گروه بینالملل، سیدعماد حسینی:
پایان دور اول از انتخابات پارلمانی مصر شاخصهای جدیدی را در ساختار سیاسی مصر نمودار کرد؛ ساختاری که به گفته برخی از کارشناسان میتواند خبر از شکلگیری راهبرد جدیدی از اصلاحات در چارچوب سیاسی مصر یا به شکل و گونهیی دیگر خبر از وقوع اصلاحاتی بنیادی در تفکرات اخوانالمسلمین به عنوان قدرتمندترین گروه پیروز پس از حزب ملیگرای حاکم بر این کشور میدهد. به اعتراف مسوولان حزب حاکم در مرحله اول از انتخابات سه مرحلهیی مصر گرچه با یاری گرفتن از نامزدهای پیروز منشق شده از حزب موفق شدند کرسیهای خود را در پارلمان ظرف چند ساعت از 67 کرسی به 113 برسانند، اما بطور حتم شکست بیش از 100 نامزد از آنها گواهی بر شکستی بزرگ در برنامههای تبلیغاتی و سیاسی این حزب دارد.
حزب حاکم تنها طرف شکست خورده در این انتخابات نبود، بلکه سکولاریستهای مخالف دولت به رهبری ایمن نور که از ائتلاف چند حزب و گروه مخالف ادامه ریاستجمهوری حسنی مبارک تشکیل شده و ادعای حمایت امریکا و غرب را از خود دارند هم جزو بازندگان بزرگ این مرحله از انتخابات محسوب میشوند به نحوی که تنها21 کرسی را در این دور به خود اختصاص دادند. این پیروزی کمرنگ نشان داد که این گروه و جریانها پایگاه محکمی در جامعه مصر نداشته و غرب و امریکا (در صورت صحت ادعای آنها) نمیتوانند برای تغییر و انجام اصلاحات در مصر روی آنها حساب ویژهیی باز کند. حزب حاکم این کشور کسب34 کرسی در مرحله اول از انتخابات توسط اخوانالمسلمین را حتی در کابوسهایش هم تصور نمیکرد. به اعتراف اکثر قریب به اتفاق کارشناسان عرب، انتخابات پارلمانی مصر را باید نقطه عطفی در روند سیاسی مصر توصیف کرد. با وجود تمامی انتقاد صورت گرفته از سوی محافل جهانی در مورد کندی اصلاحات در این کشور اما پیشرفتهای بزرگی در زمینه حضور مخالفان در صحنه سیاسی حداقل به شکل ظاهری آن تا این مرحله از انتخابات مشاهده میشود. در وی دیگر معادله، قدرت گرفتن اخوانالمسلمین را هم میتوان یکی از ویژگیهای بیاد ماندنی از روند سیاسی مصر دانست.
به گزارش منابع خبری کسب 7/20 درصد از کرسیهای اختصاص یافته در مرحله اول انتخابات مصر یک پیروزی بینظیر برای اخوانالمسلمین است که تا چند سال پیش مهمترین دشمن داخلی دولت حسنی مبارک محسوب میشدند. به اعتقاد کارشناسان با توجه به این که اخوانالمسلمین تنها 65 نامزد را در این انتخابات وارد صحنه کرده است کسب34کرسی آنهم در این مرحله به معنای موفقیت 65 درصدی برای این گروه اسلامگرا محسوب میشود. گرچه شاید برافراشتن شعار اسلام راهحل است. برای این گروه سنتی و بنیادگرای سابق چهره اسلامی در قالبهای نوین نیز نقش عمدهیی در این پیروز ایفا کرد. این نخستین بار است که یک حزب و دسته میتواند این میزان از کرسیها را در پارلمان مصر که عملا در قبضه حزب ملی حاکم بوده است، به دست آورد.
شکست نامزدهای حزب حاکم از گارد قدیمی گرفته تا شخصیتهای نوگرا در مرحلهیی از انتخابات که اکثر رهبران حزب قبلا آن را زنگ تفریح حزب اعلام میکردند نشان از اوج تحولات ایجاد شده در داخل جامعه مصر دارد، زیرا حزب حاکم که حسنی مبارک را در راس هرم خود داشته و جمال مبارک و فتحی سرور نظریهپردازان قدیم جدید آن محسوب میشوند در مناطقی شکست را متحمل شد که روزگاری پایگاه اصلی قدرت حزب محسوب میشد و بطور سنتی به حزب ملیگرا رای میداد.
این مساله میتواند به خودی خود نوید رقابتی سرسختانهتر را در مرحله دوم انتخابات – که در 20 نوامبر برگزار میشود – بدهد. حزب حاکم که علیرغم کسب اکثریت تور چنین شکستی را نداشت میخواهد تمامی توان خود را برای ضربه زدن به اخوانالمسلمین به کار گیرد. این در حالی است که استانهایی که در مرحله دوم، انتخابات در آن برگزار میشود مرکز ثقل حضور اخوانالمسلمین در آن است. اخوانالمسلمین که اکنون رقیب جدی حزب حاکم محسوب میشود، خود را برای این رویارویی بسیار سخت آماده کرده است و 60 نامزد خود را برای این دور وارد صحنه کرده و پیشبینی میکنند حداقل40 درصد از آنها را به مجلس بفرستند. محمد السید حبیب جانشین رهبر اخوانالمسلمین در این رابطه گفت: ما با تمام قوا خود را برای مرحله دوم انتخابات برای تحقیق نتایج بهتر از مرحله اول آماده کردهایم. از این رو میتوان گفت: در استانهای، غربیه، اسکندریه، بحیره و پورت سعید که اخوانالمسلمین در دور قبلی پارلمان هم نمایندگانی را از آنجا به مجلس فرستاده بود بطور حتم رقابت سرسختانهیی بین آنها و حزب حاکم شاهد خواهیم بود.
اکثر رسانهها از تاکتیکهای جدید اخوانالمسلمین در کسب این پیروزی سخن گفتند.
در این چارچوب در پی بروز شایعاتی مبنیبر وقوع تقلب در انتخابات اخوانالمسلمین با برگزاری تجمعهای گسترده در برابر مراکز شمارش آرا از حضور گسترده مردم به عنوان اهرم فشاری قدرتمند مقابل این طرفند احتمالی حزب حاکم سود برد. به گفته عصام العریان رهبر برجسته اخوانالمسلمین که تا چندی پیش در زندانهای مصر بسر میبرد، گرچه اخوانالمسلمین توانست موفقیت چشمگیری را در انتخابات پارلمانی به دست آورد، اما این نتایج نمایانگر قدرت واقعی این گروه اسلامگرا نیست زیرا گزارشهایی مبنیبر تقلب در نتایج این انتخابات به دست آمده است. به هر حال سازماندهی تظاهرات مختلف توسط اخوانالمسلمین علاوه بر اعمال فشار بر حزب حاکم و طرفهایی که قصد تغییر نتایج را داشتند، مردم را هم که تا زمان رای دادن در مورد انتخاب نامزد خود مردد بودند به سوی اخوان کشاند.
رهبران اخوان با درس گرفتن از انتخابات گذشته و حتی دور اول از مرحله اول انتخابات این بار سعی کردند از اشتباهات خود درس گرفته و مانع از تکرار آن شوند. در میان تمامی ناظران، اخوان حتی یک لحظه هم چشم از صندوقهای رای برنداشته و ناظرانش تا زمان اعلام رسمی در کنار صندوقهای رای باقی ماندند و اجازه ندادند در نتایج انتخابات دست برده شود. اخوانالمسلمین علاوه9 بر آن از اهرم فشار تبلیغاتی هم در گفتوگو با رسانهها و در تماس خود با مسوولان قوهقضاییه و ناظران برگزاری انتخابات از دست بردن در انتخابات و تقلب اظهار نگرانی کرده و از رد و بدل شدن رشوه و دست بردن در لیستهای رایدهندگان تصویر و فیلم تهیه و در اختیار مسوولان قضایی قرار دادند. آنها حتی نام برخی از این افراد را هم در رسانهها اعلام و از مسوولان مربوطه خواستار رسیدگی به این مسأله شدند؛ مسألهی که باعث شد قوه قضاییه مصر به عنوان ناظر اصلی این انتخابات نظارت کند. اخوان این بار راه درگیری با مسوولان امنیتی را در پیش نگرفت بلکه همواره این گروه از رهبران آن گرفته تا هوادارانش از حسن رفتار مسولان امنیتی و بیطرفی خود را حفظ و افرادی را که از حزب حاکم سعی در برهم زدن اجتماعات اخوان را دارند مجازات کنند.
مهمترین رویکرد اخوان را باید رد شناخت جایگاه خود و شرایط اوضاع دانست. آنها از ابتدای حضور در صحنه انتخابات مساله مشارکت و نه رقابت را پیش کشیده و در یک اقدام که نشان از پختگی سیاسی آنها میداد در این دوره از مجلس تعداد نامزدهای خود را نصف نامزدهای حزب حاکم معرفی کردند تا احتمالا سناریویی الجزایر علیه آنها تکرار نشده و همچنان حداقل در این دوره حزب حاکم در مستی کسب اکثریت باقی بماند. اخوانالمسلمین عملا اعلام کردند که قصد ندارند اکثریت پارلمان را در اختیار داشته باشند.
با این وجود پیشبینی میشود در سه مرحله انتخابات مصر اخوان بین40 تا50کرسی را در پارلمان کسب و بتواند به وزنهیی غیرقابل اغماض در آن مبدل شود. به هر شکل تصور نمیشود تا چند سال آینده حزب حاکم بتواند شکستی را که در داخل خانه و مرکز ثقل خود از رقیب دیرینه و سنتیاش که این بار با شکل و شمایل و رویکرد جدیدی وارد صحنه شده فراموش کنند بخصوص که در مناطقی شکست را متحمل شدند که زادگاه رهبران حزب از جمله حسنی مبارک بود.
در پایان این سوال مطرح میشود ازگشت دوباره اخوانالمسلمین به صحنه فعالیتهای سیاسی بعد از همکاری با جمال عبدالناصر در سرنگونی نظام پادشاهی در مصر آیا باز هم به سرکوب گسترده این جربان که تا کنون حق استفاده از نام اخوان را بطور رسمی به دلیل ممنوعیت آن ندارد، خواهد شد یا آنکه نوید آغاز دوره جدیدی در تاریخ مصر خواهد.
و نیز آیا رویکرد جدید قدیمیترین تشکل سیاسی اسلامگرا در کشورهای عربی و اسلامی آیا منجر به تغییر رویکرد دیگر سازمانها و جریانهای اسلامی در بقیه کشورهای عربی هم خواهد شد؟