سایه شاهزاده تاریکی بر انتخابات آمریکا

کارل روو که عنوان استراتژیست انتخاباتی جمهوری‌خواهان را نیز با خود یدک می‌کشد، کاخ‌ سفید را در حالی ترک کرده ‌است که نظرسنجی‌ها همچنان از برتری یکی از نامزدهای دموکرات‌ها در رقابت‌های اولیه حکایت دارند.

در روزهای اخیر شمار مناظره‌های میان نامزدهای هر حزب افزایش یافته و نامزدهای ضعیف‌تر حملات خود را متوجه نامزدهای برتر کرده‌اند.

از حزب دموکرات هشت نفر نامزد شده‌اند تا در نهایت نامزد برتر این حزب برای رقابت با رقیب جمهور‌ی‌خواه نیز به همین‌گونه است. هم‌اکنون در اردوگاه جمهوری‌خواهان "رودی جولیانی"، شهردار سابق نیویورک در مقایسه با سایر نامزدهای این حزب در جایگاه نخست قرار دارد و در حزب دموکرات نیز "هیلاری کلینتون" پیشتاز است.

نتایج نظر‌سنجی روزنامه یواس‌ای تودی و موسسه گالوپ اخیرا نشان داده‌ است که کلینتون با 48 درصد – 8 درصد بیشتر از سه هفته گذشته – از رقیب خود 26 درصد پیش است.

در این نظرسنجی همچنین نشان داده شد که جولیانی با 33 درصد از "فرد تامپسون" سناتور سابق آمریکا با 21 درصد پیشتاز است. 16 درصد هم از "جان مک‌کین" سناتور ایالت آریزونا و 8 درصد هم از "میت رامنی"، فرماندار سابق ماساچوست حمایت کردند.

در حزب دموکرات، "باراک اوباما" با فاصله‌ای نه چندان زیاد می‌کوشد تا خود را به کلینتون برساند و بقیه نامزدهای حزب دموکرات نیز به فراخور جایگاه خود تلاش دارند تا هم اوباما و هم کلینتون را بکوبند تا بلکه خود را از انتهای جدول به سطح بکشند.

تلاش‌های دموکرات‌ها

کلینتون گفته است او بهترین نامزدی است که آمادگی دارد در سال 2008 جمهوری‌خواهان را شکست دهد و بار دیگر دموکرات‌ها را به کاخ ‌سفید باز گرداند. اوباما نیز پیوسته در نشست‌های خود از این که به شروع جنگ‌ عراق رای مثبت‌ نداده، به عنوان‌ برگ‌ برنده استفاده می‌کند و به ویژه رقیب هم حزبی خود یعنی خانم کلینتون را مورد سرزنش قرار می‌دهد.

اما به هر حال هم نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند فاصله خانم کلینتون از همه نامزدهای دموکرات و جمهوری‌خواه بسیار زیاد است و اگر در حال ‌حاضر انتخاباتی برگزار شود، جولیانی از حزب جمهوری‌خواه متحمل شکست سختی خواهد شد.

محور برخی از مناظره‌های انتخاباتی ناکامی‌های نیروهای آمریکایی در عراق و افغانستان و همچنین شکست طرح‌های خاورمیانه‌ای و همچنین شکست طرح‌های خاورمیانه‌ای دولت‌ بوش است. تزلزل اخیر دولت مشرف در پاکستان هم که یکی از هم‌پیمانان آمریکا در جنگ علیه تروریسم محسوب می‌شود، یکی‌ دیگر از مباحث مهم در رقابت‌های انتخاباتی سال‌ آینده در آمریکا محسوب می‌شود. طبیعی است که دموکرات‌ها در چنین موقعیتی دست برتر را دارند و جمهوری‌خواهان هم به دلیل سابقه‌شان در حمایت از جنگ در موضع ضعف قرار گرفته‌اند.

این رقابت نفس‌گیر در حالی ادامه دارد که گفته می‌شود خروج کارل روو از کاخ‌ سفید در واقع مقدمه‌ای در راستای برنامه‌های جدید جمهوری‌خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است.

این بدان معنا است که بالاخره جمهوریخواهان در انتخاباتی آتی آمریکا برگ برنده‌ای در اختیار نداشته و باید یک مبارزه انتخاباتی دشوار را آغاز کنند.

نگاهی گذرا به سیاهه نامزدهای جمهوری‌خواهان در رقابت‌های انتخابات ریاست ‌جمهوری گذشته نشان می‌دهد که افراد زیادی از این حزب متدهای پیشنهادی کارل‌ روو را برای پیروزی خود در مقابل رقبا به کار بسته و موفق به کسب برتری شده‌اند.

بسیاری کارل روو را به دلیل عقاید نئومحافظه‌کارانه تندش با دیک چنی هم کیش خوانده‌اند. وی علاقه خاصی به هدایت پشت پرده امور سیاسی در دولت بوش داشت و به همین دلیل  با عنوان "شاهزاده تاریکی" در این دولت شناخته می‌شد.

رفیق شفیق بوش‌ پسر

او دهه‌های متمادی در خدمت خانواده بوش بوده ‌است و مشاوره‌هایش به بوش پدر باعث شد که وی موفق به کسب عنوان رئیس‌جمهور آمریکا شود. اما کارل روو هرگز به اندازه‌ای که به بوش پسر بوش نزدیک بود، نتوانست در خلو‌ت‌های بوش‌ پدر حضور داشته‌باشد.

همکاری‌های روو و جورج بوش اولین ‌بار در مبارزه وی برای پیروزی‌های آینده بوش در دو انتخابات ریاست ‌جمهوری سال‌های 2000 و 2004 ادامه یافت.

اگر چه به عقیده برخی استعفای کارل روو از سمتش در کاخ‌ سفید او را از کانون توجهات در انتخابات ریاست‌ جمهوری 2008 آمریکا دور نگاه خواهد داشت، با این حال ریش‌سفیدان حزب دموکرات معتقدند که او به روشی احتیاط‌آمیز سیاست‌های حزب متبوعش در این انتخابات را هدایت خواهد کرد.

"دونالد برازیل"، مشاور تبلیغاتی ال‌گور در انتخابات ریاست‌ جمهوری 2000 آمریکا در این مورد گفته ‌است که کارل روو خارج از کاخ‌ سفید بسیار خطرناک‌تر از کارل روو درون این کاخ است.

زیرا او تاکنون وقت زیادتری برای تاکید بر موفقیت‌های دوران ریاست‌ جمهوری بوش و تبدیل کردن آنها به برگ برنده‌هایی برای نامزد نهایی جمهوری‌خواه آمریکا فعالیت داشته به گونه‌ای عمل کرده ‌است که حتی با وجود دور شدن ظاهر‌ی‌اش از تنور انتخابات ریاست‌ جمهوری ‌آمریکا، همچنان در حلقه سیاست‌سازان این حزب نفوذ و قدرت فزاینده‌ای برخوردار باشد. تنوری که آتش آن با نزدیک شدن موعد انتخابات آتی این کشور در نوامبر 2008 هر هفته داغ‌تر می‌شود.