کوبایی‌ها و رهبری رائول کاسترو

رئیس‌جمهور جدید کوبا از قرار گرفتن در کانون توجهات خودداری می‌کند و اغلب هنگامیکه در یک جمع عمومی حاضر می‌شود، احساس راحتی نمی‌کند. دوستان رائول کاسترو وی را به خاطر داشتن استیل سرد و کار‌آمد «پروسی» می‌نامند. آنها همچنین رهبری وی را یک رهبری جدی و حتی کسل‌کننده توصیف می‌کنند.
به گزارش ایسنا، خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی درباره رئیس‌جمهور جدید کوبا آورده است: وضعیت رائول با فیدل برادر اسطوره‌ای خود که الهام‌بخش سه نسل از انقلابیون در سراسر جهان بود و هیچ‌ گاه نیز با شرایطی که دوست نداشت روبه‌رو نشد، بسیار تفاوت دارد. این دو برادر که پنج سال با یکدیگر تفاوت سنی دارند، آن قدر با هم متفاوت هستند که بسیاری از افراد گمان می‌کردند که کاستروی جوان‌تر هنگامی که در 31 ژوئیه سال 2006 رهبری موقت این جزیره کمونیستی را به دست گرفت، نمی‌تواند با موفقیت از عهده اداره کشور برآید.
اما این شک و تردیدها سریعا از بین رفت. کوبا پس از این که فیدل 81 ساله در پی عمل اضطراری جراحی روده در محافل عمومی ‌ظاهر نشد، به مدت 19 ماه آرام و بدون تغییر زیادی به همان حالت قبلی خود باقی ماند. ناگهان دیگر نمی‌شد مردی را که در تمام سطوح دولت تسلط داشت و با سخنرانی‌ها و انرژی بی‌حدو‌حصرش کوبا‌یی‌ها را جادو می‌کرد، پیدا کرد. به دلیل این که وضعیت جسمانی و نوع دقیق بیماری فیدل (همانند اسناد طبقه‌بندی شده) فاش نشد، این شایعه که وی مرده است در همه‌ جا پخش شد. با این وجود هیچ‌گونه شورشی شکل نگرفت و هیچ‌گونه مهاجرت دسته‌‌جمعی پناهندگان به اردوگاه‌های موقت اتفاق نیفتاد.
همچنین دولت کمونیستی کوبا که گمان می‌رفت از هم بپاشد، بدون متحمل شدن کوچک‌ترین آسیبی، از ضعیف‌ترین دوران خود جان سالم به در برد و تغییر بسیار کمی در آن رخ داد. آسوشیتدپرس می‌افزاید، برایان لاتل، تحلیلگر قدیمی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) که در سال 2002 درباره کاستروی جوان‌تر کتابی به نام «پس از فیدل» را نوشت، می‌گوید‌ «به نظر من رائول مسئولیت بسیاری از چیزها را بر عهده گرفته است. نمونه آن نیز همین دوره 19 ماهه وی به عنوان رئیس‌جمهور موقت است. معتقدم که تنها به این دلیل که رائول با فیدل تفاوت زیادی دارد، ‌جایگاه وی در افکار کوبایی‌ها بهبود یافته است». همین امر علت سرخوردگی مردم کوبا از نامه استعفای فیدل کاسترو بوده است. واشنگتن به کاستروی جوان توجهی نکرده وی را «فیدل سبک» خوانده است.
این در حالی است که رائول اعلام کرده است تمایل دارد به منظور بهبود روابط با آمریکا، با واشنگتن مذاکره کند؛ اما دشمنان کوبا و کسانی که وضعیت این کشور را تحت نظر دارند، طی دهه‌ها رائول را دستکم گرفته‌اند. در واقع، کوبا آن قدر از انتقال آرام قدرت مطمئن بود که رائول کاسترو در نخستین روزها پس از اعلام رسمی کناره‌گیری فیدل کاسترو، در انظار عمومی حاضر نشد. همچنین تحرکات و بسیج افسران پلیس و سربازان در خیابان‌ها به گستردگی و مشهودی حضور آنها در زمان اعلام بیماری فیدل کاسترو نبود. لاتل در این باره گفت: عدم اطمینان در ششم ژوئیه (زمان اعلام بیماری کاسترو) بسیار زیاد بود؛ اما این بار فرق ‌می‌کند. آنها زمان زیادی در اختیار داشتند تا اوضاع را مرتب کنند. رائول تقریبا تمام عمرش تحت‌الشعاع برادر بزرگترش قرار گرفته است و حتی پس از اینکه پارلمان کوبا روز یکشنبه وی را به عنوان رئیس‌جمهور و رهبر جدید کوبا معرفی کرد، هیچ عجله‌ای برای حضور در محافل عمومی از خود نشان نداد. رائول با اشاره به فیدل گفت: تنها یک فرمانده قوا وجود دارد. هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا نیز به سابقه وفاداری رائول اشاره کرد و از رئیس‌‌‌جمهور جدید این گونه استقبال کرد «رائول همیشه حضور داشته است، همیشه آرام بوده است. همیشه تقریبا نامرئی بوده است، اما تمام تلاشش را با وفاداری به انقلاب، مردم و فیدل، برادر بزرگترش، انجام داده است».
در ادامه این گزارش آمده است: رائول از آن زمان که وی، برادرش و یک گروه از شورشیان، در سال 1959 فولگنسیو باتیستا، دیکتاتور سابق کوبا را سرنگون کردند، وزیر دفاع بوده است. ژنرال‌های بلندپایه کوبا بسیار به رائول وفادار هستند. وی به مدت زیادی توانست با جمع‌آوری 50 هزار نیروی فعال و تجهیزات جنگی همچون تانک‌ها و جنگنده‌های شوروری سابق، یک قدرت تقریبا مطلق ایجاد کند. هال کلپاک، کارشناس نظامی کوبا در کالج نظامی سلطنتی کانادا می‌گوید: سربازها از انتخاب مردی که الان دیگر پس 49 سال وی را به خوبی می‌شناسند؛ مردی که بسیاری از آنها را به سمت‌های ارشد فرماندهی منصوب و از آنها مراقبت کرده، خشنود هستند. گفته می‌شود که رائول کاسترو آدم خوش‌مشربی است و با کسانی که با وی کار می‌کنند، مهربان است. اما وی روی خشنی هم دارد و آن زمانی است که بر اعدام مخالفان سیاسی انقلاب نظارت می‌کند. کاستروی جوان‌ زودتر از برادر بزرگ خود کمونیسم را پذیرفت، اما نیروهای مسلح به ریاست وی در اجرای اصلاحات کوچک و بازار آزاد باعث تقویت اقتصاد کوبا در زمان فروپاشی شوروی سابق (حامی اصلی اقتصادی‌اش) شد، نقش مهمی بر عهده داشتند. افسران بلندپایه ارتش هم اکنون بیشتر صنعت گردشگری و شرکت‌های خرده‌فروشی و صادراتی را اداره می‌کنند و حتی مواد غذایی اساسی را نیز تولید می‌کنند.
از زمانی که رائول به طور موقت ریاست کشور را به دست گرفت، انتظارات مردم را برای انجام اصلاحات کوچک اقتصادی در آینده بالا برد. وی از تغییرات نامشخص ساختاری در سیستم کمونیستی نام برد و کوبایی‌ها را تشویق کرد تا تنها درباره آینده اقتصادی کشورشان بحث و مناظره کنند.

در پایان این گزارش این گونه آمده است: لاتل به طور ضمنی اعلام کرد که اگر رائول به بعضی از فرصت‌های اقتصادی اجازه بروز ندهد، احتمالا با مخالفت زیادی مواجه خواهد شد. اما اقتصاد کوبا دیگر آن اقتصاد پس از فروپاشی شوروی سابق نیست و اعتبارهای چین، یارانه‌های نفتی ونزوئلا و قیمت‌های بالای بین‌المللی فلزهای نیکل و مس کوبا به رشد آن کمک کرده‌اند. کلپاک نیز عنوان کرد که دولت رائول کاسترو تا زمانی که با شرایط اقتصادی سختی مواجه نشود، به سوی انجام اصلاحات اقتصادی پیش نخواهد رفت. کلپاک در این خصوص گفت: تحلیل من این است که رائول کاسترو اگر ببیند که اصلاحات به انقلاب کمک خواهند کرد، وی یک مصلح خواهد بود. ولی اگر ببیند که این اصلاحات آن چه را که وی موفقیت انقلاب می‌داند تهدید خواهند کرد، در آن صورت یک محافظه‌کار خواهد بود.