نام فارس برای خلیجفارس نامی است که حق مالکیت برای آن ایجاد کرده و مورد شناسایی بینالمللی قرار گرفته و حقوق متعلق به آن به ایران مربوط است و بیشک این اصل حقوق بینالملل قابل اغماض و تردید نیست. بر این اساس و طبق قوانین حقوق بینالملل و عرف بینالملل، نمیتوان تعداد کشورها و وسعت مرزهای جغرافیایی را دلیلی برای تغییر نام دریاها و خلیجها دانست و بر اساس عرف تاریخی، نامی که در طول تاریخ بر آن قرار داشته مورد پذیرش است همانطور که خلیج بنگال در کنار هند است. ولی خلیج هند خوانده نمیشود. یا خلیج مکزیک در کنار آمریکاست اما خلیج مکزیک خوانده میشود و بسیاری از جاهای دیگر با عنوانهای مختلف یاد میشوند.
در آستانه دهه 60 میلادی تنها 20 منطقه در جهان مشمول تعریف حقوق بینالملل دریاها شناخته شده بودند که یکی از آنها خلیجفارس بود.
استفاده و بکارگیری نام جعلی خلیج عربی به جای خلیجفارس. آگاهانه یا ناآگاهانه بر خلاف اصول اخلاقی و حقوق بینالمللی است و به کارگیری این نام اسناد ثبتی و رسمی سازمان ملل متحد را مخدوش کرده. سابقه و هویت تاریخی خلیج فارس را زیر پا گذاشته و باعث بیاحترامی به ملت ایران است.
قطعنامههای صادره متعدد از سوی سازمانهای مختلف بینالمللی خاصه سازمان ملل متحد و شورای امنیت آن سازمان به ویژه قطعنامههایی که درباره جنگ خلیجفارس که میان 2 کشور عربی روی داد و جملگی، واژه خلیج فارس در آنها به کار گرفته شده و هرگز هم مورد اعتراض دول عربی و دیگران هم واقع نشد. به طور قطع حجتی آشکار است بر این که نام این خلیج خلیجفارس است و نه خلیجعربی.
در عین حال کانون مدافعان حقوق بشر نیز این اقدام را نقض حقوق بشر دانشته و در این باره اعلام کرده است که حفظ و حراست از میراث گرانقدر فرهنگ بشری از چنان اهمیتی برخوردار است که در بند 2 ماده 27 اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن اشاره شده است و متن این اعلامیه که به عنوان یکی از اسناد معتبر دولتها فرض بوده است تا بر مبنای این سند اعتبارات بومی و ملی. جوامع انسانی را معتبر شناخته و در دفاع از حق بکوشند. این تعهد که بر مبنای حمایت از حقوق بشر وضع شده است برای تمامی اعضای سازمانملل متحد ایجاد حق و تکلیف میکند. از این رو با توجه به نخستین سند جغرافیایی جهان که بیش از سال قدمت دارد و نیز اسناد و مدارک تاریخی از جمله تحقیقات اراتوسن، جغرافیدان یونانی، همگی دلالت بر آن دارد که نام خلیجفارس در زمانی که کوچکترین نام ونشانی از دولتهای حاشیه خلیجفارس در هیچ یک از مکاتبات بینالمللی و اسناد سازمانملل متحد به چشم نمیخورد بر این قطعه از کره خاک که مرز جنوبی ایران به شمار میآید اطلاق میشده است و ذکر نام مجعول حتی در یک سند تاریخی به چشم نمیخورد و گویش حاشیهنشینان خلیجفارس هرگز دلالت بر تغییر نام پرآوازه آن ندارد؛ بنابراین بر این مبادی پذیرفتنی نیست که بدون توجه به این مسلمات علمی و جغرافیایی، نام مجعولی را بر این مرز بگذاریم. زیرا گذشته از آن که با مسلمات تاریخی در تضاد و تعارض قرار میگیرد منافع معنوی و فرهنگی صاحبان حقیقی آن را مورد تهدید قرار میدهد این اقدام تجاوزی آشکار به حقوق بشر محسوب میشود.
در عین حال نباید این نکته را فراموش کرد که در بعد از اسناد و مدارک نیز، ایران حق دارد از هر موسسه سازمان و کشوری که نامهای واقعی مناطقی تحت حاکمیت ایران را جعل کند. شکایت و اقامه دعوی کند در عین حال ایران نیز میتواند برخی مطالبات خود را که کاملاً مستدل و دارای سند است مطرح کند که شاید به مذاق این مدعیان خوش نیاید.
در این خصوص، بدیهی است ایران باید این اقدامات هدفمند غربی- عربی را اختلال در نظم اطلاعرسانی بینالمللی نیز بداند چرا که ارائه یک نام مجعول در عرف بینالمللی موجب عدم اطلاعرسانی صحیح- به عنوان حقی همگانی- میشود در عین حال استفاده از طرح مکانیسمهای مؤثر موجود در حقوق بینالملل نسبت به طرح مسؤولیت دولت خاطی در زمینه به کارگیری این نام جعلی به عنوان بخشی از اقدامات حقوقی ضروری است.
اسناد حقوقی
بر اساس موازین حقوقی قرار دادن عنوان جعلی در کنار نام خلیجفارس خلاف موازین بینالملل بوده و به استناد اسناد قوانین داخلی و بینالمللی نام خلیجفارس تغییرناپذیر است. اسناد حکایت از آن دارد که در تمامی موارد حقوقی نام خلیجفارس به عنوان نام معتبر بینالمللی به کار گرفته شدهاند که از جمله این اسناد عبارتند از:
1- قرارداد کشورهای منطقه خلیجفارس و شرکتهای نفتی درباره تعیین بهای نفت خام که در تاریخ 30 دی 1350 برابر با 20 ژانویه 1972 به امضاء رسیده است. در این قرار داد 5 کشور همسایه خلیجفارس و دولت ابوظبی آن را به نام خلیجفارس خواندهاند.
2- قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیجفارس و دریای عمان مصوب 1372 مکررا نام این خلیج را خلیجفارس خوانده است.
3- بند 3 ماده 4 قرارداد دولت ایران با دولتهای انگلیس و هندوستان به تاریخ 27 بهمن 1310 برابر با 17 فوریه 1932 که در سال 1311 به تصویب مجلس ایران نیز رسیده است که در آن از خلیجفارس نام میبرد و نشانه التزام دولتهای انگلیس و هندوستان به این نام است.
4- ضمیمه موافقتنامه ایران و جمهوری فرانسه راجعبه سرویسهای حمل و نقل میان قلمروی 2 کشور مورخ 1339 هـ.ش نیز به صراحت از خلیجفارس نام میبرد و نشانه التزام دولت فرانسه به این نام است.
5- بند یک موافقتنامه ایران و ایالات متحده آمریکا درباره افزایش منابع قابل استفاده آب در ایران که در تاریخ 4 بهمن 1346 به تصویب قوه مقننه ایران رسیده و نشانه التزام حقوقی ایالات متحده به این نام است.