سیدمحمدرضا تاجالدینی، نماینده ناظر مجلس در کمیته حمایت از انقلاب اسلامی فلسطین
در آموزههای دینی آمده است المومن ینظر بنور الله، ابتکار تاریخی امام راحل قدس(ره) در تسمیه آخرین جمعه ماه رمضان به عنوان روز جهانی قدس همهساله گستردهتر از سالهای پیشین در جهان نمود پیدا میکند امام بیدار دل و بصیر، به حق روی مسئله اول جهان اسلام یعنی قدس شریف که چالش اصلی بین جهان اسلام و غرب و آمریکا است، تاکید کرده است موضوعی که هرگز کهنه نمیشود و همه جهانیان در سفر رئیسجمهور محترم آقای دکتر احمدینژاد شاهد حضور تهاجمی و تاثیرگذار ایشان در موضوعات مختلف جهانی از جمله بحث فلسطین بودند آقای دکتر احمدینژاد با دو سوال منطقی جهان غرب و آمریکا و همه حامیان سنتی اسرائیل را به چالش جدی کشاند و کارشناسان و تحلیلگران اعتراف کردند که ایشان پیروز میدان جنگ سرد در نیویورک بودند. سوال اول اگر: هولوکاست یک حقیقت است چرا از تحقیق درباره آن اینهمه هراسناکید؟ سوال دوم: و اگر جنایت هولوکاست توسط غربیان و نازیستهای هیتلری اتفاق افتاده است چرا باید ملت مظلوم فلسطین تاوان آن را بدهند؟ دو سوالی که جوابی ندارند، آمریکا و صهیونیستها در برابر نیم میلیارد انسانی که مستقیم سخنان رئیسجمهور انقلابی ایران را گوش میدادند و میلیونها وجدان بیداری که بعداً این سخنان به گوششان میرسد جز تحکم و سخن زور و غرور و تکیه بر قدرت مادی حرفی برای گفتن ندارند.
«حقالعوده یا حق بازگشت» مقدمه:
آخرین گزارش مرکز فلسطینی حقوق شهروندان و آوارگان «بدیل» با انتشار گزارشی اعلام کرد که حدود هفت میلیون فلسطینی به عنوان آواره در اردوگاههای داخل و خارج فلسطین زندگی میکنند به گزارش خبرگزاری قدس «قدسنا» با توجه به جمعیت 10 میلیونی فلسطینیان در سراسر جهان وجود هفت میلیون فلسطینی در اردوگاههای آوارگان نشان میدهد که 70% جمعیت فلسطینیان را آوارگان تشکیل میدهند.
این خبر را در کنار دو خبر مهم دیگر قرار دهید تا اهمیت حادثه تلخی که در حال اتفاق افتادن است به خوبی روشن شود:
خبر اول مربوط به توافق رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین «ابومازن»، و نخستوزیر رژیم صهیونیستی «اولمرت» است بر اساس گزارش رسانههای رژیم صهیونیستی پیشنویس طرح نهایی که پس از پنج دوره دیدار، این دو با هم توافق کردهاند و آماده ارائه به کنفرانس بینالمللی صلح در نوامبر آینده است. در این توافقنامه 8 مادهای بین محمود عباس و ایهود اولمرت، اسرائیل به عنوان میهن ملی یهود با پایتختی بخشی از بیتالمقدس به رسمیت شناخته شده است در مقابل اسرائیل در یک دوره زمانی مورد توافق و نامعلوم، به اشغال کرانه باختری و نوار غزه پایان میبخشد و به صورت تدریجی از آنها عقبنشینی میکند و فلسطین به عنوان میهن ملی ملت فلسطین با یک دولت غیرنظامی بر مبنای نقشه سال 1967 اعلام میشود1 (تا این تاریخ تنها 22% از اراضی فلسطین در دست اعراب باقی مانده بود و اسرائیل در سال 67 باقیمانده اراضی فلسطین را نیز اشغال نمود) که بخش دیگر بیتالمقدس پایتخت آن خواهد بود، در این توافقنامه آنچه که بطور روشن مشخص نشده است مشکل آوارگان فلسطینی است و آنرا به یک راهکار مورد توافق طرفین در آینده موکول کردهاند.
خبر دوم مربوط به رئیس رژیم صهیونیستی است. «شیمون پرز» چندی پیش گفته است: صلح با فلسطینیها فقط یک بار و برای همیشه امکانپذیر خواهد بود آن هم در صورتی که فلسطینیان حق بازگشت آوارگان فلسطینی را نادیده بگیرند.
حق بازگشت در حقوق بینالملل:
حال با این اخبار جدید سیری در موضوع حق بازگشت فلسطینیان بر مبنای حقوق بینالملل و قطعنامههای سازمان ملل مینمائیم.
حق بازگشت در واقع ترجمان علمی حق ادامه حضور انسان در خاک خود و حمایت از مالکیت فردی میباشد که در اکثر کنوانسیونها و قطعنامههای جهانی وارد شده است و در قانون مربوط به حقوق بشر بعنوان نتیجه قطعی و طبیعی حق هر فرد در ترک و بازگشت آزادانه به سرزمین خود در هر زمان که بخواهد و بدون هیچگونه قیدوشرط ذکر شده است. حق بازگشت از جمله حقوق بنیادین و غیرقابل تغییر به حساب میآید که مشمول مرور زمان نمیشود بطوری که در قانون جهانی مالکیت خصوصی از مصونیت و حرمت برخوردار است و در اثر اشغالگری یا اعلان استقلال تازه در هر شکل قابل تصور از میان نمیرود و چشمپوشی از آن جایز نیست.
حق بازگشت از جمله حقوق فردی دارای تاثیر جمعی میباشد که در راستای پیاده شدن حق تعیین سرنوشت قرار دارد که در قوانین و حقوق بینالملل تثبیت شده است. بدین ترتیب حق بازگشت در بسیاری از موارد از جمله وضعیت پناهندگان فلسطینی همچنان بعنوان یگانه گزینه پذیرفته شده از دیدگاه جهانیان در نظر گرفته میشود بطوریکه ظرف نیم قرن گذشته مورد تایید و تاکید عمومی و بیسابقه جهانی قرار گرفته است. قطعنامه 194 که در تاریخ 11 دسامبر 1948 از سوی مجمع عمومی سازمان ملل تصویب و تاکنون بیش از 110 بار در بیانیهها و قطعنامههای مختلف مورد تاکید قرار گرفته است قطعنامهای است که در بند 11 آن حق بازگشت برای پناهندگان فلسطینی به مثابه گروهی از انسانها مورد تاکید واقع شده است و بدین ترتیب بنیان مستحکمی در قانون و حقوق بینالمللی برای حق بازگشت فلسطینیان وجود دارد که مورد تایید توافقات جهانی قرار دارد.
داستان غمبار صدور قطعنامه 194
جریان صدور این قطعنامه و موضوع و سرگذشت آن، داستان غمباری دارد. سازمان ملل متحد برای دستیابی به راهحل تواقفی برای منازعه اعراب و اسرائیل وارد عمل گردید و کنت فولک برنادوت را اعزام داشت تا به نمایندگی از سوی آن ماموریت میانجی میان طرفین ایفا کند. گزارش برنادوت به عنوان یک انسان آزاده و منصف و عدالتخواه دربردارنده تصور و ایده وی نسبت به چگونگی دست یافتن به راهحل مسالمتآمیز بود و به ضرورت بازگشت پناهندگان فلسطینی و اماکن ترک شده آنها تاکید کرده بود. یک روز پس از ارائه این گزارش گروه تروریستی صهیونیستی «اشترون» در 17/9/1948 کنت برنادوت میانجی بینالمللی را ترور کرد زیرا گزارش وی را بعنوان گزارش جانبدارانه از فلسطینیان ارزیابی کرده بود. این قربانی داوری عادلانه که نام خود را در لیست آزادمردان جهان، جاودانه نمود در گزارش خود به تاریخ 16/9/1948 آورده است:
«محروم ساختن قربانیان بیگناه این درگیری (منظور پناهندگان فلسطینی است) از حقوق آنها در بازگشت به منازل خود و اجازه دادن به مهاجران یهودی برای ورود به فلسطین در حکم تجاوز به اصول کلی عدالت به حساب میآیند و دستکم عواملی هستند که عامل تهدیدکنندهای در راستای جایگزین کردن یهودیان به جای پناهندگان عربی میباشد که از قرنها پیش در آن زمینها کاشت و زرع میکردند.»
همچنین در بخشی از گزارش میگوید: «باید بر حق بازگشت مردم بیگناهی تاکید کرد که از خانه و کاشانه خود به خطرات جنگ برکنده شدهاند و این بازگشت میبایست عملی باشد و پرداخت خسارت مناسب در ارتباط با املاک به کسانی که تمایل به بازگشت ندارند تضمین شود».
هر چند نتیجه گزارش خود را ندید ولی گزارش صادقانه و داوری عادلانه وی مبنایی بود که مجمع عمومی سازمان ملل بر آن اساس قطعنامه 194 را صادر کرد که متضمن بند 11 میباشد که بر حق بازگشت آوارگان فلسطین به سرزمین خود و گرفتن خسارت در مورد زیانهای وارد شده به آنها تاکید شده است.
قطعنامه 194، قطعنامهای الزامآور
در تاریخ 11/5/1949 عضویت اسرائیل در سازمانهای ملل طبق قطعنامه 273 مورد قبول قرار گرفت مشروط بر اینکه اسرائیل قطعنامه 181 در مورد برپایی کشور فلسطین در کنار اسرائیل و قطعنامه 194 در مورد اجازه بازگشت به پناهندگان فلسطینی به میهن آنها را بپذیرد. اسرائیل در آن تاریخ با این دو شرط موافقت کرد ولی پس از پذیرفته شدن در سازمان ملل مبادرت به مخالفت با دو قطعنامه مزبور نمود و تا به امروز نیز همچنان با آنها مخالفت میکند اسرائیل تنها کشوری بود که عضویتش در سازمان ملل مشروط شده بود.
حق بازگشت به هیچوجه ساقط نمیشود
نکتهای بسیار حائز اهمیت این است که حق بازگشت نه مشمول مرور زمان میشود و نه توافقات سیاسی محتمل آنرا از بین میبرد و در هر شرایطی ثابت است فلسطینیان آواره در کشورهای مختلف حق بازگشت به سرزمین اصلی خود و تعیین سرنوشت خود را دارند بر این اساس سخن محکم و منطقی رئیسجمهور محترم ایران اسلامی در دانشگاه کلمبیای آمریکا مبنی بر انجام رفراندوم عمومی جهت تعیین سرنوشت فلسطین بین همه فلسطینیان اعم از مسلمان، یهودی و مسیحی، خصم را در بنبست کامل قرار میدهد و راه هرگونه فرار از این نظریه منطقی و مستدل محکم را بر آنها سد میکند. این نظریه که ابتدا از سوی رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیتالله خامنهای مطرح شده است، دیدگاه روشن نظام جمهوری اسلامی برای حل مشکل فلسطین میباشد.
آری، حق بازگشت آوارگان فلسطینی و مشارکت در تعیین سرنوشت خود حقی است قانونی و طبیعی و با هیچ موضوع دیگری قابل معاوضه نیست. بنابراین صرف نظر از اینکه کشوری فلسطینی در آینده در کرانه باختری و نوار غزه برپا شود یا نه! هرگونه توافق نمیتواند از حق بازگشت فلسطینیان به کشور خود و برخورداری از مالکیت ویژه و خاص پناهندگان فلسطینی در اراضی 1948 فلسطین بکاهد که 92% اراضی این منطقه متعلق به آنها است در این رابطه تفاوتی نمیکند که توافق مزبور بنا به تفویض آشکار و صریح از جانب ملت فلسطین صورت گرفته باشد یا نه زیرا هیچ حکومتی حق بر باد دادن حقوق ویژه یک فرد را ندارد و این حق محدود به زمان خاصی هم نیست و مشمول گذشت زمان نیز نمیشود زیرا حق بازگشت از حقوق غیرقابل تغییر است و هرگونه تغییری از نقطه نظر حقوق بینالمللی بیارزش میباشد.2
امیدوارم بزودی در اثر مقاومت اسلامی جوانان سلحشور فلسطینی و حمایت و پشتیبانی همه مسلمانان جهان شاهد ورود پیروزمندانه پناهندگان فلسطینی در سرزمین اصلی خود، باشیم و قدس شریف که سرزمینی مبارک و قدسی است «و بارکنا حوله» درباره آن نازل شده است از زیر یوغ صهیونیستهای اشغالگر آزاد شود.