پیش‌درآمدی بر وحدت اصولگرایان

لطف‌الله فروزنده / قائم مقام جمعیت ایثارگران

در سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی، تعیین مصادیق وحدت ملی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. باور و اعتقاد به دفاع از حق مسلم ایران در مساله انرژی هسته‌ای یکی از محورهایی است که باعث وحدت ملی و انسجام اسلامی شده و خواهد شد. توجه به سیاست‌های ابلاغی اصل 44 و دستاوردهای آن در زمینه کارایی و عدالت از دیگر محورهایی است که می‌تواند باعث اتحاد ملی و انسجام اسلامی شود.

به هر حال همه آحاد مردم بویژه فرهیختگان، اهل قلم و رسانه، احزاب و گروهها باید تلاش کنند مصادیقی که بستر اتحاد ملی و انسجام اسلامی را فراهم می‌کند را یافته و به جامعه معرفی کنند.

انتخابات و مشارکت گسترده در آن از محورهای مهم اتحاد ملی است. ملت ایران ضمن تعیین سرنوشت خود، با حضور میلیونی با آرمان‌های امام(ره)، انقلاب اسلامی و رهبری معظم انقلاب اسلامی تجدید میثاق خواهند کرد.

برهمین اساس جریان‌های سیاسی نیز به عنوان نخبگان جامعه در تلاش برای ایفای نقش موثر هستند. از جمله این جریان‌ها، جریان اصولگراست که امروز مورد توجه و اعتماد مردم است. بی‌شک این اعتماد در سایه وحدت و کارآمدی به وجود آمده و استمرار پیدا خواهد کرد. حفظ و تداوم این وحدت پیش شرط‌هایی دارد که باید به آنها توجه کرد.

1- وحدت نیروهای اصولگرا باید حول محور اصول و معیارهایی قرار گیرد که همه طیفهای اصولگرا به آن اعتقاد و التزام عملی داشته باشند، این اصول باید در محافل اصولگرایی مورد بحث و بررسی قرار گرفته و احصاء شود.

2- خلاصه کردن اصولگرایان در یک جریان، برخورد انحصاری و عدم مشارکت دیگری که در زمانهای گذشته از آسیبهای جدی وحدت اصولگرایان بوده و لذا وحدت اصولگرایان یعنی توجه به تمام ظرفیت‌های جریان اصولگرا.

3- استفاده از ظرفیت‌ شخصیت‌های حقیقی و حقوقی مورد قبول همه جریان‌های اصولگرا و تعریف روشن برای رسیدن به اجماع در تصمیم‌گیری.

4- افزایش کارآمدی نهادهای حکومتی مانند دولت،‌ مجلس، شورای شهر، شهرداری‌ها، به طوری که نتیجه آن افزایش اعتماد مردم به کارآمدی و توانمندی جریان اصولگرا باشد.

5- تعامل مثبت و اثرگذار دولت و مجلس برای حل مشکلات واقعی مردم مانند تورم، اشتغال و مسکن که پیش‌شرط موفقیت اصولگرایان است.

6- توجه به راهبردها و برنامه‌های جریان‌ دوم خرداد برای ایجاد اختلاف بین نیروهای اصولگرا، تخریب نهادهای حکومتی، یاس و ناامیدی مردم، ایجاد فضای ناامنی و بحران و تدوین برنامه‌ای منسجم و کاربردی برای افشای راهبرد و تاکتیک‌های چهره‌های افراطی این جریان سیاسی.

7- در حوزه مدنی، ‌احزاب و گروههای سیاسی بدون سهم‌خواهی فضای مشارکت همه جریان‌ها را فراهم کنند و از مصادره نتایج وحدت اصولگرایان به نفع خود یا گروه خود به طور جدی خودداری کنند. احزاب و جریان‌های سیاسی منتسب به اصولگرایان باید انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری و شورای سوم را آسیب‌شناسی کنند و با عبرت از عوامل آسیب، از خودخواهی و گروه‌گرایی اجتناب کرده و با تفاهم، ‌تنازل و روحیه ایثارگری برای رسیدن به وحدت تلاش کنند.

8- نظام مقدس جمهوری اسلامی نقش واقعی مردم را بخوبی ترسیم کرده است. برای همه جریان‌ها روشن است تنها راه موفقیت برای پیروزی در صحنه‌های سیاسی، ‌کسب مقبولیت و اعتماد مردم است. جریان‌های اصولگرا مخصوصا احزاب و گروهها باید میزان مقبولیت و وزن خود را سنجیده و براساس آن در جبهه اصولگرایان ایفای نقش کنند. اگر به طور واقعی به این وزن توجه شود،‌ مشخص خواهد شد «وحدت»، وزن و میزان مقبولیت جریان اصولگرا را در مقابل رقیب احتمالا افزایش خواهد داد. حرکتهای تک روانه، سیاسی کاری و سهم‌خواهی وزن جریان را کاهش داده و به همان نسبت وزن و مقبولیت رقیب را افزایش خواهد داد. امید است شخصیت‌های حقیقی و حقوقی منتسب به جریان اصولگرا بستر وحدت و کارآمدی هرچه بیشتر جریان را فراهم کنند.