوهایو)
آمریکن ایندی پندنت اویل کمپانی آوایران
آرگو ایران اینکورپوریتد
گتی ایران لیمیتد
کالتکس (ایران) لیمیتد
سان جا سینتوایسترن
کورپوریشن
سیگنال (ایران) پترولیوم کمپانی
ساهاپو ـ ایران تریدینک اینکور پوریتد
افزایش مالیات
قرارداد جدید در مورد افزایش مالیات نفت از 50 درصد به 55 درصد نیز بشرح زیر است:
نظر باینکه در جلساتی که در اکتبر 1970 در لندن و در نوامبر 1970 در تهران بین نمایندگان طرفین تشکیل گردید موارد چندی مربوط بمبانی محاسبه مالیاتی و میزان قیمت‌های اعلان شده شرکت‌های بازرگانی در ایران مطرح و مورد مذاکره قرار گرفت. بنابراین بین طرفین بشرح زیر توافق بعمل آمد:
1- با وجود مقررات مندرج در قرارداد فروش نفت و گاز مصوب هفتم آبانماه 1333 (قرارداد اصلی) که بانضمام کلیه توافقها و قراردادهای بعدی مربوطه ذیلاً بعنوان هیدروکربورها که در ایران تولید یا از ایران صادر می‌شود. یا از راه فروش حقوق و منافع آن شرکتها نسبت به نفت یا هیدروکربورهای مزبور و یا از طریق اداره عملیات تولید یا تصفیه نفت یا هیدروکربورهای دیگر تحصیل می‌شود مالیات خود را بماخذ 55 درصد درآمد ویژه (یعنی پنج درصد اضافه بر نرخ پنجاه درصدی که تا تاریخ اجرای این قانون مشمول آن بودند) خواهند پرداخت و حق استفاده از نرخهای کمتر از نرخ حداکثر مقرر در ماده 134 این قانون و معافیتهای مقر در فصل سوم از باب اول این قانون را نخواهد داشت.
شرکتهای مزبور تابع نرخ مالیاتی یا مالیات اضافی دیگری جز آنچه در این ماده پیش‌بینی شده است نخواهند بود. هیچگونه پرداخت مشخص یا پرداخت‌های مشابه دیگر که از بابت نفت خام بدولت یا بشرکت ملی نفت ایران یا هر هیئت دیگر بنمایندگی دولت صورت گرفته باشد از مبلغ مالیاتی که بموجب شرح بالابر درآمد ویژه شرکتهای مذکور تعلق می‌گیرد کسر نخواهد شد لیکن در مورد نفت (بجز نفت خام) و سایر هیدروکربورها از لحاظ وصول مالیات مبلغی معادل پرداختهای مزبور کسر خواهد شد و کسر مبلغی معادل با پرداخت‌های مزبور که بدین ترتیب اجازه داده شده است بیش از یک بار ممکن نخواهد بود.
درآمد ویژه
درآمد ویژه شرکتهای مزبور برای هر مدت عبارت خواهد بود از تفاوت بین درآمد ناویژه حاصل در ایران و هزینه‌های مربوط با تحصیل آن درآمد طبق روش معمول حسابداری که بطور یکنواخت اجرا خواهد شد تعیین خواهد گردید. هنگام احتساب درآمد ویژه این قبیل شرکتها هزینه‌های زیر بدون توجه به مقررات مواد دیگر این قانون در هر جا که انجام شده باشد قابل کسر خواهد بود.
الف‌ـ هزینه شرکت در مورد کالاهای فروخته شده یا خدمات انجام شده آن شرکت مربوط به انجام عملیاتش در ایران.
ب‌ـ مخارجی که توسط شرکت (بغیر از پرداخت مشخص یا پرداخت دیگری از آن قبیل که برای آن بموجب مقررات قبلی مندرج آن در این ماده جهت قبول هزینه پیش‌بینی شده) برای انجام عملیاتش در ایران انجام می‌شود و بدون اینکه عمومیت این مخارج محدود گردد شامل هزینه اداری و عمومی و هزینه‌های تاسیس و اعانات و کرایه‌ها و سایر خرج‌هایی که برای استفاده از هر دارائی لازم باشد می‌گردد و کلیه این کسورات بایستی متکی باسناد مثبته باشد.
ج- مبلغی معادل با هر پرداخت مشخص یا هر پرداخت دیگری از آن قبیل که توسط آن شرکت بابت نفت خام بعمل آمده باشد یا در صورتیکه آن شرکت بجای تمام یا قسمتی از این قبیل پرداختها نفت خام تحویل داده باشد مبلغی معادل با آن قسمت از پرداختهای مذکور که ممکن است نقداً تادیه شده باشد بعلاوه ارزش خامی که بدین نحو تحویل شده است بر مبنای بهای اعلان شده مربوط منهای هر تخفیفی که به آن تعلق گیرد.
د‌ـ هر سال مبلغ معقولی به عنوان استهلاک فرسودگی و متروک شدن و تمام شدن و تهی شدن بمنظور استهلاک هزینه‌های سرمایه‌ای که توسط شرکت در مورد عملیاتش در ایران انجام شده.
خسارت
ه- زیانهای متحمله در مورد انجام عملیات شرکت در ایران مشروط بر آنکه توسط بیمه یا بنحو دیگری جبران نشده باشد، این خسارت بدون اینکه عمومیت آنچه را که در بالا ذکر شده بهیچوجه محدود نماید شامل مطالبات غیرقابل وصول و زیانهای ناشیه از دعاوی خسارت بر علیه شرکت و زیان ناشیه از خسارات وارده به ذخایر تجارتی یا هرگونه دارائی که در ایران برای انجام عملیات شرکت استعمال شود یا انهدام یا از دست دادن آنها خواهد بود.
مقررات فصل چهارم از باب اول این قانون، هزینه‌های قابل قبول مندرج این ماده را محدود نخواهد کرد.
تبصره‌های (1) و (2) الحاقی بماده 173 که بموجب ماده واحده مصوب 24 اسفند 1348 مقرر گردیده است کماکان بقوت خود باقی و مجری خواهد بود مگر در مواردی که بموجب قراردادهای مصوب مجلسین بنحو دیگری تصریح شده باشد. محتویات حسابهای شرکت‌های مزبور در صورتیکه صحت آنها توسط محاسبین قسم خورده گواهی شده باشد مورد قبول وزارت دارائی بعنوان صحیح از نظر تعیین درآمد خالص مشمول مالیات بر درآمد خواهد بود.
مفاد این ماده اصلاحی از تاریخ 23 آبان 1349 قابل اجرا خواهد بود.