انگلیس و ایجاد بحران در منطقه

شبکه خبر دانشجو
انگلیس که حدود نیم قرن پیش بر عراق حاکم بود و سابقه حضور و تصرف مناطق نفت‌خیز خوزستان ایران را نیز طی سال‌های یاد شده در کارنامه خود دارد، بار دیگر نشانه‌هایی از تمایل به تعرض به این منطقه را نشان می‌دهد.
اما این بار، بریتانیای کبیر با نیروهای نظامی، بلکه با تنظیم یک سناریوی ساختگی سعی در ناامن نشان دادن منطقه دارد.
ادعای دخالت ایران در ا نفجارهای عراق نیز یکی از راه‌هایی است که دولت لندن تلاش می‌کند برای این منظور و توجیه ضعیف خود در برقراری امنیت در منطقه تحت اشغال خود در عراق از آن استفاده کند.
طبق مقررات بین‌المللی وقتی یک کشور به کشور دیگر نیرو وارد میکند و آن را تحت سلطه خود در می‌آورد مسئولیت برقراری نظم و امنیت در آن کشور را نیز بر عهده دارد.
انگلستان حدود هشت هزارو ٥٠٠ سرباز در عراق مستقر کرده که تاکنون ٩٦ نفر از آنان را از دست داده است .
رسانه‌های بین‌الملل سه هفته پیش گزارش دادند تعدادی از افراد نیروهای اطلاعاتی و امنیتی انگلستان که در صدد انجام عملیات انتحاری در شهر نفت‌خیز بصره بودند ، توسط پلیس عراق و مردم این کشور دستگیر شدند.
پس از دستگیری این افراد، ارتش انگلستان با حمله به زندان بصره، نیروهای امنیتی خود را فراری داد تا جزییات عملیات آن‌ها فاش نشود، مردم عراق نیز دز تظاهرات وسیعی به جاسوسی انگلیسی‌ها در خاک شان اعتراض کردند.
روز ٢٣مهرماه گذشته نیز دو بمب نسبتاً قوی در شهر اهواز منفجر شد که در جریان این انفجارها پنج نفر به شهادت رسیده و بیش از ١٠٠ نفر مجروح شدند.
بنا به اظهارات مقامات سیاسی ، امنیتی و قضایی ایران ، این انفجارها توسط نیروهای خارجی و از جمله عوامل انگلیس انجام شده است . به دنبال این رویدادها، انگلیس با استفاده از رسانه‌های خود در تلاش است تا انگشت اتهامی‌را که به سوی این کشور نشانه رفته است، به سوی دیگر منحرف کند.
بر همین اساس روزنامه «الزمان» چاپ لندن ٢٦ مهرماه در مطلب خود ساخته و تعجب برانگیز ناگهان مدعی شد، دولت ایران تصمیم گرفته است یک میلیون عرب را از اهواز بیرون رانده و املاک آن‌ها را مصادره کند.
یک کارشناس سیاسی در این باره به خبرنگار ایرنا گفت : با بررسی سوابق اطلاعاتی و امنیتی انگلیس در منطقه، مشاده می‌شود که با توجه به اهمیت نفت حاشیه خلیج فارس و نیز تمایل شدید انگلیس به حضور در مناطقی که بوی نفت در آن‌ها استشمام می‌شود، این کشور تلاش می‌نماید تا به راه‌های گوناگون برای بهره گیری از منابع نفت و گاز توسل شود.
حضور طولانی مدت در این مناطق نیز بستگی به طولانی شدن بحران در منطقه و خصوصا در عراق و حوزه خلیج فارس دارد. در همین رابطه روزنامه «الحیات» چاپ لندن روز سه شنبه نوشت: «کارشناسان امور راهبردی تاکید دارند که سقوط رژیم صدام و حضور گسترده نیروهای خارجی ، موجب به محاصره در آوردن توانایی‌ها و امکانات این کشور شده است . روزنامه الحیات در ادامه با تایید نقش منفی حضور قدرت‌های خارجی در منطقه خلیج فارس نوشت : «کشورهای قدرتمند در جلوگیری از برقراری روابط اعراب با همسایگان خود تاثیر داشتند و به این ترتیب تحولات دهه‌های اخیر موجب بروز نتایج منفی در صحنه خلیج فارس شد.
الحیات در ادامه برای توجیه غیرمستقیم حضور نیروهای خارجی در منطقه افزوده است: «تحولات پی در پی منطقه خلیج‌فارس به ویژه پس از سقوط رژیم صدام و تغییرات و حوادث پس از آن که در نهایت منجر به تحولات آشکاری
در صحنه سیاسی و نظامی‌کشورهای خلیج‌فارس شد، حاکی از نبود توازن استراتژیکی در این منطقه است.» این روزنامه انگلیسی برای موجه نشان دادن حضور انگلیس درمنطقه خلیج‌فارس به ترساندن کشورهای عربی روی آورد و مدعی شد : «نمی‌توان زیاده‌طلبی‌های سیاسی و منطقه‌ای ایران در دوران شاه و پس از آن را نادیده گرفت
الحیات یک بار دیگر با طرح مساله جزایر سه‌گانه ایرانی در خلیج فارس مدعی اشغال آن‌ها توسط ایران شده و می‌نویسد:(اشغال جزایر سه گانه تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی را می‌توان در فهرست زیاده‌طلبی‌های ایران در منطقه خلیج‌فارس قرار داد.»
موضوع جزایر سه‌گانه از مواردی است که منایع خبری و محافل سیاسی انگلیسی یا وابسته به سرویس‌های جاسوسی انگلیس هر از گاهی از آن به عنوان یک نقطه تحریک و خدشه در روابط دوستانه کشورهای منطقه خلیج فارس و ایران استفاده می‌کنند. الحیات بدون اشاره به تحرکات توسعه‌طلبانه غرب که از کیلومترها راه دور با لشکرکشی درمنطقه خلیج فارس خودنمایی می‌کند، ادعاهای خود را در مورد آن چه زیاده‌طلبی‌های ایران در منطقه خوانده است عامل تنش‌ها و ناآرامی‌های سال‌های اخیر این منطقه دانسته ا ست.
الحیات در این مورد سپس با لحن تهدیدآمیزی می‌نویسد:«این موارد اشاره به ادعای زیاده‌طلبی ایران – دلالت بر آن دارد که منطقه خلیج فارس در سال‌های اخیر در کانون تنش و ناآرامی‌قرار دارد و آینده‌ای را در پیش دارد که احتمال بروز هر اتفاقی در آن وجود دارد.»