عراق، کابوس کاخ سفید

عقاید خشک و انعطاف ناپذیر در انگلیس و آمریکا باعث شده است که ما را از نگاه واقع بینانه به وضعیت عراق بازدارد. شکل ساده تر این عقاید این است که باید باور کنیم منابع اصلی انرژی جهان در خاورمیانه بوده و آمریکایی ها عراق را به اصطلاح آزاد کرده اند، حال هر کسی چنین عقایدی را نپذیرد، نظریه پردازی توطئه گر یا فردی دیوانه خوانده می شود، اما به راستی هر عقل سلیمی می داند که این عقاید صحت ندارد. به طور مثال، آمریکا با هدف تصرف منابع نفتی عراق به این کشور یورش برد و به گفته «زبیگنیو برژینسکی» دبیر سابق شورای امنیت ملی آمریکا، علت حمله این کشور به عراق به دوران پس از جنگ جهانی دوم بازمی گردد و تفوق بر ژاپن و کشورهای اروپایی به عنوان رقبای اصلی خود تنها دلیل بنیادی برای شروع جنگ عراق بود.
اخیراً صحبت هایی می شود درباره اینکه آمریکا نوعی حکومت مستقل در عراق ایجاد کرده است اما این مسئله حقیقت ندارد، عراق به شکل دموکراتیک خود از اکثریت شیعه برخوردار خواهد بود که با ایران رابطه نزدیکی خواهد داشت.
اگر حرکتی به سوی حکومتی خودمختار و مستقل در عراق وجود داشته باشد و یا دست کم آثاری از آزادی دیده شود تأثیرات آن در سراسر منطقه آشکار خواهد شد. به هر جهت این کابوسی در حال وقوع از دیدگاه کاخ سفید است. بین جنگ عراق و ویتنام هیچ تشابهی نمی توان مشاهده کرد. آمریکا می ترسید که ویتنام به مدل موفقی از توسعه استقلال بدل شود به طوری که این ویروس سرانجام به دیگر کشورها که سعی در گام نهادن در راه ویتنام را دارند سرایت کند و به این خاطر تصمیم به نابودی ویتنام گرفت.
آمریکایی ها به هدف خود جامه عمل پوشاندند و تقریباً تا سال 1967 به اهداف از پیش تعیین شده خود در ویتنام دست پیدا کردند. این جنگ بدان جهت یک شکست یا ضایعه قلمداد می شود که آمریکا در نیل به اهداف حداکثری خود ناکام ماند و تنها به اهداف اصلی خود دست پیدا کرد نباید این، ویتنام را ترک کرد. اما نمی توان عراق را نابود کرد و از آن خارج شد، این امر غیرقابل تصور است.
افرادی که در اطراف بوش هستند خطرناک ترین دولت تاریخ آمریکا را تشکیل داده اند؛ اشخاصی که در حال سوق دادن به سوی تخریب و ویرانی هستند، در حال حاضر خطر عمده ای که جهان را تهدید می کند در وهله اول خطر بروز جنگ هسته ای و دیگر فجایع زیست محیطی است.
دولت بوش موفق شده که آمریکا را به یکی از ترسناک ترین و منفورترین کشورهای جهان تبدیل کند، استعداد این دولتمردان باور نکردنی است. آنها واقعاً در این امر نبوغ بالایی دارند.