روایتی مستدل از افسانه هولوکاست

در اروپا قانونی وجود دارد که براساس آن به هیچ کس اجازه نمی دهند درباره موضوع «هولوکاست» تردید کند یا حتی در این مورد دست به تحقیق و بررسی بزند.
عبدالحسین برزیده درخصوص انگیزه و چگونگی ساخت این فیلم، افزود: از طریق معاونت برون مرزی سازمان صدا و سیما فیلمنامه ای به دستم رسید که موضوع این فیلمنامه به صورت تلویحی به مساله کوره های آدم سوزی و اتاق های گاز اشاره می کرد. دوموضوعی که به وسیله صهیونیست ها بزرگنمایی شده به شکل یک افسانه درآمده است و از طریق این موضوع، سوءاستفاده های زیادی برای کشتن دشمنان و سرکوب مخالفان خود داشته اند. در این فیلمنامه برخی از مسایل به صورت درست و کامل مطرح شده بود و بخشی دیگر از آن چندان مستدل نبود. به همین خاطر، من احساس کردم این فیلمنامه به کار تحقیقی منسجم تری نیاز دارد. بیش از آنچه که برای نگارش متن انجام شده بود. در نهایت کتاب هایی که در این زمینه از سوی کارشناسان و تاریخ شناسان اروپایی وجود دارد را مورد تحقیق و مطالعه قرار دادم و به طور کامل متقاعد شدم این موضوع افسانه ای بیش نیست.
وی خاطرنشان ساخت: در اینکه هیتلر ظلم زیادی به مردم جهان از جمله یهودیان کرده است، شک و تردیدی وجود ندارد. اما 2موضوع اصلی در این بین وجود دارد. نخست اینکه به قول روژه گارودی در طول جنگ جهانی دوم 50 میلیون نفر از ساکنان کشورهای مختلف جهان کشته شده اند که حدود 5/2 تا 3میلیون نفر از این کشته شدگان، یهودیان هستند. اما این همه جنایت و کشتار چندان دیده نمی شود و اما در مورد کشتار حدود 3میلیون یهودی که درصد بسیار کمی از کشته شدگان جنگ جهانی را تشکیل می دهد، مطالب و اخبار و آثار زیادی خلق شده است. انگار عمدی وجود دارد تا آن 50 میلیون کشته دیده نشوند و این 3 میلیون دیده شوند. به نظر می رسد طرح گسترده این مسئله به خاطر تعصب دینی باشد تا مظلومیت یهودیان را نشان بدهند، اما محققین معتقدند که این موضوع از اساس دروغ پردازی است و تبلیغات گسترده و فشارهای لابی صهیونیست و دولت هایی که در این زمینه نقش داشته اند برای گرفتن غرامت و اخاذی است و همین مسئله ما را تشویق می کند تا به تحقیق و تعمق بیشتر در خصوص بررسی این مسئله دست بزنیم.
این کارگردان ادامه داد: بیان مسئله کشتار یهودیان فقط تحریف تاریخ نیست، بلکه از این مسئله سوءاستفاده های زیادی صورت گرفته است. فوریسون کارشناس و محقق تاریخ معتقد است نباید در این مورد سکوت کرد و باید با این مسئله به شکل علمی مواجه شد. چون اگر این مسئله به خوبی روشن نشود و حقایق تاریخی در اختیار افکار عمومی جهان قرار نگیرد، سوءاستفاده از بزرگنمایی چنین اتفاقی شرایطی را فراهم می آورد که فاشیست های دیگری همانند هیتلر در جهان به وجود بیایند. همانطور هم که می بینیم به بهانه این تحریف در سرزمین های اشغالی چه فجایعی شکل می گیرد.
روژه گارودی هم با تردید در این داستان پردازی افسانه ای در واقع قصد پیشگیری و جلوگیری از ایجاد شرایط نامناسب در جهان به وسیله صهیونیست ها را دارد. امروز در جهان صحبت از دمکراسی و آزادی می شود. ما با استناد به تحقیقی که شده است در دادگاهی که برای بررسی جنایات جنگی تشکیل شده است و براساس نظریه های تاریخی با مدارک مستدلی که وجود دارد، در اروپا قانونی اعمال شده است که براساس آن هیچ کس حق ندارد در مورد تعداد کشته شدگان یهود در جنگ جهانی دوم صحبت کند. از زمان مطرح شدن این مسئله تعداد کشته شدگان حتی از سوی صهیونیست ها نیز کم شده است. یعنی ابتدا صهیونیست ها مدعی بودند 12میلیون یهودی کشته شده است. سپس صحبت از 6 میلیون نفر بود و در حال حاضر بین 5/2 تا 3 میلیون کشته اعلام شده است.
وی یادآور شد: این مسئله بسیار قابل تأمل است که در اروپا به هیچ کس اجازه نمی دهند درباره کوره های آدم سوزی حرف بزند یا درباره روغن بدن کشته شدگان یهودی که تبدیل به صابون شده است، هیچ تردیدی وارد کند. این در حالی است که هیچ کوره ای که یهودیان به وسیله آن کشته شده باشند در جهان وجود ندارد. البته در زمان های قدیم کوره هایی وجود داشته است که به خاطر شیوع برخی از بیماری های واگیردار از جمله طاعون لباس های افراد در گذشته بر اثر طاعون سوزانده می شد، اما کوره هایی که به طور مشخص یهودیان در آن سوزانده شده باشند، به هیچ وجه یافت نشده است.
گارودی در مطالب خود آورده است در طول جنگ جهانی بسیاری از افراد بر اثر سرما، فقر، گرسنگی و مصیبت های ناشی از جنگ به صورت تدریجی جان خود را از دست داده اند، چه کسی گفته است که شرایط نامناسب و مرگ تدریجی این افراد از شرایط کوره های آدم سوزی آسان تر بوده است. در واقع این مرگ تحمیلی و تدریجی، از مرگ در کوره ها نیز سخت تر و دردناک تر بوده است. هرچند که اصل ظلم و ستم به مردم جهان در طول جنگ جهانی قابل انکار نیست، اما هیچ سندی مبنی بر کشته شدن یهودیان در کوره های آدم سوزی وجود ندارد. حتی در دادگاه نورنبرگ نیز در داخائو اتاق های گاز و کوره های آدم سوزی یافت شده است اما دادگاه این مدارک را در خصوص قتل عام یهودیان نمی پذیرد. زیرا از این مراکز هیچ وقت در طول جنگ جهانی استفاده نشده است. حتی در این مورد شاهد زنده برای رد این مسئله وجود دارد.
برزیده در مورد اینکه چه نوع برخوردی با این موضوع در فیلم خود داشته است و به نظر می رسد که به صورت مستقیم به آن نپرداخته است، توضیح داد: واقعیت این است که سالها است صهیونیست با تولید آثار مکتوب و تصویری، از عکس و پوستر گرفته تا فیلم و سریال و مستند، هر سال به بهانه های مختلف به این نوع فیلم ها می پردازند که در نتیجه به ایجاد باوری دست زده اند که سالها برای دستیابی به این هدف تلاش کرده اند و در این مورد آثار هنری درخشانی نیز به وجود آورده اند تا ریشه های این باور را محکم تر کنند. کاملاً طبیعی است که واقعیت کنونی ایجاد شده با شناخت یک فیلم سینمایی 90 دقیقه ای نمی تواند به مواجهه با چنین شرایطی بپردازد.
اگر هنرمندان ما بخواهند با هر ادعایی به طرد و رد هولوکاست یا به عبارتی کوره های آدم سوزی هیتلری بپردازند، نه تنها حق مطلب ادا نمی شود و فعالیت مورد نظر به جایی نمی رسد. ما به جای این که مستقیم به سراغ موضوع مورد نظر برویم، بهتر است ذهن مخاطب را دچار تردید کنیم که شاید موضوعی که پذیرفته ایم، حقیقت نداشته باشد.
وی اضافه کرد: جمهوری اسلامی می تواند شرایطی ایجاد کند که بلندگویی برای طرح مناسب این مسأله باشد و در این زمینه لازم است هنرمندان و روشنفکران ما اقدام جدی کنند. چون مسأله این نیست که یک حکومت ایدئولوژیک در مقابله با صهیونیست ها برآمده است، بلکه مسأله بررسی یک موضوع انسانی است که تحقیق درباره آن حتی برای افراد بی دین اما آزاداندیش می تواند مطرح باشد که چرا افرادی به وسیله طرح این موضوع، قصد اخاذی و سوء استفاده از آن را دارند و اقدام به بستن دهان تمامی افرادی می کنند که قصد صحبت کردن در این باره را دارند.
این فیلمساز درباره مدت زمانی که صرف تحقیق در خصوص این فیلم شده است، اعلام کرد: دو دوره 4 ماهه برای تحقیق درباره این فیلم صرف شده است. چون یک دوره پس از سپردن فیلمنامه به من حدود 4 ماه درباره این موضوع تحقیق کردم. اما روند تولید در آن زمان متوقف شد و تهیه کننده یک سال بعد دوباره برای ساخت این فیلم به من مراجعه کرد که طی این مدت حدود 4 ماه برای بازنگری در موضوع و مطالعه بیشتر منابع زمان صرف کردم تا حق مطلب به خوبی ادا شود و مضمون مستدل باشد.