گروه سیاسی: هرچند به روزهای پایانی مجلس هفتم نزدیک میشویم و به خصوص با توجه به تأثیر عملکرد این مجلس بر انتخابات 24اسفند، اظهارنظرها در خصوص ناکامیها و موفقیتهای مجلس هفتم بیشتر و گستردهتر میشود. عدهای از نمایندگان که بر پیوستگی سرنوشت خویش با مجلس هفتم واقف هستند بر القای موفقیتهای بینظیر این مجلس تاکید دارند. عدهای از آنها آرامش و دوری از تنش در مجلس را یک موهبت و موفقیت بزرگ در کارنامه مجلس هفتم و نمایندگان اصولگرای آن تلقی کرده و مدعی هستند که در سایهسار این آرامش توانستهاند بسیاری از مطالبات مردم را پاسخ دهند. آنان بدون اشاره به شعارهای اقتصادی که در آغاز به کار مجلس هفتم سر میدادند، درصدند در مقایسههای گاه و بیگاه این مجلس با مجلس ششم حکم به برتری و بینقص بودن مجلس هفتم دهند. اما در آرامش مورد ادعای اصولگرایان مجلس، نقش هیئت رئیسه بیبدیل و غیرقابل انکار است تا جایی که به عقیده بعضی کارشناسان، هیئت رئیسه مجلس سعی کرد در سایه تاکید بر آرامش، دیدگاه حمایتی خود از دولت را عملی سازد. اصولگرایان مجلس در هر زمان و مکانی که فرصت اظهارنظر داشتند، نمایندگان و کلیت مجلس ششم را زیر سؤال بردند و با خودداری از پاسخ به انتقادات کارشناسان عرصه سیاست در خصوص عملکرد مجلس هفتم نشان دادند از نظر آنها در اکثر اوقات تخطئه و تحزیب مجلس ششم، بهترین راه برای سرپوش گذاشتن بر عملکرد ناقص خود در مجلس هفتم است. از سوی دیگر اقلیت اصلاحطلب مجلس هفتم و برخی از اصولگرایان منتقد سعی کردند فضای سکوت این مجلس را بشکنند و با تذکرات و نطقهای خودشان از غلبه تک صدایی در این مجلس جلوگیری کنند. آنان با اعتقاد آرامش مجلس موجب کوتاهی در امر نظارت بر عملکرد دولت شد، خواهان آن بودند که هیئت رئیسه در رفتار و کردار خود تجدیدنظر کند. اما مدارای مجلس با دولت - که مهمترین دلیل آن حفظ آرامش مجلس و همچنین مراقبت از وحدت اصولگرایان بود - تا جایی پیش رفت که در روندی معکوس، دولت به مواخذه مجلس برخاست، در همین زمینه چندی پیش حداد عادل از نامه غیرعلنی احمدینژاد به وی پرده برداشت و با انتقاد دیر هنگام از دخالتهای دولت در امور مجلس، تابوشکنی کرد! آفتاب یزد در این زمینه و اینکه آرام بودن مجلس چه تأثیراتی بر عملکرد و کارنامه آن داشته است با برخی از نمایندگان مجلس هفتم به گفتگو نشسته است تا آنان با اظهار عقیده در این خصوص مردم را در ارزیابی مجلس هفتم در آستانه انتخابات مجلس هشتم یاری رسانند.
شجاع پوریان، عضو فراکسیون اقلیت مجلس هفتم در گفتگو با آفتاب یزد با اعتقاد براینکه مأموریت اصلی مجلس نظارت، تقنین، فعال بودن و رصد کردن فضای عمومی کشور است، گفت: مجلس به عنوان مهمترین کانون سیاسی کشور، افکار عمومی از آن انتظار دارند که نمایندگان به عنوان موکلشان نسبت به تمام مباحثی که مربوط به منافع ملی کشور است عکسالعمل مثبت و مؤثر داشته باشند. نماینده بهبهان افزود: بنابراین مجلس باید در یک بستر آرام، منطقی و با حفظ آرامش، چارچوبها و هنجارهای جامعه، از حقوق ملت دفاع کند که این امر با جایگاه مجلس منافاتی ندارد. یعنی در عین حفظ آرامش میشود در پی رسالت ذاتی و ماموریت اصلی مجلس بود. وی با اعتقاد براینکه نمیتوان مجلس را براساس آرامش و مؤثر بودن تقسیمبندی کرد، گفت: اینکه مجلس را یک مجلس چالشی عنوان و مجلس دیگر را در تقابل با آن یعنی آرام نامگذاری کنیم این تقسیمبندی و مقایسه تا حدودی متاثر از چالشهای سیاسی کشور است. شجاع پوریان افزود: نه چالش صرف برازنده مجلس است و نه آرامش گورستانی. زیرا مجلس باید کانون فعالی باشد که به دفاع از حقوق ملت و در کلان آن به دفاع از منافع ملی بپردازد و در جای خودش نقشآفرینی کند. عضو فراکسیون اقلیت مجلس با بیان اینکه بعضا در مجلس هفتم چالشهایی میان دولت و مجلس وجود داشته است اظهار کرد: چون اکثر نمایندگان در مجلس از یک تفکر فکری برخوردار بودند این چالشها را به بحثهای درون خانوادگی تبدیل کردند. وی در بخش دیگری از اظهاراتش در مقایسه مجلس ششم با هفتم گفت: همین انتقاداتی که در مجلس هفتم از دولت و قوهقضائیه میشد و بحثهایی که پیرامون آن مطرح شد، چالش تلقی نشد و در مجموع سعی کردند که مجلس هفتم را آرام معرفی کنند، در حالی که به دلیل آنکه در دوران مجلس ششم قوای مختلف یکدست نبودند همین بحثها و انتقادات را چالش و به حساب انتقام میگذاشتند. به اعتقاد شجاع پوریان برخی بحثها در مورد مجلس ششم به دلیل حساسیتی است که به جریان فکری مجلس ششم و اصلاحطلبان وجود دارد، این در حالی است که در مجلس هفتم گاه بحثها و انتقادهای تندوتیزتری به دولت بود. وی در ادامه افزود: مجلس هفتم بعضا به دلیل به حد نصاب نرسیدن تعداد نمایندگان تعطیل میشد و این در حالی است که در مجلس ششم چنین اتفاقاتی خیلی کم افتاد و در عینحال در صورت بروز چنین اتفاقاتی، رسانه ملی و روزنامههای اصولگرا آن را خطایی بزرگ تلقی کرده و مانور گستردهای بر روی آن میدادند. شجاع پوریان با بیان اینکه حتی اصولگرایان منصف و مستقل هم در ارزیابیهایشان معتقدند مجلس هفتم ضعیف بوده است گفت: به عنوان مثال نطق آخر ابوطالب که یک اصولگرا تلقی میشود و همچنین تاکیدات مکرر آقای افروغ مبنی بر دولتگرایی مجلس، نشان از آن دارد که این مجلس از جایگاه خود تتزل پیدا کرده است. وی اضافه کرد: منفعل بودن هیئت رئیسه در برابر دفاع از جایگاه مجلس و همچنین عدم پیگیری مصوبات مجلس - که موضوع بنزین مهمترین مثال آن است – تماما نشان میدهد که مجلس، مجلسی قوی نبوده است. شجاع پوریان با اعتقاد به اینکه این قضاوت تنها مربوط به اصلاحطلبان نیست، گفت: بسیاری از تحلیلگران سیاسی، افکار عمومی کشور، رسانهها و بخشی از اکثریت مجلس که با هم همفکر هستند این دیدگاه را در خصوص مجلس هفتم دارند و معتقدند این مجلس ضعیف بوده است. نماینده بهبهان با بیان اینکه هیئت رئیسه در جواب این انتقادات مغلطه میکند گفت: هیئت رئیسه میگوید مجلس آرام بوده و بدنبال تنش و چالش نبوده است که این یک مغلطه است، زیرا مجلس میتواند از جایگاه قانونی از اقتدار خود دفاع کند و لزوماً این دفاع کردن به معنای چالش نیست. همچنین آرامش به این معنا نیست که مجلس در برابر دولت و سایر قوا منفعل باشد. این عضو فراکسیون خط امام در بیان مکانیزمهای پیشنهادی خود برای ارتقای جایگاه مجلس گفت: اقتدار مجلس به تکتک نمایندههای آن بستگی دارد، به طوری که نماینده باید کارشناس، کارآمد، متخصص، صاحبنظر و آزاد باشد و همینطور به وظیفه ذاتی نمایندگی خود عمل کند. شجاع پوریان در پایان گفت: اگر تکتک نمایندگان با همین خصوصیات گرد هم بیایند میتوانند در مجلس طی هماندیشی و همکاریهایی که میکنند، اقتدار مجلس را بازیابی و هویت اصلی آن را پیدا کنند. بیژن شهبازخانی عضو دیگر فراکسیون اقلیت مجلس هفتم نیز با بیان اینکه در نظام ما جایگاه مجلس بسیار رفیع است گفت: این جایگاه تا جایی است که وزرا و دولت توسط مجلس تعیین میشوند و همچنین مجلس برنامههای کشور، برنامه توسعه و بودجه را مصوب میکند. حتی مجلس این اجازه را دارد که دولت را استیضاح و از رئیسجمهور سؤال کند و این در حالی است که دولت نمیتواند مجلس را منحل و یا از یک نماینده در مورد عملکردش سؤال کند.
نماینده ملایر با اشاره به این جایگاه مجلس افزود: این جایگاه نشان میدهد که مجلس جایگاه رفیعی در اداره کشور و نظام دارد. وی با بیان اینکه بحث ایجاد آرامش و دوری از تنش در اداره کشور یک اصل قابل قبول است، اظهار کرد: این قابل قبول بودن به شرطی است که جایگاه شان و اختیارات مجلس مورد خدشه قرار نگیرید و در مواقع محور وحدت بین سهقوه باید اجرای قانوناساسی و محوریت و رعایت آن باشد. شهباز خانی با انتقاد از عملکرد مجلس هفتم گفت: حضور در عرصههای قانونگذاری براساس رویکردهای سیاسی و غیرکارشناسی باعث شد مجلس هفتم در بسیاری از زمینهها - مثل طرح تثبیت قیمتها که عملا به یک طرح تاریخی تبدیل شده و به دست فراموشی سپرده شد - بیاثر باشد تا جایی که اکثر قانونگذاران مجلس هفتم نیز این بیاثر بودن را پذیرفتهاند و به آنها ثابت شده است. این نماینده اصلاحطلب در ادامه افزود: در کنار این ضعف مجلس، عقبنشینی از اجرای دقیق قانون توسط دولت - که از سال اول آغاز به کار دولت و ایجاد صندوق مهررضا که هنوز قانون مجلس را به همراه ندارد - معضل بزرگی برای مجلس هفتم بود. شهباز خانی با آوردن مثالهایی در خصوص سرپیچیهای دولت از مصوبات مجلس گفت: جابجاییها در ردیف بودجه و ادغام و انحلالهایی که بدون مصوبه مجلس توسط دولت صورت گرفت، باعث شد کمکم مجلس به حاشیه رانده شود و میثاق میان نمایندگان که قانون میباشد کنار گذاشته شود.
وی افزود: به هر حال اولویتهای سیاسی جایگزین رعایت قانون شد و قطعا در این مسیر و در فضایی که مصوبات مجلس نادیده گرفته میشد، کل فلسفه و جایگاه مجلس زیر سوال رفت. این عضو فراکسیون اقلیت مجلس با طرح این سوال که «سکوت و آرامش مجلس به چه قیمتی باید باشد؟» گفت: نباید در این میان و به خاطر آرامش مجلس، وظیفه ذاتی آن فراموش شود. وی تصریح کرد: مجلس وظیفه دارد هم قانون تصویب کند و هم بر اجرای این قانون نظارت کند و این در حالی است که در مجلس هفتم، برخی عناصر با نفوذ تمایلی به نظارت بر اجرای قوانین مصوب مجلس را نداشتند و در نتیجه سرپیچیهای دولت باعث آن میشود که هزینهها بالا رود و همچنین موجب خدشهدار شدن جایگاه مجلس و جایگاه قانون در کشور میشود. شهباز خانی با اعتقاد بر اینکه سلیقهسالاری و فرد محوری جای خود را به قانونسالاری و قانونمندی داده است. تصریح کرد: این مورد در وضعیت ادغام و انحلال شوراهای عالی در حال حاضر واضح است به طوری که دولت نباید به این بحثها وارد میشد و حال که وارد شده است به روشهای مختلف اصرار میکند تا عملکرد خود را ادامه دهد که این نوع حرکتها بیثباتی و بینظمی را در اجرای وظایف شوراها ایجاد کرده است. برای مثال شورای عالی علوم و تحقیقات و فنآوری در دوسال گذشته بلاتکلیف بوده و عملکرد مثبتی نداشته است و قطعا بلاتکلیف بودن این شورا که باید سیاستهای فنآوری و تکنولوژی را در کشور پایهریزی کند زیانبار است و مطمئنا دنیا در این دوسال منتظر ما نمانده است تا کشور ما در مسیر درست و صحیح قرار بگیرد. این دوسال موجب میشود که ما از لحاظ علمی از دنیای پیشرفته عقب بیافتیم. نماینده ملایر در بیان مکانیزمهای خود برای ارتقای جایگاه مجلس گفت: یک مجلس قوی با افرادی شجاع، متخصص و با برنامه شکل میگیرد و در واقع باید به میثاقی که قانوناساسی و قانون برنامه است پایبند باشند و پس از گذشت مدت کوتاهی ملاحظات سیاسی جایگاه ملاحظات ملی و قانونی نشود که در این میان این مردم هستند که باید هزینه این کمدقتیها و بینظمیها در اداره کشور را بپردازند که متأسفانه آثار این هزینهها قابل جبران نیست.
شهباز خانی با بیان اینکه در دنیا، رقابت به روز و به دقیقه شده است گفت: سالها را صرف دعواهای ساختارسازی غیرقانونی و غیرهدفمند میکنیم، در حالی که قانون اختیارات کافی به دولت داده و جای تعجب است که دولت خودش را در بسیاری از زمینهها ملزم به اجرای قانون نمیداند بلکه قوانین مجلس را هم مورد چالش قرار میدهد. به گفته نماینده ملایر این دولت در میان دولتهای گذشته یک استثنا است زیرا علاوه بر اجرا نکردن برخی مصوبات مجلس و بلاتکلیف قرار دادن آنها به دلایل مختلف از جمله کمبود بودجه، حتی مصوبات مجلس را نیز تفسیر میکند که این بدعت، بدعت خطرناکی است، یعنی با توجه به این عملکرد به سمتی میرویم که دیگر نیازی به مجلس نداریم.
وی در بخش دیگری از اظهارات خود با اشاره به اینکه از حدود مهرماه اعتبارات مورد نیاز برای واردات بنزین تمام شده است و دولت بدون آنکه لایحهای به مجلس بیاورد و برای برداشت از بیتالمال اجازه بگیرد، تصمیم گرفته نفتخام بفروشد و به جای آن بنزین وارد کند، اظهار کرد: تا پایان سال به بیش از 2میلیارد دلار برای واردات بنزین و گازوئیل نیاز است که با توجه به اینکه 30 تا 40میلیارد دلار بودجه کشور از فروش نفت است، حالا که دولت برای برداشت 2میلیارد قانون نمیخواهد به تبع آن این استنباط است که دولت برای آن 30 یا 40میلیارد دلار چرا قانون بخواهد؟ شهباز خانی تصریح کرد: اگر بخواهیم به این شکل به قانون کمتوجهی داشته باشیم دیگر نمیتوانیم کشور را اداره و شهروندان عادی را که الگوی خود را از نخبگان و مسئولان میگیرند ملزم به پرداخت مالیات و رعایت قانون کنیم. این عضو فراکسیون خط امام گفت: معتقدیم مجلس باید از تنش جدا باشد ولی در عینحال با اقتدار و قانون کشور را اداره و بر دولت نظارت کند. وی با انتقاد از عملکرد هیئت رئیسه، اظهار داشت: متأسفانه هیئت رئیسه مجلس هفتم، مجلس را ساکت کرد ولی در کنار آن به اقتدار مجلس توجه نکرد.
نتیجه آن شد که در پایان عمر مجلس، فریاد رئیس مجلس به آسمان رفت در حالی که دیگر دیر شده بود و باید در 2سال پیش که اعضای فراکسیون اقلیت را به آرامش و صبر و حوصله دعوت میکرد، نتیجه آن را میدید. شهباز خانی در پایان گفت: اعتقاد ما این است که مجلس نباید به یک کلاس درس ساکت و بیروح تبدیل شود.
افروغ، عضو فراکسیون اصولگرایان مستقل در مجلس هم در گفتگو با آفتابیزد با بیان اینکه در کل، مجلس باید موثر باشد گفت: این که میگویند مجلس هفتم آرامش داشت، این در مقایسه با مجلس ششم بود که در آن تنشها بیش از آرامش بود. وی با بیان مطلب افزود: این در حالی بود که این تنشها در مجلس ششم الزاما در جهت حل مشکلات جامعه و عطف به مبانی فلسفی و گفتمان انقلابی نبود. این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه در آن زمان - مجلس ششم - نقدهایی را به این مجلس میکردیم، گفت: در مجلس ششم تا حدودی فضای سکولاریستی و جدایی دین از سیاست که با اندیشههای جمهوری اسلامی تناقض دارد، حاکم بود و برخلاف نگاههای یکسویهای که در مجلس حاکم بود و تبلیغ میشد، مردم نیازهای چندسویه و همهجانبه داشتند. افروغ با اعتقاد بر اینکه نه هر آرامشی بد است و نه هر آرامشی خوب، اظهار کرد: از مجلسی دفاع میکنم که هم توجه به عناصر انسجام بخش داشته و هم باز تابنده تضادها و تفاوتهای یک جامعه باشد.
رئیس سابق کمیسیون فرهنگی مجلس افزود: در واقع مجلسی که در آن یکصدایی باشد و نتواند نیازهای مختلف اقشار جامعه را تأمین کند. نمیتوان آن را مجلس نامید. مجلس هفتم در مقایسه با مجلس ششم آرامش داشت اما اینکه مجلس معرف و باز تابنده نیازهای مختلف بود، جای بحث فراوان دارد. افروغ با بیان اینکه مجلس هفتم هم شعارهای توسعه سیاسی و هم شعارهای توسعه اقتصادی داد و همچنین شعارهای فرهنگی را مطرح کرد، گفت: بنا بر این مردم حق دارند که از مجلس هفتم سؤال کنند این مجلس نسبت به حقوق جامع شهروندی چه کرده است؟ وی با اعتقاد به اینکه صبغه اقتصادی شعارهای مجلس پررنگتر بود، اظهار کرد: مجلس باید پاسخگو باشد که آیا نیازهای اقتصادی و برقراری عدالت اقتصادی محقق شده است یا خیر؟ آیا نقدینگی، آنطور که وانمود میکردند، مهار شد؟ آیا گرانی مهار شد؟ آیا تورم مهار شد؟ آیا عدالتی که مجلس هفتم از آن دم میزد محقق شد؟ افروغ در عینحال گفت: باید اذعان کرد که اگر این وعدهها محقق شده بود، اکنون فهرست شعارهای جبهه متحد اصولگرایان که از پشتیبانیهای رسانهای قابل قبولی برخوردار است - حداقل میتوان گفت رسانه ملی کاملا در اختیار آنان بوده است - اقتصادی و مبارزه با تورم و گرانی نبود. بنابراین آنان – اصولگرایان - پذیرفتهاند که توفیقی در این خصوص نداشتهاند. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در ادامه گفت: مجلس هفتم پس از استقرار دولت نهم نقش انتقادی خود را کنار گذاشت و اسیر یک تعاملگرایی و دولتگرایی یکسویه شد. افروغ با بیان اینکه اگر دولت، مجلس را در مشکلات موجود مقصر بداند، حق دارد گفت: به دلیل آنکه مجلس در رأس امور است، مقصر اصلی در مشکلات جامعه، مجلس است. وی افزود: اگرچه تنش کم در مجلس هفتم نسبت به مجلس ششم یک موفقیت محسوب میشود اما در عینحال مجلس باید نشانگر تنشهای جامعه باشد. در واقع در این مورد «مجلس آرام» یعنی «مجلس فرمایشی» و مجلس آرام و فرمایشی با نبود و فقدان مجلس فرقی ندارد.
افروغ با اشاره به اینکه نمیتوان مجلس هفتم را فاقد هر گونه تنش خواند، اظهار کرد: فراموش نکنیم در مجلس هفتم بخشی از اصولگرایان از پسوند منتقد بودن برخوردار شدند و علم نقادی را بلند کردند. در حالی که در مجلس هفتم عدهای تلاش کردند مجلس آرام باشد. به اعتقاد وی باید صدای تنشهایی را در مجلس بشنویم که متناسب با نیازهای جامعه، مناسب با عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی و همچنین در جهت ظرفیتهای جمهوری اسلامی باشد.
عضو فراکسیون اصولگرایان مستقل با اعتقاد بر اینکه باید مجلس هفتم را آسیبشناسی و از دل آن مجلس مطلوبی را جایگزین آن کنیم، گفت: اگر به جایگاه مجلس توجه شود - چه جایگاه فلسفی آن و چه جایگاه قانونی و حقوقی آن - مجلس نمیتواند آرام باشد. زیرا نقش نقادی و نظارت دارد و به همین ترتیب به تعبیر رسای حضرت امامخمینی(ره) در رأس امور است. وی افزود: در رأس بودن یعنی مجلس باید پر سر و صدا باشد زیرا قرار است نظارت و کنترل کند و فریاد بزند. افروغ در ادامه در خصوص راههای حفظ جایگاه مجلس معتقد است: اگر میخواهیم مجلس متناسب با جایگاه خود باشد بایستی مردم در انتخابشان دقت لازم را داشته باشند و با یک انتخاب بصیر و آگاه افراد متخصص، باتجربه، با صلابت و شجاع را وارد مجلس کنند. در واقع با توجه به جایگاه مهم مجلس، نماینده باید شجاعت لازم برای فریاد زدن را داشته باشد. وی با بیان اینکه کسی که جایگاه مجلس را درک نکرده باشد، شجاع بودن را نیز کنار میگذارد، گفت: در این صورت این نماینده نمیتواند از جایگاه مجلس و در رأس بودن آن دفاع کند. افراغ با اعتقاد بر اینکه نمیتوان از فراکسیونها توقع حفظ جایگاه مجلس را داشت، ابراز عقیده کرد: فراکسیونها کارشان لابی است که متاسفانه این کار به عنوان یک امر واقع تبدیل شده است و اعضای فراکسیونها برای منافع خودشان لابیگری میکنند.
افروغ در عینحال گفت: انتظار داریم حداقل لابیهایی که بیانگر منافع شخصی و گروهی است و به گونهای مغایرتی با منافع مردم دارد، کمرنگ شود. عضو کمیسیون فرهنگی افزود: هیئت رئیسه مجلس نیز باید از شان مجلس دفاع کند. همچنین کمیسیونها و خصوصا رؤسای کمیسیونها باید افراد معتقد، دلسوز و شجاع باشند تا بتوانند مجلس را در راس امور قرار دهند. وی یکی از مشکلاتی که در تمامی دورهها، مجلس گریبانگیر آن بوده است را جایگاه عرفی نمایندگان عنوان کرد و گفت: جایگاه عرفی نمایندگان تا حدی نمایندگان را از کارکرد اصلی خودشان دور کرده است. افروغ تصریح کرد: مردم یک توقعات روزمره از نمایندگان دارند در حالی که نماینده باید نگاه کلان داشته باشد. در عینحال اگر نمایندگان نگاه کلان صرف داشته باشند از آن جایگاه عرفی خود دور شده و به هر حال از چشم مردم میافتند. وی در پایان با انتقاد از نمایندگانی که در مجلس منتقد نیستند، گفت: برخی نمایندگان معتقدند اگر در مجلس نقاد باشیم و سؤال و استیضاح کنیم، مشکلات حوزه انتخابیه روی زمین میماند و دولت همکاری لازم را نمیکند.
این در حالی است که این توجیه قابل قبول نیست و عذر بدتر از گناه است. همچنین محمد خوشچهره، عضو فراکسیون اصولگرایان مستقل مجلس با اعتقاد بر اینکه وجود آرامش در مجلس یک موضوع فرعی است تاکید کرد: قطعاً در مجلس کارآیی و درست انجام دادن وظایف نمایندگی توسط نمایندگان اصل است. وی افزود: از مجلس انتظار کارآیی است اما اگر این کارآیی همراه با آرامش باشد، مجلس میتواند موثرتر واقع شود. نمانده تهران با بیان اینکه تتزل جایگاه مجلس بیارتباط با آرامش آن است گفت: علت تتزل جایگاه مجلس هفتم بازیگردانان سیاسی این مجلس بودند که سطح مجلس هفتم را بدین شکل پایین آوردند که حتی از فرمایش حضرت امام(ره) مبنی بر در ردس بودن مجلس دیگر خبری نبود. وی اضافه کرد: هر اتفاق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در جامعه میافتد، باعث آن عملکرد مجلس است و در واقع مجلس تبلور اراده ملت است. خوشچهره گفت: اگر بخواهیم این تبلور بودن و در رأس بودن را معیار قرار دهیم مجلس هفتم از جایگاه اصلی تا اندازهای دور افتاد. وی در خصوص دلایل پایین آمدن جایگاه مجلس در دوره هفتم آن اظهار کرد: این وضعیت را نمایندگان و بازیگردانان سیاسی که در جریان نحوه اداره مجلس مؤثر بودند، رقم زدند.
خوشچهره در پاسخ به این سوال که توسط چه مکانیزمی میتوان مجلس را به جایگاه خود رساند، گفت: در درجه اول باید در چینش هیئت ریسه و پس از آن در کمیسیونها دقت کرد تا مورد طمع بازیگردانان سیاسی قرار نگیرد. زیرا برخی از این بازیگردانان وصل به کانالهای قدرت و ثروت هستند که باید با انتخاب صحیح مانع بازیگردانی آنان شد. اما هاشم حجازیفر، عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس نظرات دیگری در این خصوص داشت و با اعتقاد بر اینکه با جار و جنجالکاری نمیتوان کرد، گفت: باید با آرامش امور مجلس را انجام داد. وی افزود: آرامش به این معناست که در کارها منطق حکفرما باشد. حجازیفر در پاسخ به این سوال که آیا آرامش در مجلس هفتم موجب تتزل جایگاه آن نشده است؟ گفت: آرامش با تتزل اختی ندارد. در مجلس هفتم مسائلی مطرح شد که با آرامش با آنها برخورد شد و در عینحال توسط این آرامش تصمیمهای خوبی گرفته شد. یه گفته مسائلی که در مجلس هفتم مطرح شد، همان مسائلی بود که در مجلس ششم با جار و جنجال مطرح میشد. این عضو فراکسیون اصولگرایان با بیان اینکه به هیچ گروهی در مجلس وابسته نیست، در عینحال در خصوص نظر منتقدان در مورد تنزل جایگاه مجلس اظهار کرد: باید کسانی این مسائل را پاسخ دهند که در مجلس هفتم، گروهی عمل کردهاند. وی در این خصوص افزود: قبول دارم که در برخی اوقات رئیسجمهور به وظایف خود در قبال مجلس عمل نکرده است اما در عینحال این نشانه بیاعتنایی رئیسجمهور نسبت به مجلس نیست. وی با اظهار ناراحتی از اینکه دولت مصوبات مجلس را بطور کامل اجرا نمیکند، دلایل این امر را چنین گفت: بخاطر رفاقت و دوستی میان برخی هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی به وقوع پیوست. حجازیفر در پایان در بیان راه کارهای تشکیل مجلسی قوی گفت: باید هیئت رئیسه و رئیس مجلس قوی باشند و در واقع نباید ساخته و پرداخته و بیاعتنا به نمایندگان باشند.