تاریخچه شهرک‌های یهودی نشینسال ۱۹۱۴

آغاز صهیونیسم: ۱۹۱۴ ـ ۱۸۸۰
در سال های پایانی دهه ،۱۸۰۰ هزاران یهودی به سرزمین مقدس بازگشتند که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود. اولین شهر کاملاً یهودی نشین تل آویو بود که در سال ۱۹۰۹ بنیان گذاشته شد. در آغاز جنگ جهانی اول جمعیت فلسطین متشکل از ۵۰۰ هزار عرب و حدود ۹۰ هزار یهودی بود.
سال ۱۹۴۸
اسرائیل پس از استقلال: ۱۹۴۸
هجوم یهودیان به فلسطین که انگلیسی ها آن را هدایت می کردند احساسات ملی گرایی را در میان اعراب برانگیخت. به رسمیت شناختن استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ توسط سازمان ملل منجر به بروز جنگی تمام عیار و آوارگی بیش از ۶۵۰ هزار اعراب فلسطین شد.
سال ۱۹۶۶
جنگ و توسعه اسرائیل: ۱۹۶۶ ـ ۱۹۵۶
در این دوره سه جنگ بین اسرائیل و همسایگان عربش درگرفت. پس از پیروزی اسرائیل در سال ۱۹۶۶ شهرک های یهودی نشین به نوار غزه و صحرای سینا، کرانه باختری و بلندی های جولان گسترش یافتند. شهرک هایی که در غزه، جولان و کرانه باختری ساخته شدند، باقی ماندند. اما اسرائیل طبق قرارداد کمپ دیوید در سال ۱۹۶۸ سینا را به مصر پس داد.اسرائیل درحال حاضر اسرائیل در حال حاضر: گسترش شهرک های یهودی نشین در سرزمین های اشغالی با سرعت هرچه تمام تر طی سال های دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت و کل جمعیت این شهرک ها در کرانه باختری و نوار غزه به ۱۶۰ هزار نفر رسید. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر سابق اسرائیل در سال ۱۹۹۶ ساخت شهرک های یهودی نشین را از سر گرفت. آریل شارون، نخست وزیر فعلی این کشور به وعده اسرائیل مبنی بر عدم ساخت شهرک های جدید متعهد بوده است، اما منتقدان استدلال می کنند که وی با تشویق گسترش «طبیعی» شهرک های موجود در واقع ممنوعیت ساخت شهرک های جدید را دور می زند.