امیرنشین کویت با مساحتی معادل 17 هزار و 818 کیلومتر مربع و جمعیت اندکی بیش از دو میلیون نفر از کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس است که از شمال به کشور عراق و از جنوب به عربستان سعودی محدود میشود. در کشور کوچک ولی با نفوذ کویت، بیش از 65 درصد جمعیت اهل تسنن هستند و حدود 35 درصد شیعه به اندازه اهل تسنن در انجام مراسم مذهبی خود آزادند. در این کشور آزادیهای مذهبی بسیار محترم است و آداب و رسوم اجتماعی آن موجبات دوستی و صمیمیت میان آحاد مردم را فراهم آورده است.
امتیازات حکومتی و سیاسی در جای خود محفوظ است ولی شیوخ کویت که خاندان حاکم آن کشور هستند به سادگی در دیوانیههای مردمی (محل اجتماعات دوستانه سرشناسان) حضور مییابند و به همین سادگی نیز مردم به دیوانیههای آنها راه پیدا میکنند و میتوانند مشکلات خود را با مسوولین در میان گذارند. گهگاه دیده شده که شخص دوم مملکت یعنی ولیعهد، در مجالس ختم شرکت میکند و قراول و بساولی نیز به صورت محسوس با خود به همراه ندارد. حسینیهها و مساجد شیعه مورد احترام خاص حکومت است و عالمان شیعی بسیار محترم و در عین حال بانفوذ در ارکان دولت و مجلس هستند.
متاسفانه در روزهای اخیر اتفاقی رخ داد که در تاریخ کویت سابقه نداشته است و وزارت اوقاف این کشور حجتالاسلام «سیدمحمدباقر مهری» عالم مبرز شیعی و دبیرکل تجمع روحانیون شیعه و امام مسجد امام علی(ع) را از خطابه ممنوع کرد! یکی از نمایندگان مجلس به نام «ولید طباطبایی» که از وهابیون معروف کویت است خواستار چنین اقدامی از طرف وزارت اوقاف شد.
این اقدام در پی درخواست «سیدمحمدباقر مهری» از شاگردان بنام و برجسته شهید «آیتالله محمدباقر صدر» از دولت کویت مبنی بر اینکه به جای ذکر تاریخ افراد خونریزی همچون «حجاج ابنیوسف ثقفی» و «یزید بنمعاویه»، ذکر تاریخ و سیره اهل بیت(علیهمالسلام) را در مدارس تدریس کنند، انجام شده است.
وزیر اوقاف کویت نیز به این خواسته غیرقانونی و غیرشرعی جامه عمل پوشانده است.
نکته حائز اهمیت این است که امروز شخصی در راس حکومت کویت قرار گرفته که حدود سه دهه در راس مشاغل دیپلماتیک این کشور بوده است.
از امیر جدید کویت در ابتدای حکومتش انتظار میرود که اجازه ندهد عالمان برجسته شیعه این چنین مورد اهانت و محدودیت قرار گیرند.
بدون شک انتظار شیعیان کویت از امیر جدید خود این است که نگذارد اولین نقطه سیاه در روابط دوستانه خاندان آل صباح و شیعیان شکل بگیرد.